วันพฤหัสบดีที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2559

ท่องเขมรบทสุดท้าย...

ยังเหลือรูปอีกเยอะ...ทีแรกตั้งใจว่าจะเขียนเรื่องเขมรต่ออีกสัก ๒-๓ วัน แต่ผมเปลี่ยนใจแล้ว!  ขอรวบลัดให้จบในตอนนี้เลย!! 


เรื่องเล่าที่กำลังจะปิดฉากอยู่นี้ เป็นการเดินทางไปเขมรครั้งแรกเมื่อเดือนสิงหาคม ๒๕๕๘  หลังจากนั้นผมก็กลับไปเขมรอีกครั้งเมื่อเดือนมกราฯ โดยนั่งรถไฟไปสุรินทร์... เช่าจักรยานปั่นเที่ยวที่บ้านตากลาง ๒ วันแล้วเดินทางเข้าเขมรทางด่านช่องจอม (ตามคำแนะนำของพี่ดำรง)  การเดินทางครั้งที่ ๒ นั้นได้เขียนลงบล็อกไว้ครบถ้วนหมดแล้ว เหลือแต่บทสุดท้ายในวันนี้ที่ว่าด้วยการท่องเขมรของตาแก่เมืองรถม้า!


นั่งรถกลับเมืองไทยต้องไปเข้าทางด่านอรัญประเทศ ผมซื้อตั๋วรถที่บริษัท Capital Tour อีกเช่นเดิม ครั้งนี้ค่าโดยสาร ๕,๐๐๐ เรียล (๕๐ บาท) สำหรับระยะทาง ๕๐ กิโลเมตรจากศรีโสภณไปปอยเปต เค้าเขียนในตั๋วว่ารถออกเวลาบ่ายโมงสี่สิบห้า..


เอาจริง ๆ กว่ารถจะเข้ามารับก็บ่าย ๒ โมงกว่า...


ไม่เป็นไรครับ ใจเย็น ๆ ยังไงก็ได้กลับมาตุภูมิแน่นอน ลาก่อนศรีโสภณ...


แต่ก่อนเคยได้ยินคนพูดถึงคาสิโนในเมืองปอยเปต ผมก็เพิ่งได้เห็นวันนี้แต่หาได้อยู่ในความสนใจไม่! ผมลงจากรถแล้วแบกเป้ก้าวเดินไปยังด่านทันที....




ข้ามสะพานมิตรภาพสร้างเมื่อปี ๒๕๓๖...




ข้างหน้านั้นคือฝั่งไทย...


ยังทันได้นั่งรถ บขส. ตลาดโรงเกลือ-หมอชิต เที่ยวสุดท้าย...



ระหว่างทาง ผู้โดยสารที่นั่งอยู่ข้างหน้าแจ้งให้ทราบข่าวระเบิดศาลพระพรหมที่ราชประสงค์ ผมเริ่มวิตก! เกรงว่าจะถึงหมอชิตไม่ทันได้ตีรถต่อไปลำปาง! ขณะที่รถวิ่งเข้าขนส่งหมอชิตก็เลยสี่ทุ่มไปแล้ว โชคดีเหลือเกิน ที่ยังเหลือรถ ปอ.1 คันสุดท้ายกำลังจะออกพอดี คนขับบอกให้รีบไปซื้อตั๋วแล้วจอดรออยู่  ผมวิ่งไปซื้อตั๋วแล้วกลับมาขึ้นรถ...ล้อก็หมุนทันที!


เช้าแล้ว!  รถวิ่งผ่านไก่ขาว...เดี๋ยวก็ถึงสถานีขนส่งลำปาง


ที่สถานีขนส่ง...ผมต้องรอถึง ๘ โมงกว่าถึงได้นั่งเจ้าเมล์เขียวเที่ยวแรก แค่อาศัยไปลงแค่ห้างฉัตรเอง!



รถวิ่งผ่านบ้านเก่าที่ปงแสนทอง...ขอถ่ายภาพเอาไว้ ๑ บาน...


จอดให้ผมลงที่ศาลาตรงข้ามห้างเทสโกโลตัสห้างฉัตร...


ผมกลับถึงบ้านโดยสวัสดิภาพ...


จบเรื่องทริปไปไซ่ง่อน-พนมเปญ-พระตะบองและศรีโสภณแล้วครับ... ขอขอบคุณทุก ๆ ท่านที่ติดตามอ่าน _/\_ 

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น