นั่งรถม้า Bến Tre

ไกด์ Toan บอกว่าจะพาไป ๒ จังหวัดคือ จังหวัดเตียงยาง (Tien Giang) และจังหวัดเบนแจ (Bến Tre)  เราเดินทางจากเกาะ Thoi Son หรือเกาะ Unicorn (2) ในจังหวัดเตียงยาง ข้ามเส้นแบ่งเขต (เส้นขาวในภาพถ่ายดาวเทียม) ไปยังจังหวัดเบนแจ (3)

เบนแจ (Bến Tre) เป็นจังหวัดที่น่าเที่ยว จริง ๆ แล้วถ้าเพื่อน ๆ ไม่มากับทัวร์ ก็นั่งรถบัสหรือรถตู้มาลงที่เมืองเบนแจ พักอยู่สัก ๒-๓ วันแล้วค่อยไปเที่ยวชมสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงด้วยตนเองก็น่าจะดีไม่น้อย...

แต่มากับทัวร์วันนี้เค้าไม่มีโปรแกรมไปถึงตัวเมืองเบนแจซึ่งต้องเข้าไปอีกประมาณ ๑๐ กิโลเมตร  ช่วงที่เหลือได้แค่นั่งรถม้าไปกินข้าวกลางวัน แล้วปั่นจักรยานเที่ยวอีกประมาณครึ่งชั่วโมง!  ต่างคนก็ต่างหิว...ไกด์หนุ่มรีบพาลูกทัวร์ไปขึ้น รถม้า Bến Tre ซึ่งดูต่างกับรถม้าลำปางและรถม้าพิลอูวินที่ผมเคยนำภาพมาให้ดู...

คนขับไม่ได้นั่งอยู่ตรงกลาง...

ที่เหมือนกับรถม้าลำปางคือ อาชามีที่ครอบตา...

ลูกทัวร์ถูกจัดให้นั่งคันละ ๕ คน...

ผู้โดยสาร ๕ คน รวมกับคนขับ น้ำหนักก็สมดุลพอดี  ออกมาจากซอย...

สู่ถนนใหญ่...รถม้าวิ่งตามกันมาติด ๆ

ผ่านเมืองเล็ก ๆ ที่ดูค่อนข้างเงียบเหงา...

แล้วไปส่งที่ร้านอาหารริมคลอง ...

เพื่อน ๔ คนที่นั่งรถม้า Bến Tre มากับผม มีด้วยกัน ๒ คู่ชู้ชื่น!  ทางด้านซ้ายของผมเป็นหนุ่มสาวชาวอินโดนีเซีย (อยู่เมดาน)  ส่วนคู่ด้านขวาเป็นคนจีน ทุกคนพูดภาษาอังกฤษได้ดี ต่างเรียกผมว่า "uncle"

ถ้าจะให้ดี...คุณลุงน่าจะร้องเพลงของ Bobby Vinton ที่ว่า "Lonely, I'm Mr. Lonely.   I have nobody for my own..." ซะหน่อย!   555

Travellin' light ไปเวียดนาม - cheap tour, cheap lunch

ลงมาจากเจดีย์เทียนมู่ ผมหันหลังกลับไปถ่ายภาพบันไดขึ้นมาให้เพื่อนๆ ดูหน่อย...

ลืมบอกไปว่าเจดีย์เทียนมู่ตั้งอยู่บนเนินเขา Ha Khe  เพื่อนๆ จะต้องเดินขึ้นบันได ๒๐ กว่าขั้น ผ่านเสาใหญ่ ๔ ต้นขึ้นไป ตอนขึ้นก็เหนื่อยหน่อย แปลกจังเวลาก้าวขึ้นบันไดสูง คำพูดของคุณพ่อที่เคยบอกว่า "คู่บันไดผี คี่บันไดคน" มักจะแว่วดังขึ้นในสมอง ผมชอบลองนับดู แต่ความเหนื่อยทำให้หลงลืม พอถึงข้างบนก็หาคำตอบไม่ได้!   บันไดขึ้นวัดเทียนมู่ไม่มีราวให้จับนะครับ ขาลงต้องระวังให้ดี ก้าวพลาดอาจกลิ้งตกลงไปยังถนนเบื้องล่างได้!!!

บรรดาลูกทัวร์กลับไปขึ้นรถอย่างว่าง่าย ทุกคนรู้ว่าอาหารกลางวันกำลังรออยู่ ณ ที่ใดที่หนึ่ง  รถบัสพาเรากลับเข้าเมือง ไปปล่อยลงที่หน้าร้านอาหารแห่งหนึ่ง เป็นร้านเล็ก ๆ ซึ่งมีบริษัททัวร์อยู่ด้านหน้า ตรงกลางจัดเป็นร้านอาหาร หญิงสาวเวียดนามนางหนึ่งยืนผสมเครื่องดื่มอยู่ในเคาน์เตอร์...

บรรดาผู้หิวโหยซึ่งเพิ่งเดินทางมาจากวัดเทียนมู่ถูกต้อนเข้าไปนั่งตามโต๊ะที่มีอยู่ ๕-๖ ตัว ตรงด้านข้างผมเห็นอาหารประเภทบุฟเฟ่ต์จัดเตรียมไว้บนโต๊ะยาว พนักงานสาวเข้ามาถามว่าจะดื่มอะไร?  ผมสั่งโอเลี้ยง!  นั่งร่วมโต๊ะกับฝรั่ง ๓ คนพ่อแม่ลูก...ผมเห็นทุกคนหน้าแดงเพราะอากาศร้อน เราต่างคนต่างปิดปากเงียบ ไม่พูดอะไร! ไม่นานนัก หนุ่มไกด์ก็ส่งสัญญาณให้ลูกทัวร์ซึ่งมีทั้งฝรั่ง แขก จีน เวียดนาม และไทยลงมือแย่งกันตักอาหารใส่จานได้ ทัวร์นี้เป็นทัวร์แบบถูก อาหารกลางวันที่จัดไว้ให้จึงเป็นแบบพื้น ๆ และมีค่อนข้างจำกัด ผมยืนถือจานรออยู่ห่าง ๆ มองดูหลายคนที่เลือกตักอาหารเนื้อสัตว์ หุหุ วันนี้ต้องขออนุญาตเป็นเจเขึ่ย!

กินไม่มากครับ ขอแค่พอมีแรงเดินเที่ยวสุสานจักรพรรดิในช่วงบ่ายได้ก็พอ!!