Cycling in Hoi An – Japanese Covered Bridge

จาก An Bang Beach (1) ซึ่งเป็นชายหาดธรรมดา ๆ เหมือนกับหาดบางแสนสมัยเมื่อ ๓๐-๔๐ ปีที่แล้ว ผมปั่นจักรยานไปดู Cua Dai Beach (2) แหล่งท่องเที่ยวของคนมีสตางค์! 

ปั่นจักรยานไปตามเส้นทางสงบเงียบ...

ต้องขึ้นสะพานข้ามแม่น้ำ...

ในที่สุดก็ถึง Cua Dai Beach...

ดูเหมือนว่าจะได้รับการปรับปรุงให้ดูสวยกว่า An Bang Beach...

ไม่ได้แวะเดินเล่นตามชายหาดหรือลงเล่นน้ำเพราะแค่อยากมาดู  ผมยังมีจุดหมายอีกแห่งหนึ่งซึ่งจะต้องไปเยือนให้ได้ นั่นคือ "Japanese Covered Bridge"

เพื่อน ๆ จำได้หรือเปล่าว่าผมเคยพูดถึงสะพานนี้ ตอนเล่าเรื่องปั่นจักรยานไปดูสะพานญี่ปุ่นในเมืองเว้?

วันนี้ผมได้มาเห็นแล้วครับ...

ขอนำภาพสะพานญี่ปุ่นที่เว้มาเปรียบเทียบให้ดูด้วย...

สะพานญี่ปุ่นในฮอยอันสร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๑๓๓ โดยชุมชนชาวญี่ปุ่นเพื่อใช้ข้ามไปมาหาสู่กับย่านชาวจีน...

ต้องข้ามธรณีประตูเข้าไป...

พ้นธรณีประตูเข้าไป ด้านซ้ายขวาจะมีรูปปั้นสุนัขเฝ้าพิทักษ์อยู่ ส่วนฝั่งโน้นเป็นรูปปั้นลิง...

ขอนำรูปหลังคาสะพานที่เว้มาเปรียบเทียบให้ดูอีกบาน ดีใจที่สามารถนำภาพสะพานเมืองเว้และฮอยอันมาเปรียบเทียบให้เพื่อน ๆ ได้เห็น....

ปิดฉากด้วยภาพสะพานญ๊่ปุ่นแห่งนี้ในยามค่ำคืน...

พรุ่งนี้ผมจะนั่งรถกลับไปฮานอยแล้วล่ะ!

Cycling in Hue - ปิดฉาก

มีร้านขายเครื่องดื่มอยู่ใต้ต้นไม้บนลานกว้าง หญิงผู้เป็นเจ้าของเดินมาช่วยถ่ายรูปให้แล้วชวนให้ผมไปอุดหนุน.... โอเคเล้ย!

สั่งกาแฟเย็นดูเหมือนกับอยากได้คาเฟอินมาเบิกตา จริง ๆ แล้วผมก็ไม่ได้ง่วงหรือเหนื่อยล้าแต่อย่างใด แต่ไม่รู้จะอุดหนุนอะไรมากกว่า แม่ค้าใจดีบอกให้ลูกชายเอาลำไยมาแบ่งให้กินด้วย!

ได้เวลากลับเข้าเมืองแล้วครับ  ตามเบียด! ลาก่อนชาวบ้านสะพาน Thanh Toan! ผมไปหาจักรยาน ลุงคนเดิมเดินมาเก็บค่าฝากรถ ๕,๐๐๐ ดอง

ขึ่จักรยานกลับไปตามทางที่เข้ามา ถึงถนนหลวงเห็นป้ายบอกชัดเจนว่าเข้าเมืองไปทางไหน!

ปั่นไปตามถนนลาดยางขนาดรถเก๋ง ๒ คันพอสวนกันได้...

ผ่านทุ่งนาอีกแล้ว ดูเหมือนว่าชาวนาเวียดนามจะไม่ยอมเหลือพื้นที่ซึ่งมิได้ทำประโยชน์ไว้แม้แต่ตารางเมตรเดียว (ต่างกับในเมืองไทยที่ผมเห็นที่ดินมากมายถูกปล่อยให้รกร้างว่างเปล่า)

ในที่สุดผมก็ปั่นจักรยานกลับเข้าเมืองได้โดยไม่หลง...

พรุ่งนี้จะเดินทางต่อไปฮอยอันแล้ว ผมนำจักรยานไปส่งคืนแล้วเดินไปยังสวนสาธารณะริมแม่น้ำหอม อยากชมบรรยากาศ sunset ที่เมืองเว้เป็นครั้งสุดท้าย...

มีพ่อค้าแม่ค้านำสินค้ามาวางจำหน่ายด้วย...

Cycling in Hue ของผมปิดฉากลงแล้วอย่างสมบูรณ์....พร้อม ๆ กับอาทิตย์ที่ลาลับ!

Cycling in Hue - สะพาน Thanh Toan

ในที่สุดผมก็ปั่นจักรยานมาถึง "สะพาน Thanh Toan" สะพานไม้อายุกว่า ๒๐๐ ปี! 

สร้างด้วยสไตล์เดียวกันกับสะพานในฮอยอันซึ่งถูกสร้างโดยชาวญี่ปุ่นจึงถูกเรียกว่า "สะพานญี่ปุ่น" คิดว่าคนเวียดนามคงไม่ชอบ.. ผมขอเรียก"สะพาน Thanh Toan" ดีกว่า สะพานนี้มีความยาว ๑๗ เมตร กว้าง ๔ เมตร หลังคากระเบื้องแบบท่อกลม มีที่นั่งข้าง ๆ ทั้งสองด้าน...

  อ่านป้ายหน่อย...

The vestige of Thanh Toan Tile - Roofed Bridge The bridge was constructed in 1776 with wooden structure and tile roof (Thong Gia Ha Kiew style), including seven apartments. The central is for the worship of Mrs Tran Thi Dao, a child of Thanh Thuy village and wife of a high rank mandarin in Thanh Hoa Region who offered funding for the construction. Thanh Toan Tile - Roofed Bridge was recognized as a national heritage in 1990 by the State for its unique artful architecture and beauty. The people's committee of Thuy Thanh Commune

ตรงกลางมีแท่นบูชานาง Tran Thi Dao ผู้ให้ทุนในการก่อสร้างสะพานเมื่อ ๒๐๐ กว่าปีที่แล้วเพื่อให้ชาวบ้านทั้งสองฝั่งคลองได้สัญจรและใช้เป็นที่พักผ่อน

ตาแก่จากเมืองรถม้านึกไม่ถึงเลยว่าจะได้มายืนอยู่ที่นี่!