Exploring the world with an unusual Thai

วันอังคารที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2569

วิหารวัดฮ่องห้า จ.ลำปาง...

วัดแม่ปุง และ วัดฮ่องห้า เป็นวัดของชุมชนไทลื้อซึ่งย้ายมาจากบ้านกล้วยมาอยู่อำเภอที่นี่ ชาวไทลื้อมีภูมิปัญญา ด้านการเกษตร การหัตถกรรมพื้นบ้าน การตีมีด การทำหินศิลาแลง

เป็นที่น่าสังเกต... ผมเห็นทั้งสองวัดมีแค่เพียงวิหาร อาคารเสนาสนะก็สร้างด้วยสถาปัตยกรรมที่น่าสนใจ วัดอื่น ๆ ที่ผมเห็นใหญ่โตส่วนใหญ่มีภิกษุอยู่น้อยมาก (บางวัดมีรูปเดียว) แต่วัดไทลื้อมีภิกษุและสามเณรมาอยู่อาศัยรับการอบรม

|วารสารพุทธศิลปกรรม ปีที่ 4 ฉบับที่ 2 l กรกฎาคม - ธันวาคม 2564|กล่าวว่า...

ไตลื้อเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่ใช้ภาษาตระกูลไต-กะได้ (Tai-Kadai Language Family) มีถิ่นฐานเดิมอยู่ในสิบสองปันนา มณฑลยูนาน สาธารณรัฐประชาชนจีน...
สําหรับในประเทศไทย กลุ่มชาติพันธุ์ไตลื้อในล้านนานับถือพุทธศาสนา...โดยศาสนสถานสําคัญอย่างหนึ่งภายในวัดคือ "วิหาร" ภายในวิหารมีความสําคัญต่อวัฒนธรรมการสร้างสรรค์งานช่างชาวไตลื้อ ถูกสร้างขึ้นตามคติพุทธศาสนาที่ใช้วิหารเป็นสถานที่ประทับของพระศาสดา ทําให้วิหารแต่ละหลังถูกสร้างสรรค์ให้เป็นสถานที่อันงดงามมีความวิเศษเป็นที่สุด พร้อมทั้งยังได้ตกแต่งด้วยงานศิลปกรรมประเภทต่าง ๆ อย่างวิจิตรพิสดาร ให้สมกับการเป็นสถานที่ประทับแห่งพระพุทธองค์ ทั้งยังต้องมั่นคงแข็งแรง เพื่อให้ตั้งอยู่ได้นานตราบถึง พ.ศ. 5000 อันเป็นเวลาสิ้นสุดศาสนาของพระพุทธเจ้าองค์ปัจุจุุบัน ด้วยเหตุนี้วิหารจึงเป็นแหล่งรวมงานฝีมือช่างชาวไตลื้อ...

นี่แหละครับที่ผมค่อนข้างภูมิใจ คือการท่องโลกสำรวจวัดซึ่งมิได้อยู่ในเมือง ไม่ได้เป็นเป็นอารามหลวง หรือเป็นแหล่งรวมสิ่งก่อสร้างใหญ่โต วัดเล็ก ๆ อย่างเช่นวัดฮ่องห้าอย่างนี้แหละที่ผมดีใจได้มาเห็น นอกจากนั้นแล้วเรายังสามารถศึกษาได้ลึกซึ้งจากเอกสารทางวิชาการซึ่งมีให้ดาวน์โหลดมาอ่านได้ (ขอขอบคุณที่มาทั้งหมด)