วันศุกร์ที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2569

จุดหักเห ณ สะพานดำ

 
จากสถานีรถไฟบ้านโคน ผมปั่นจักรยานต่อไปตามถนนเลียบทางรถไฟ ใจตุ้ม ๆ ต่อม ๆ เมื่อเห็นพระอาทิตย์ลับฟ้าลงเรื่อย ๆ 
 
 
เจอทางหลวงชนบทหมายเลข 5003 (R1) มีทางยกระดับ (O) ให้ขึ้น ถ้าผมตรงไป เลี้ยวไปตามทางก็เดินทางถึงพิชัยได้สบาย ๆ แล้ว... 
 
   

แต่ตาแก่หัวดื้อกลับเลือกอ้อมทางยกระดับออกไปยังถนนเลียบทางรถไฟ (R2)

 


 
ฤาว่าอยากเสี่ยงอยากลุ้น ถึงได้ลงทุนปั่นจักรยานไปตามถนนสายเล็ก ๆ เลียบทางรถไฟโดยไร้เครื่องมือนำทาง...  


ถ้าเป็นเพื่อน ๆ จะเลือกเหมือนผมมั้ย??



 
สิ้นสุดทางปูน ข้างหน้าเป็นลูกรังขรุขระ...
 
 
จากทางยกระดับ 2 กิโลเมตรถึงทางแยก (X) เอาแล้วสิ จะไปทางซ้าย (L) หรือขวา (R) ดี??? 
 
 
 ยึดเอาทางรถไฟเข้าไว้... ผมเลือกเลี้ยวซ้าย (L) ครับ มาถึงสะพานดำ (B)
 
 
ลอดใต้สะพานดำ (B) แล้วมุ่งหน้าไปตามถนนลูกรัง...

 
รู้สึกใจชื้นเมือได้เจอโรงงานและบ้านคน ได้ยินเสียงรถยนต์วิ่งบนทางหลวงอยู่ไกล ๆ 
 
 
มองไปข้างหน้า ท้องฟ้ากำลังจะมืด "จะเจอทางหลวง 5003 หรือเปล่าเนี่ย?? "
 
 
 
จากสะพานดำ (B) ผมปั่นจักรยานใจไม่ดี 1.4 กิโลเมตรทะลุออกทางหลวงชนบทหมายเลข 5003 (R) ได้ในที่สุด...
 
 

อีก 8 กิโลเมตรถึงพิช้ย!!

วันพฤหัสบดีที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2569

สถานีรถไฟบ้านโคน จ.อุตรดิตถ์


จากสถานีรถไฟบ้านบุ่ง (S1) เวลา 16.42 น. ผมใช้ถนนเลียบทางรถไฟ 5 กิโลเมตร ปั่นจักรยานถึงสถานีรถไฟบ้านโคน (S2)

 
แวะถ่ายรูปสถานีบ้านโคนมาให้เพื่อน ๆ ดูดังนี้... 
 
 
 
 

 

 
 
มีช้างกับพญาอินทรีด้วย (ไม่รู้ว่าหนีมาจากสถานีบ้านบุ่งหรือเปล่า?? อิอิ) 



 
 
17.05 น เห็นป้ายบอกให้เดินทางต่อโดยสวัสดิภาพ... 
 
 
ตาแก่บ้านห้างฉัตรคว้าจักรยานปั่นต่อโดยไม่รีรอ 
 
 
หนทางข้างหน้า ภาวนาอย่าให้หลงเลย!! 

5 กิโลเมตรถึงบ้านโคน

ปั่นจักรยานออกจากบ้านบุ่งเวลา 16.42 น. ผมใช้ถนนเลียบทางรถไฟซึ่งแทบไม่มีรถสวนทางมา...

 
ดื่มด่ำกับธรรมชาติ ผมจอดรถเป็นระยะ ๆ เก็บภาพมาอวดเพื่อน ๆ 



 



ถนนเบื้องหน้ายังดี ไม่มีหลุมบ่อ ผมเร่งเท้าขึ้นอีก... 

 
บางครั้งความวิตกก็โถมเข้าหา เมื่อเห็นท้องฟ้ายอแสงแบบไม่รั้งรอ... 



 
ในที่สุดก็เห็นหมู่บ้านอยู่ข้างหน้า... 

 
ถึงแล้วครับ บ้านโคน (แต่ก่อนเรียกบ้านโคลน)... 

 
 
ขอแวะเก็บภาพสถานีรถไฟบ้านโคน (S2) ก่อนนะ....