FB Trip สำหรับผมแล้ว...หมายถึงการนำจักรยานพับ (folding bike) ขนาดล้อ 20 นิ้ว ขึ้นรถไฟหรือรถยนต์ไปปั่นท่องเที่ยวไกล ๆ หลาย ๆ วัน
FB Trip เป็นการเดินทางที่ถูกตังค์ที่สุด ได้ประสบการณ์มากจริง ๆ เพื่อน ๆ จำได้มั้ยครับว่าผมเคยนำจักรยานพับของผมนั่งรถเมล์เขียวจากลำปางไปลงเมืองน่าน พักอยู่ใน hostel 2 คืน ๆ ละ 220 บาท ได้นอนในห้องแอร์เย็นสบายบนที่นอนสะอาด ใช้ห้องน้ำอย่างดี ก่อนนั่งรถประจำทางไปลงปลายทางที่ห้วยโก๋นเพื่อเดินทางไป สปป.ลาว จักรยานคันเดียวกันนี้ยังเคยถูกพาไปถึงมะละกา มาเลเซีย ในแต่ละจุดหมาย...ผมไม่เคยผิดหวังที่เลือกเดินทางด้วยวิธีนี้ ไม่ต้องมีสัมภาระมากมาย แค่เพียงเป้ (backpack) ใบย่อม กระเป๋าตูดมด และหมวกกันน็อค นึกอยากไปไหนก็ไป!!
อย่างอยุธยา...ยิ่งไปได้ง่ายสุด ๆ เข้าพักที่ hostel แล้วปั่นจักรยานออกเที่ยววัดอย่างมีความสุข
วัดพู มรดกโลกของ สปป.ลาว เจ้า Banian ก็ไปมาแล้ว...
ครั้งล่าสุดเป็น FB Trip ไปสวนหมา...วัดเวฬุวนาราม ผมบอกอู่หลงแล้วปั่นไปขึ้นรถไฟที่สถานีห้างฉัตร
รู้สึกตื่นเต้นทุกครั้งเมื่อเห็นขบวนรถไฟท้องถิ่น 408 วิ่งมา รู้ว่ากำลังจะได้พบกับประสบการณ์ซึ่งมิเคยซ้ำในแต่ละจุดหมายที่ตั้งไว้...
รถไฟสำหรับสามัญชนมีที่นั่งให้ผมและเพื่อนจักรยานเสมอ...
บนขบวนรถไฟชั้นสามมีภาพน่าสนใจ หาดูได้ไม่ง่ายนัก...
เช้าวันที่ 3 มีนาคม 2569 ผมกับ Banian นั่งรถไฟขบวน 407 จากสถานีปางป๋วย (S1) ไปลงสถานีห้วยรากไม้ (S2)
.jpg)
ถ่ายภาพที่สถานีปางป๋วยไว้หน่อย เห็น smog ซึ่งเกิดจากไฟป่ายังอยู่ในภาวะวิกฤต...
สัมภาระถูกวางบนชานชาลาในขณะที่ขบวนรถเคลื่อนเข้ามา มีผู้โดยสารเพียงคนเดียวคือตาแก่บ้านห้างฉัตร ส่วนอีกสองคนเป็นแม่ค้าขายเครื่องดื่มและขายผักหวาน
น้องหมาที่เห็นน่าจะเป็นผู้สังเกตการณ์หรือไม่ก็มาส่ง...
"ป้าคำ" แม่ค้าขายเครื่องดื่มกับสามี (นายสถานีซึ่งปลดเกณียณแล้ว) ขึ้นรถไฟไปมา ช่วยกันขายกาแฟและชาเย็น ราคาแก้วละ 20 บาท ผมต้องอุดหนุนทุกครั้งที่เจอะเจอ
คุณลุงกับ walker จำไม่ได้แล้วว่ามาจากไหน แต่ได้ยินว่าถูกหวยเลขท้ายสองตัว 10 ใบ...
ที่สถานีห้วยรากไม้ (ร้อยวันพันปีจะมีคนขึ้นลงสักทีนึง) วันนี้ผมเป็นคนเดียวที่ก้าวลงรถกับจักรยานพับ เป็นภาพที่ พขร. ได้เห็นก่อนขับเคลื่อนรถไฟออกไป...
ดีใจนะ...ที่ได้ทำในสิ่งที่แหวกแนว ถ่ายรูปจักรยานไว้หน่อย
กางจักรยาน (unfold) ภายใต้ร่มเงาอาคารหลังเล็ก...ผมใช้เวลาไม่นาน
พร้อมที่จะออกเดินทางไปยังสวนหมา วัดเวฬุวนาราม...
หนทางข้างหน้ายังอีกยาวไกล ผ่านหัวเสือ บ้านใหม่ ไปยังแม่ทะ
นี่แหละ...ความตื่นเต้นอันพึงได้จากการเดินทางซึ่งใช้งบน้อยมาก ๆ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น