Kualanamu - Binjai

ก่อนหน้านั้นผมเคยเขียนไว้ว่า..."ครั้งนี้ขอเป็น Bukit Lawang อย่างเดียว โดยจะนั่งรถของบริษัท ALS จากสนามบิน Kuala Namu (1) (๓๐,๐๐๐ รูปี) ไปลงที่ Kota Binjai (2) จากนั้นก็จะหารถต่อไปยัง Bukit Lawang ไปอยู่กับธรรมชาติ  (3) กินอาหารสุขภาพ ถ่ายรูปอุรังอุตัง เที่ยวน้ำตก แช่ธารน้ำไหล เข้าดงพงไพร ฯลฯ วันที่ ๙-๑๓ อยู่ใน Bukit Lawang ทั้ง ๕ วันเลย..."

ภาพจาก airportkualanamu.com

ผมไม่รู้หรอกว่า Binjai เป็นเมืองใหญ่ขนาดไหน ไปถึงแล้วค่ำมืดจะทำอย่างไรต่อ ประสบการณ์กับผู้คนและบ้านเมืองในแดนอิเหนาก็ยังไม่มี! แต่ได้ตัดสินใจแล้วว่าจะไป Binjai (ถ้ามีรถ) ผมออกจากอาคารสนามบิน เลี้ยวขวาไปยังจุดจอดรถโดยสาร...

นั่นไง...มีรถบัสสีส้มจอดอยู่

ไม่ต้องถามใครให้เสียเวลา บนกระจกหน้าเขียนชัดเจนว่า "KUALANAMU - BINJAI" ผมกระโดดขึ้นหาที่นั่งบนรถปรับอากาศ ขณะนั้น ๕ โมงเย็นแล้ว!

อืมมมม์..ขึ้นราคาค่าโดยสารอีกแล้ว!!  จาก ๓๐,๐๐๐ รูปีเป็น ๔๐,๐๐๐ รูปี เป็นอย่างนี้เหมือนกันหมดไม่ว่าจะเป็นลาวหรือเวียดนาม (ถ้าจะแตกต่างก็มีแต่ที่พม่าเมื่อค่าโดยสารรถไฟสำหรับนักท่องเที่ยวลดราคาลงกว่าครึ่ง) ผมจ่ายตังค์ให้กระเป๋าแล้วรับตั๋วโดยสารมาเก็บไว้...

ไม่นานนักล้อรถก็หมุน...พาตาแก่จากเมืองรถม้าออกจากสนามบินกัวลานามู (Bandara Kualanamu)

วิ่งขึ้นทางยกระดับ ผมถ่ายภาพผ่านกระจกรถเอาไว้หน่อย....

หลังจากผ่านโทล์เวย์ ผมเห็นบ้านเมืองสองข้างทางหนาแน่นขึ้น...

๖ โมงกว่า..รู้สึกว่าคงกำลังผ่านตัวเมืองเมดาน ผมเห็นการจราจรติดขัดเป็นระยะ ๆ ในขณะที่ท้องฟ้ามืดลงทุกที ๆ

จริงอย่างที่เค้าว่า... ระยะทางก็ไม่ไกลนัก แต่ใช้เวลากว่า ๒ ชั่วโมง ผมไปถึงบินไจเมื่อท้องฟ้ามืดสนิท! 

สนามบินนานาชาติปีนัง (PEN)

สิ่งที่รอคอยกำลังมาถึง นั่นคือการได้ไปเยือนอิเหนาเป็นครั้งแรกในชีวิต จริง ๆ แล้วถ้าตั้งใจบินตรงจากไทยไปเมดาน ก็สมควรขึ้นเครื่องที่สนามบินดอนเมืองบินไปลงสนามบินกัวลานามู (ในช่วงโปรโมชั่น เพื่อน ๆ สามารถหาตั๋ว AiaAsia ไปกลับได้รวมค่าภาษีสนามบินแล้วไม่เกิน ๓,๒๐๐ บาท) แต่ทริปนี้ผมอยากเยือนมาเลเซียโดยผ่านด่านเบตงไปเมืองบาลิง ทำให้ผมต้องมารอขึ้นเครื่องที่สนามบินปีนังเมื่อวันที่ ๘ เมษายน ๒๕๕๘... 

สนามบินนานาชาติปีนังอยู่ห่างจากตัวเมืองประมาณ ๑๖ กิโลเมตร นั่งรถเมล์สาย 401 หรือ 401E มาจากท่ารถที่ Komtar (ค่าโดยสาร RM 2.70) ใช้เวลาประมาณ ๓๐-๔๕ นาที รถเมล์จอดให้ลงตรงนี้...

นั่นไง อาคารผู้โดยสารขนาดไม่ใหญ่เกิน พอรองรับกับการจราจรทางอากาศซึ่งเป็นเช่นนี้มานานแล้ว....

ลงจากรถเมล์ก็เดินข้ามถนนไปยังประตูเข้าอาคารได้เลย...

ห้องน้ำอยู่โน่นน...

ต้องขึ้นลิฟท์ไปชั้นสอง...

เคาน์เตอร์เช็คอินไปทางขวา...

มี Kiosk สำหรับ Self Check-in ของ AirAsia ตั้งอยู่ ๓ เครื่อง ของที่นี่เค้ามีพิเศษกว่าที่เคยใช้คือ เมื่อป้อนข้อมูลต่าง ๆ แล้วกด enter แทนที่จะมี boarding pass ออกมา เครื่องกลับบอกให้เอา passport เข้าไปสแกน ถ้าเพื่อน ๆ สอดหนังสือเดินทางเข้าไปแล้ว มันไม่อ่านก็อย่าตกใจ ให้กลับด้านสอดเข้าไปใหม่ ถ้าอ่านได้...มันก็ส่ง boarding pass ออกมา!!

เที่ยวบิน QZ0105 ถูกยกเลิก แล้วเปลี่ยนเป็น QZ0103 ออกเวลา ๑๖.๓๕ น. ผมได้รู้ก็เมื่อเห็นรายละเอียดใน boarding pass...

ถึงอย่างไร ก็ยังโชคดีที่มาทันเวลาได้ check in แล้วเดินตามขบวนผู้โดยสารที่จะเดินทางไปเมดาน....

จองได้ที่นั่ง 15A ทุกครั้ง!  ผมซุกเป้เข้าเก็บในช่องสัมภาระเหนือหัว ก่อนหย่อนก้นลงแล้วถอนหายใจด้วยความโล่งอก....

ผมบันทึกไว้ว่า  "เดินตามไปเรื่อย ๆ จนขึ้นเครื่อง เข้านั่ง 15A ตามที่ได้จองไว้ ตรงกลางเป็นหนุ่มอินโด ด้านนอกสาวอ้วน!  มีการสาธิตความปลอดภัยตามปกติ...  เครื่อง take off.... ไม่เห็นทำอะไรมากมาย คงเป็นเพราะระยะทางสั้นมาก.... นั่งได้ไม่นานก็บอกว่าจะ landing แล้ว"

ทีแรกคิดว่าจะถึงสนามบินกัวลานามูเวลา ๓ ทุ่มครึ่ง กะว่าจะนั่งรออยู่ที่สนามบินจนถึงเช้าแล้วนั่งรถเมล์ไป Binjai

เมื่อได้ยินกัปตันประกาศว่าเครื่องจะลงจอดเวลาประมาณ 4.30 pm. ผมคงต้องเปลี่ยนแผนใหม่ซะแล้ว!