เมื่อวานผมเขียนเรื่อง"ที่นี่ไม่ใช่กับดัก" แล้วนำภาพสินค้าที่วางจำหน่ายในโรงงานนิคมผู้รับผลกระทบจาก "ฝนเหลือง" มาลง...
วันนี้ผมอยากพาเพื่อน ๆ ไปดู "กับดักตัวจริง (a real trap)"
เป็นตัวอย่างของ "กับดัก" ที่เวียดกงทำขึ้นเพื่อต่อสู้ผู้รกราน อาจดูน่ากลัว! แต่ความโหดร้ายเมื่อเปรียบเทียบกับ "ฝนเหลือง" ที่ฝ่ายตรงข้ามนำมาโปรยลงบนผืนป่าแล้ว... เครื่องประหัตถ์ประหารเหล่านี้ดูจะชิดซ้ายไปเลย!!
ดู ๆ ก็เป็นพื้นหญ้าธรรมดา แต่...พอเหยียบลงไป!
ความตายรออยู่เบื้องล่าง??
หุ่นใน workshop ของทหารเวียดกง....แสดงให้เห็นการทำขวาก
เพื่อน ๆ ดูเอาเองละกัน แล้วลองนึกภาพว่าถ้าตกลงไปในกับดักอันน่ากลัวนั้น!!!!
อันนี้สยองสุด ๆ เมื่อเปิดประตูเข้าไปแล้วเจอเจ้านี่ตกลงมาตีใส่!!!!
เนี่ยมิได้อยู่ในภาพยนต์ประเภทเลือดท่วมจอ แต่มันคือของจริง! เป็น "กับดักตัวจริง (a real trap)" ซึ่งอาจจะเคยดื่มเลือดมาแล้วก็ได้...
ขอโลกจงดำรงไว้ซึ่งสันติสุข ความรุนแรงอย่าได้บังเกิดขึ้นอีกเลย!!
บันทึกการท่องโลกที่ค่อนข้างแตกต่าง ด้วยงบประมาณจำกัดแต่ใจเกินร้อย พร้อมที่จะเดินไปข้างหน้า เพื่อนำประสบการณ์กลับมาฝาก!
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ฝนเหลือง แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ฝนเหลือง แสดงบทความทั้งหมด
วันศุกร์ที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2558
ที่นี่ไม่ใช่กับดัก
ก่อนไปไซง่อนและพนมเปญ ผมได้อ่านเรื่องราวในอดีตของประเทศเวียดนามและกัมพูชาไว้บ้างแล้ว ช่วงสงครามเวียดนาม...เห็นพี่หมออาสาเข้าร่วมกับหน่วยจงอางศึกไปช่วยอเมริการบเวียดกง ตอนนั้นก็คิดว่ามันดี อเมริกาเนี่ยมันหอมไปซะหมดเลยนะ! จนกระทั่งผ่านมาหลายสิบปี ผมถึงได้รู้ความจริง ยิ่งได้อ่านสิ่งที่ประเทศบ้าอำนาจทำ ก็ยิ่งประจักษ์ในความโหดเหี้ยม มือถือสากปากถือศีลของประเทศเหล่านั้น!
เคยอ่านเรื่องฝนเหลือง (yellow rain) สารเคมีที่กองทัพอเมริกันใช้โปรยในเวียดนาม กองทัพสหรัฐฯ อ้างว่าใช้ "ฝนเหลือง" โปรยลงในเวียดนามเมื่อกว่า ๔๐ ปีก่อน เพื่อทำลายต้นไม้ใบไม้อันเป็นแหล่งหลบซ่อนของข้าศึก ก็ยังว่ามันคิดได้อย่างไร? นี่หรือคือประเทศที่ได้ชื่อว่าเจริญแล้ว!
เหยื่อฝนเหลืองชาวเวียดนามนับล้านที่ตายไปก็มาก มีชีวิตอยู่อย่างทุกข์ทรมานก็เยอะ แม้แต่ทารกที่อยู่ในครรภ์ก็ยังออกมาพิกลพิการ ด้วยเหตุนี้ทางการจึงต้องจัดนิคมให้ผู้ได้รับผลกระทบจากฝนเหลือง และส่งเสริมให้ประกอบอาชีพด้วยการผลิต souvenir จำหน่ายแก่นักท่องเที่ยว...
เช้าวันที่ ๑๐ สิงหาคม ๒๕๕๘ รถบัสมาจอดรับลูกทัวร์ไปเที่ยว อุโมงกู๋จี (Củ Chi tunnels)...
ระยะทางประมาณ ๔๐ กิโลเมตร จากตัวเมืองไปยัง อุโมงกู๋จี...
ก่อนถึงจุดหมายปลายทาง รถไปจอดที่โรงงานผลิต souvenir ในนิคมผู้ได้รับผลกระทบจากฝนเหลือง แล้วปล่อยให้ลูกทัวร์เดินชม...
เพื่อน ๆ ที่รักครับ มาที่นี่...ผมไม่เห็นว่าเป็นเรื่องรำคาญใจแม้แต่น้อย แม้ตัวเองจะไม่สามารถซื้ออะไรใส่กระเป๋ากลับมาได้ แต่ก็ชื่นชมในความมานะอดทน รู้สึกทึ่งในฝีมือในการประดิษฐ์งานศิลปะ ซึ่งอยากจะนำภาพมาให้เห็นเช่นว่าไปเดินอยู่ที่นั่นด้วยกัน...
มีฝรั่งเขียนบ่นไว้ในเว็บ ๆ หนึ่ง... อยากแปลมาให้อ่านดังนี้
ได้เวลาไปอุโมงค์กู๋จีกันแล้ว...
เคยอ่านเรื่องฝนเหลือง (yellow rain) สารเคมีที่กองทัพอเมริกันใช้โปรยในเวียดนาม กองทัพสหรัฐฯ อ้างว่าใช้ "ฝนเหลือง" โปรยลงในเวียดนามเมื่อกว่า ๔๐ ปีก่อน เพื่อทำลายต้นไม้ใบไม้อันเป็นแหล่งหลบซ่อนของข้าศึก ก็ยังว่ามันคิดได้อย่างไร? นี่หรือคือประเทศที่ได้ชื่อว่าเจริญแล้ว!
![]() |
| a U.S. plane sprays the toxic chemical over a South Vietnamese jungle - ที่มา dailymail.co.uk (Thanks!) |
![]() |
| Bodies of women and children lie on a road in South Vietnam following a U.S. air strike during the war - ที่มา dailymail.co.uk (Thanks!) |
เช้าวันที่ ๑๐ สิงหาคม ๒๕๕๘ รถบัสมาจอดรับลูกทัวร์ไปเที่ยว อุโมงกู๋จี (Củ Chi tunnels)...
ระยะทางประมาณ ๔๐ กิโลเมตร จากตัวเมืองไปยัง อุโมงกู๋จี...
ก่อนถึงจุดหมายปลายทาง รถไปจอดที่โรงงานผลิต souvenir ในนิคมผู้ได้รับผลกระทบจากฝนเหลือง แล้วปล่อยให้ลูกทัวร์เดินชม...
เพื่อน ๆ ที่รักครับ มาที่นี่...ผมไม่เห็นว่าเป็นเรื่องรำคาญใจแม้แต่น้อย แม้ตัวเองจะไม่สามารถซื้ออะไรใส่กระเป๋ากลับมาได้ แต่ก็ชื่นชมในความมานะอดทน รู้สึกทึ่งในฝีมือในการประดิษฐ์งานศิลปะ ซึ่งอยากจะนำภาพมาให้เห็นเช่นว่าไปเดินอยู่ที่นั่นด้วยกัน...
มีฝรั่งเขียนบ่นไว้ในเว็บ ๆ หนึ่ง... อยากแปลมาให้อ่านดังนี้
ระหว่างทาง เราหยุดพักที่ local gallery ซึ่งจะต้องเดินผ่านโรงงานเพื่อไปห้องน้ำ ผมก็ว่ามันน่าสนใจที่จะไปดูคนงานเรียงเศษเปลือกไข่ให้เป็นภาพ แต่ท้ายที่สุดมันก็คือกับดัก (tourist trap) ที่ต้อนให้นักท่องเที่ยวซึ่งมาทีละ ๒-๓ คันรถให้เข้าไปซื้อสินค้า หรือไม่ก็เครื่องดื่มและขนมตรงทางออกประตูที่เห็นในภาพคือทางออก ผมไม่คิดเลยว่ามันเป็นกับดกกับดักอะไร ฝรั่งที่ไปด้วยกันก็ไม่เห็นมีใครบ่น!
ได้เวลาไปอุโมงค์กู๋จีกันแล้ว...
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)














































