อาจารย์กู้เกียรติ (KK) เคยสงสัยว่าเงินเดือนครูลาวก็น้อยนิดเมื่อเทียบกับครูไทย ในขณะที่ข้าวผัดกะเพราไข่ดาวจานละ ๑๒๐ บาท ไปถามคนลาวแล้วเค้าบอกว่ามันเป็นอาหารสำหรับขายนักท่องเที่ยว ชาวบ้านไม่ซื้อกินกันหรอก!
ให้อยู่ได้นาน ๆ ผมขอแนะนำให้กินแบบที่ชาวบ้านเค้ากินกันนะ ตลาดสดไม่ว่าจะเป็นตลาดเช้าหรือเย็น เป็นแหล่งหาเสบียงที่ผมต้องถามถึงทุกครั้งเมื่อเดินทางไปถึง อาจารย์หมูก็เป็นอีกคนหนึ่งซึ่งรู้วิธีกินแบบชาวบ้าน
ที่ตลาดสดดาวเรืองเมืองปากเซ มีของอร่อยให้เลือกซื้อมากมายหลายอย่าง มีแบ้งค์ย่อย (๕ พันกีบ) ไว้ในมือซัก ๓-๔ ใบ เดินหาซื้อของที่อยากกิน แค่นั้นก็อิ่มแล้ว....
อาหารอย่างเนี้ยไม่อยู่ในสายตาของผม แต่หลายคนอาจชอบ...
นี่ครับที่ผมกินได้...
ของทอดกินมากไม่ดี แต่นาน ๆ ครั้ง ช่วงเดินทางก็ไม่เป็นไร...
ข้าวเหนียวสังขยา ขนมเปียกปูน
หรือจะเป็นข้าวจี่...
ใส่ถาดโฟมก็มี ดูคล้ายกับก๋วยเตี๋ยวหลอดบ้านเรา?
ซื้อกินอย่างเนี้ยไม่แพงหรอก...
มาดูรายการอาหารร้านนางกุกกันหน่อย ขนมจีนน้ำยา (ข้าวปุ้นน้ำแจ่ว) ๖๐ - ๘๐ บาท
ผมซื้อขนมจีนน้ำยา ๑ ชุด จากแม่ค้าทั่วไปในตลาด ราคาแค่ ๕ พัน (๒๐ บาท) เอง!
บันทึกการท่องโลกที่ค่อนข้างแตกต่าง ด้วยงบประมาณจำกัดแต่ใจเกินร้อย พร้อมที่จะเดินไปข้างหน้า เพื่อนำประสบการณ์กลับมาฝาก!
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ อาหารการกิน แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ อาหารการกิน แสดงบทความทั้งหมด
วันอังคารที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560
วันเสาร์ที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2558
เทศกาลไก่เบตง' 58
ก่อนค่ำผมเดินกลับไปที่งานเทศกาลไก่เบตง' 58 อีกครั้ง เมื่อเช้านี้มาแล้วยังไม่มีอะไร ตอนนี้งานเริ่มแล้ว...!
บริเวณลานวัฒนธรรมสัมพันธ์ เทศบาลเมืองเบตง คึกคักด้วยผู้คน แม่ค้าแม่ขาย รวมทั้งชายชราจากเมืองรถม้า....
นิทรรศการ "ไก่เบตง" จัดโดย อบจ. เบตง ยังคงยืนหยัดเป็นวันที่ ๓ สุดท้ายแล้ว...
เสียดายไปคนเดียว ไม่มีใครถ่ายรูปให้ ไม่งั้นจะโผล่หน้าเข้าไปเป็นไก่เบตงซะหน่อย...
หรือไม่ก็ไปเป็นคาวบอย...
หิวแล้วจ้า ต้องหาอะไรกิน...
น้ำพริกก็มีด้วย ไม่ได้ลิ้มรสมานานแล้ว ผมเลือกกินขนมจีนน้ำยาราคาชามละ ๓๐ บาท...
มีผักให้กินอย่างไม่อั้น ตามสไตล์อาหารปักษ์ใต้...
อิ่มแล้วก็ได้เวลาเดินชมไปทั่ว ๆ....
ขออนุญาตถ่ายภาพผู้พิทักษ์ รักษาความปลอดภัยให้กับงานมาด้วย ๑ บาน...
เฮ้อ...กลับไปนอนพักดีฝ่า เบตงให้ผมครบหมดแล้ว!
ป้ายกำกับ:
2558,
การท่องเที่ยว,
ไก่เบตง,
งานเทศกาล,
ยะลา,
อาหารการกิน
วันพุธที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2557
Travellin' light ไปพม่า - eat first!
๗ เมษายน ๒๕๕๗ ก่อนผมเดินออกจากที่พักไปเที่ยวชมวัด ป้าเมียะเมียะบอกว่า...วันนี้จีจี (ลูกสาว) จะพาไปงาน (ใช้คำว่า celebration)
๙ โมงเช้า เห็นผมกลับถึงที่พัก...ป้าเมียะเมียะรีบไปทำอาหารเช้ามาให้ เธอบอกว่าไม่ให้กินมาก เพราะเดี๋ยวผมก็จะต้องไปกินที่งานอีก...
เก้าโมงครึ่งก็พร้อมที่จะไปกันแล้ว มีมอเตอร์ไซค์ ๒ คัน ลูกสาวจีจีขี่คันนึง ส่วนผมต้องซ้อนท้ายจีจีไป...
หุหุ เกิดมาในชีวิตผมก็ยังไม่เคยนุ่งโสร่งซ้อนรถจักรยานยนต์ แต่ก็ไปได้นะ ไม่รู้สึกขัดเขิน ระหว่างทางผมถามจีจีว่างานที่จะไปนี้เป็นงานอะไร เธอบอกว่าเป็นงานบวชลูกแก้ว
ถึงบ้านที่จัดงานแล้วครับ...
เจ้าภาพเป็นญาติพี่น้องกับจีจี...
มาถึงเจ้าภาพก็พาไปที่เต็นท์ซึ่งตั้งอยู่ตรงลานหน้าบ้าน ผมเดินตามไปติด ๆ
จีจีหันมาบอกผมว่า "eat first"
ช่วยกันตั้งโต๊ะกลม...
นำจานมาวาง...
ตักข้าวใส่จาน...
ตักกับข้าวมาเติม...
แล้วก็เรียกให้กิน หุหุ "eat first" มันตรงกับกำเมืองว่า "กิ๋นก่อน" คำนี้คุ้นหู แต่ไม่คิดว่าจะมาได้ยินในพม่า!
นี่แหละครับ รสชาติของชีวิต...
ผมกินได้ไม่มาก เพราะรองท้องมาก่อนแล้วที่ Mya Yatanar Inn
จีจีตักปลาให้...
เมื่อ ๓๑ ปีที่แล้ว จีจี น้องสาวของ San Win ยังไม่ได้แต่งงาน เป็นสาวจี๋เหมือนกับลูกสาวตอนนี้แหละ...
ผมใส่โสร่ง เมียะเมียะบอกว่าถ้าไม่พูดอะไร คนก็นึกว่าเป็นพม่า...
แขกที่มาในงานก็จะมาที่เต็นท์นี่ก่อน.... eat first กันทุกคน!
คำว่า "กิ๋นก่อน" คงอยู่ในความทรงจำของผมไปอีกนาน!
๙ โมงเช้า เห็นผมกลับถึงที่พัก...ป้าเมียะเมียะรีบไปทำอาหารเช้ามาให้ เธอบอกว่าไม่ให้กินมาก เพราะเดี๋ยวผมก็จะต้องไปกินที่งานอีก...
เก้าโมงครึ่งก็พร้อมที่จะไปกันแล้ว มีมอเตอร์ไซค์ ๒ คัน ลูกสาวจีจีขี่คันนึง ส่วนผมต้องซ้อนท้ายจีจีไป...
หุหุ เกิดมาในชีวิตผมก็ยังไม่เคยนุ่งโสร่งซ้อนรถจักรยานยนต์ แต่ก็ไปได้นะ ไม่รู้สึกขัดเขิน ระหว่างทางผมถามจีจีว่างานที่จะไปนี้เป็นงานอะไร เธอบอกว่าเป็นงานบวชลูกแก้ว
ถึงบ้านที่จัดงานแล้วครับ...
เจ้าภาพเป็นญาติพี่น้องกับจีจี...
มาถึงเจ้าภาพก็พาไปที่เต็นท์ซึ่งตั้งอยู่ตรงลานหน้าบ้าน ผมเดินตามไปติด ๆ
จีจีหันมาบอกผมว่า "eat first"
ช่วยกันตั้งโต๊ะกลม...
นำจานมาวาง...
ตักข้าวใส่จาน...
แล้วก็เรียกให้กิน หุหุ "eat first" มันตรงกับกำเมืองว่า "กิ๋นก่อน" คำนี้คุ้นหู แต่ไม่คิดว่าจะมาได้ยินในพม่า!
นี่แหละครับ รสชาติของชีวิต...
ผมกินได้ไม่มาก เพราะรองท้องมาก่อนแล้วที่ Mya Yatanar Inn
จีจีตักปลาให้...
เมื่อ ๓๑ ปีที่แล้ว จีจี น้องสาวของ San Win ยังไม่ได้แต่งงาน เป็นสาวจี๋เหมือนกับลูกสาวตอนนี้แหละ...
ผมใส่โสร่ง เมียะเมียะบอกว่าถ้าไม่พูดอะไร คนก็นึกว่าเป็นพม่า...
แขกที่มาในงานก็จะมาที่เต็นท์นี่ก่อน.... eat first กันทุกคน!
คำว่า "กิ๋นก่อน" คงอยู่ในความทรงจำของผมไปอีกนาน!
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)





























































