ร้านคำ ตลาดดาวเรือง

หมวดเสื้อผ้าและเครื่องแต่งกายที่ "ตลาดดาวเรือง" เมืองปากเซ มีสินค้าให้เลือกซื้อมากมาย...

ซื้อผ้าไปตัดเย็บเองก็ได้ครับ...

หรือจะซื้อทองไปเป็นสินสอด ก็มาที่ร้านทองนางแอ...

นาฬิกาเรือนทองก็มีจ้า....

ดูเหมือนว่าอาจารย์หมูก็เล็งไว้แล้วว่าจัดงานดองของตัวเอง... คงต้องมาซื้อคำที่ร้านนี้

เตรียมตังค์ไว้หลาย ๆ ล้าน (กีบ) เด้อ... พ่อใหญ่!

Let's eat like a local

อาจารย์กู้เกียรติ (KK) เคยสงสัยว่าเงินเดือนครูลาวก็น้อยนิดเมื่อเทียบกับครูไทย ในขณะที่ข้าวผัดกะเพราไข่ดาวจานละ ๑๒๐ บาท ไปถามคนลาวแล้วเค้าบอกว่ามันเป็นอาหารสำหรับขายนักท่องเที่ยว ชาวบ้านไม่ซื้อกินกันหรอก!

ให้อยู่ได้นาน ๆ ผมขอแนะนำให้กินแบบที่ชาวบ้านเค้ากินกันนะ ตลาดสดไม่ว่าจะเป็นตลาดเช้าหรือเย็น เป็นแหล่งหาเสบียงที่ผมต้องถามถึงทุกครั้งเมื่อเดินทางไปถึง อาจารย์หมูก็เป็นอีกคนหนึ่งซึ่งรู้วิธีกินแบบชาวบ้าน

ที่ตลาดสดดาวเรืองเมืองปากเซ มีของอร่อยให้เลือกซื้อมากมายหลายอย่าง มีแบ้งค์ย่อย (๕ พันกีบ) ไว้ในมือซัก ๓-๔ ใบ เดินหาซื้อของที่อยากกิน แค่นั้นก็อิ่มแล้ว....

อาหารอย่างเนี้ยไม่อยู่ในสายตาของผม แต่หลายคนอาจชอบ...

นี่ครับที่ผมกินได้...

ของทอดกินมากไม่ดี แต่นาน ๆ ครั้ง ช่วงเดินทางก็ไม่เป็นไร...

ข้าวเหนียวสังขยา ขนมเปียกปูน

หรือจะเป็นข้าวจี่...

ใส่ถาดโฟมก็มี ดูคล้ายกับก๋วยเตี๋ยวหลอดบ้านเรา?

ซื้อกินอย่างเนี้ยไม่แพงหรอก...

มาดูรายการอาหารร้านนางกุกกันหน่อย ขนมจีนน้ำยา (ข้าวปุ้นน้ำแจ่ว) ๖๐ - ๘๐ บาท

ผมซื้อขนมจีนน้ำยา ๑ ชุด จากแม่ค้าทั่วไปในตลาด ราคาแค่ ๕ พัน (๒๐ บาท) เอง!

เที่ยวตลาดดาวเรือง

การบริหารจัดการรูปภาพ ๔ พันบานที่ได้มาจาก FB Trip ครั้งล่าสุดเป็นเรื่องที่ลำบากไม่น้อยสำหรับผม เกรงว่าจะสูญหาย วันนี้จึงต้องขอนำภาพตลาดดาวเรือง เมืองปากเซ มานำเสนอก่อนนะครับ!

ก่อนที่จะพาเพื่อน ๆ ไปเที่ยว "ตลาดลาว" ก็อยากจะให้เพื่อน ๆ ได้เห็นรูป "ตลาดแขก" ภาพชุดแรกที่ผมเริ่มโพสต์ลงใน cyber world เป็นภาพตลาดริมทาง ณ หมู่บ้านเล็ก ๆ ในบังกลาเทศที่ได้บันทึกไว้ด้วยกล้องฟิล์มเมื่อ ๓๐ กว่าปีก่อน

ดูดิ...มะระขี้นกลูกใหญ่กว่าบ้านเราอีก!!

จำไม่ได้แล้วว่าตั้งแต่เขียนบล็อก exploring the world มีภาพตลาดที่ผมนำมาโพสต์อยู่มากแค่ไหน (คงพอ ๆ กับรูปห้องน้ำในโรงแรมและโฮสเทลนั่นแหละ) ทุกครั้งที่นำภาพเหล่านั้นกลับมาดู ผมก็แอบยิ้มได้เสมอ เมื่อรำลึกได้ถึงแต่ละก้าวของการเดินทาง อย่างเช่น ภาพตลาดที่เมืองพินอูลวิน ประเทศเมียนมาร์...

เมืองนี้อากาศดีดินดี ดอกไม้และผลไม้เมืองหนาวมีชาวบ้านนำมาวางขาย ดอกใหญ่ ๆ ลูกโต ๆ ผมซื้อกินแล้วไม่ผิดหวัง

อย่างนี้ก็ภาพถ่ายที่ "ตลาดดงซวน" ตลาดที่ใหญ่ที่สุดในฮานอย...

ผมได้เข้าไปเดินเที่ยวมาหมด...

หรือถ้ามองย้อนกลับมาลาว ผมเห็นภาพตัวเองเดินฝ่าความหนาวเย็นไปซื้อของในตลาดสดเวียงภูคา...

ภาพอย่างเนี้ยเห็นจนชินตาในตลาดเมืองลาว...

วันที่ ๒๕ ตุลาคม ๒๕๖๐ อาจารย์หมูและคุณเกศขับรถพาผมออกจากที่พัก "ด้วยรักจำปาสัก" แต่เช้ามืด ไปเยี่ยมไข้ที่โรงพยาบาลปากเซ แล้วถือโอกาสพาไปเที่ยว "ตลาดดาวเรือง" ตลาดใหญ่สุดในเมืองปากเซ...

เข้าไปเดินเที่ยวด้วยกันเลย  ขอต้อนรับเพื่อน ๆ ก่อนด้วยดอกไม้สวย...

ก็เหมือนที่พินอูลวิน ผมเห็นคนสวย ดอกไม้สวย และผลไม้สด ๆ น่ากิน...

ลำไยก็มีเด้อ...

เห็นลำไยแล้วคิดถึงแม่จัน!