เทศกาลไก่เบตง' 58

ก่อนค่ำผมเดินกลับไปที่งานเทศกาลไก่เบตง' 58 อีกครั้ง  เมื่อเช้านี้มาแล้วยังไม่มีอะไร ตอนนี้งานเริ่มแล้ว...!

บริเวณลานวัฒนธรรมสัมพันธ์ เทศบาลเมืองเบตง คึกคักด้วยผู้คน แม่ค้าแม่ขาย รวมทั้งชายชราจากเมืองรถม้า....

นิทรรศการ "ไก่เบตง" จัดโดย อบจ. เบตง ยังคงยืนหยัดเป็นวันที่ ๓ สุดท้ายแล้ว...

เสียดายไปคนเดียว ไม่มีใครถ่ายรูปให้ ไม่งั้นจะโผล่หน้าเข้าไปเป็นไก่เบตงซะหน่อย...

หรือไม่ก็ไปเป็นคาวบอย...

หิวแล้วจ้า ต้องหาอะไรกิน...

ในที่สุดก็ไปลงเอยที่ "ขนมจีนป้าละไม"

น้ำพริกก็มีด้วย ไม่ได้ลิ้มรสมานานแล้ว ผมเลือกกินขนมจีนน้ำยาราคาชามละ  ๓๐ บาท...

มีผักให้กินอย่างไม่อั้น ตามสไตล์อาหารปักษ์ใต้...

อิ่มแล้วก็ได้เวลาเดินชมไปทั่ว ๆ....

ขออนุญาตถ่ายภาพผู้พิทักษ์ รักษาความปลอดภัยให้กับงานมาด้วย ๑ บาน...

เฮ้อ...กลับไปนอนพักดีฝ่า เบตงให้ผมครบหมดแล้ว!

สวนสุดสยาม

เบตงเปรียบเหมือนคนตัวเล็กแต่ปอดใหญ่ มิน่าเล่าอากาศถึงได้บริสุทธิ์ ผมรู้สึกเย็นสบายหายใจคล่อง ประมาณบ่าย ๔ โมงวันที่ ๔ เมษายน ๒๕๕๘ ต้องรีบออกจากโรงแรม มุ่งไปยังสวนสุดสยาม....

อ่านป้ายก่อนนะ...

สวนสุดสยาม คือสวนสาธารณะขนาดพื้นที่ ๑๒๐ไร่ บนเนินเขาใจกลางเมืองเบตงแห่งนี้ เป็นจุดชมทัศนียภาพที่สามารถมองเห็นวิวทิวท้ศน์ของเมืองเบตงได้อย่างชัดเจน ภายในสวนร่มรื่นด้วยต้นไม้ยืนต้น ไม้ดอกนานาพันธุ์และเป็นจุดศูนย์กลางซึ่งล้อมรอบด้วยสวนสัตว์ สวนนก สวนสุขภาพ ศูนย์ศิลปวัฒนธรรมเฉลิมพระเกียรติ ศูนย์กีฬากาญจนภิเษก และสนามเด็กเล่น ด้วยความร่มรื่นของสวนแห่งนี้ จึงนับเป็นปอดอีกแห่งหนึ่งของเมืองเบตง ซึ่งเหมาะสำหรับเป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจรวมทั้งสถานที่ออกกำลังกายในตอนเช้าตรู่และตอนเย็น ผู้ที่ได้มาสัมผัสทัศนียภาพของสวนสาธารณะแห่งนี้ จะต้องประทับใจกับบรรยากาศที่สดชื่นด้วยกลิ่นอายของธรรมชาติไม่มากก็น้อยแน่นอน

เดินขึ้นเนินไปพบกับบรรยากาศร่มรื่นด้วยต้นไม้สูงใหญ่...

แว่วเสียงหัวเราะของเด็ก ๆ ในสนามเด็กเล่น...

หิวหรือกระหายน้ำก็มีที่ให้ซื้อกิน...

เสือ สิงห์ กระทิง แรด น่าจะมีให้ครบ ผมพยายามมองหา หรือว่าจะไปหลบอยู่ในรัฐสภา...อิอิ

แดดยามเย็นทำให้แสงเงาของภาพดูดี....

ศูนย์ศิลปวัฒนธรรมเฉลิมพระเกียรติ เสียดายจังปิดซะแล้ว ผมได้แต่แลดูอยู่ภายนอก...

มีห้องแสดงวัตถุโบราณและของหายากด้วยนะ  แต่วันนี้ปิดซะแล้ว ไม่เป็นไรครับ...ผมเห็นมามากแล้ว!!

เดินดูแต่ภายนอกก็พอ...

เห็นอย่างเนี้ย ทำให้คิดถึงพิพิธภัณฑ์แห่งชาติที่หลวงพระบาง....

จากสวนสุดสยาม ผมเดินไปที่งานไก่เบตง' 58 อีกครั้งนึง...ตั้งใจว่าจะไปหาอะไรกินที่นั่น!