Travellin’ light ไปเวียดนาม – ปิดฉากพระราชวังต้องห้าม

ยิ่งเดินเที่ยวลึกเข้าไปในพระราชวังต้องห้ามแห่งเวียดนาม ผมก็ยิ่งรู้สึกเสียดายที่มีเวลาน้อยเกินไป เพราะยังมีอะไรดี ๆ ให้ดูอีกเยอะ....

ผมเดินดูพวกกำแพงเมือง ซุ้มประตู ต้นไม้ และตัวอาคารเก่า ทำให้คิดถึงภาพวาดสีน้ำหรือภาพลายเส้น คิดว่าผู้ที่ถนัดทางจิตรกรรมคงจะชอบถ้าได้มาเห็น...

ถ้าไม่มีนักเลงโตอย่างอเมริกามาทิ้งระเบิดปราบเวียดกงในช่วงสงครามเวียดนาม บริเวณที่เห็นโล่งเตียนเบื้องหน้าอาจมีอะไรให้ได้ดูมากกว่านี้...

ช่วงเดินต่อจากพระราชวัง Dien Tho ผมต้องเร่งเท้าก้าวตาม ขอแค่กดชัตเตอร์เก็บภาพมาฝากก็พอนะ...

ภาพประวัติศาสตร์เรียกได้ทั้งน้ำตาแห่งความขมขื่น แลรอยยิ้มด้วยความภาคภูมิใจ...

ไปถึงโรงละครแต่ไม่ได้เข้าไปดูหรอก...

ถึงทางออกแล้ว ไกด์บอกให้ลูกทัวร์เดินไปขึ้นรถกันเอง...

ช่วงกลับไปที่รถ อย่าเผลอเดินพลัดหลงนะครับ...เกาะกลุ่มกันให้ดี!

Travellin’ light ไปเวียดนาม – Dien Tho Palace

แสงแดดเริ่มแผดเผา!  ผมต้องเร่งเท้าก้าวเดินตามคณะทัวร์เพื่อไม่ให้พลัดจากสายตา ที่เห็นเบื้องหน้าคือประตูเข้าไปยังพระราชวัง Dien Tho

ลองคิดดูว่าถ้าเป็นเมื่อ ๒๐๐ ปีก่อน ขืนเข้ามาเดินเพ่นพ่านในพระราชวังต้องห้ามอย่างนี้ คงโดนจับไปตัดคอหมด!!!

พระราชวัง Dien Tho สร้างเมื่อปี พ.ศ. ๒๓๔๗ เพื่อให้เป็นที่ประทับของพระมารดา ภายในพื้นที่สี่เหลี่ยมกว้าง ๑๐๐ เมตร ยาว ๑๕๐ เมตร มีตำหนักใหญ่อยู่ตรงกลาง ผมเลือกภาพมาให้ดูเป็นบางส่วนนะครับ...

กล่าวกันว่าการจัดวางโต๊ะเก้าอี้ที่ปรากฏต่อสายตานั้นอยู่ในภาพใกล้เคียงกับพระราชวังจริง ๆ ในสมัยที่พระมารดา Tu Cuong ทรงประทับอยู่ อย่างเช่นพื้นที่นั่งเล่นที่เห็นนี้...

มากับชะโงกทัวร์ก็ต้องอย่างนี้แหละ ผมชักช้าไม่ได้...