เที่ยวสุดคุ้มด้วยงบ ๓,๘๒๐ บาท

เดินทาง ๑๐ วันท่องเที่ยว "ตากลาง" หมู่บ้านช้างแห่งลุ่มน้ำมูล กับ "นครวัด" ในจังหวัดเสียมราฐ ประเทศกัมพูชา... ผมใช้เงินทั้งสิ้น ๓,๘๒๐ บาท!!

ก่อนไปผมมีเงินดอลลาร์สหรัฐอยู่ ๘๖ เหรียญ และเงินเขมรอีก ๒๗,๕๐๐ เรียล เมื่อเทียบจากอัตราแลกเปลี่ยนปัจจุบัน เงินดอลล่าร์คิดเป็นเงินไทยได้ ๓,๑๐๐ บาท ส่วนเงินเขมรก็ ๒๗๕ บาทโดยประมาณ...

ที่เสียมราฐผมใช้เงินไทย ๑,๐๐๐ บาท แลกเงินเขมรได้อีก ๑๐๕,๐๐๐ เรียล  ตีซะว่า ๑,๐๐๐ เรียลเท่ากับ ๑๐ บาท ผมพยายามใช้เงินเขมรให้หมด แต่ยังเหลือมา ๓,๐๐๐ เรียล (๓๐ บาท)...

ในขณะที่เงินดอลล์เหลือกลับมาถึง ๔๑ เหรียญ (๑,๔๗๘ บาท)

"ทำไมถึงใช้งบน้อยจัง?" เพื่อน ๆ อาจสงกะสัย ผมจึงอยากแจงให้ทราบดังนี้...

ค่าที่พักในสุรินทร์ ๒ คืน = ๓๐๐ บาท
ค่าที่พักในเสียมราฐ ๔ คืน = ๙๖๐ บาท
พักฟรีที่อุตรดิตถ์ ๑ คืน = ๐ บาท
นอนบนรถไฟ ๑ คืน = ๐ บาท
นอนบนรถยนต์ ๑ คืน = ๐ บาท
ค่ารถไฟฟรีเชียงใหม่-บ้านภาชี = ๐ บาท
ค่ารถไฟบ้านภาชี-สุรินทร์ = ๑๗๐ บาท
ค่ารถสองแถวไป-กลับบ้านตากลาง = ๑๐๐ บาท
ค่ารถตู้ไปช่องจอม = ๔๕ บาท
ค่ารถแท็กซี่ไปเสียมราฐ = ๓๕๐ บาท
ค่ารถมอเตอรไซค์ไปที่พัก = ๓๖ บาท
ค่าเช่าจักรยาน ๕ วัน = ๒๘๐ บาท
ค่ารถจากเสียมราฐไปหมอชิต = ๔๐๐ บาท
ค่ารถ บขส. จากหมอชิตไปอุตรดิตถ์ = ๑๙๔ บาท
ค่ารถไฟฟรีอุตรดิตถ์-เชียงใหม่ = ๐ บาท
ค่าบัตรเข้าชมปราสาท = ๗๒๐ บาท
ค่าหนังสือ Ancient Angkor = ๒๓๑ บาท
ที่เหลือคือค่าอาหารและค่าเครื่องดื่ม (ค่าเข้าห้องน้ำด้วย อิอิ)

ไม่เหมือนหลาย ๆ ทริปก่อนหน้านั้น... ครั้งนี้ผมจดบันทึกไว้ค่อนข้างจะครบถ้วน

ค่าใช้จ่าย (๓,๘๒๐ บาท) ที่ได้รวมไว้จึงน่าจะถูกต้อง...

ที่ซุกหัวนอน

อยากจะเปลี่ยนรูปแบบการเล่าเรื่องการเดินทางไปอินโดนีเซียให้แตกต่างจากที่เคยเขียน กล่าวคือผมจะไม่บรรยายและโพสต์ภาพเรียงไปตามลำดับจากจุดเริ่มต้นไปจนสิ้นสุดการเดินทาง แต่จะหยิบออกมาคุยในแต่ละเรื่องที่เห็นว่าเหมาะสมและอาจมีประโยชน์สำหรับเพื่อน ๆ ที่รักการเดินทางประเภทใช้เงินน้อยแต่ได้ประสบการณ์เยอะ!

ไปอินโดฯ คราวนี้ผมทำพลาดหลายอย่าง ซึ่งไม่อายที่จะเล่าให้ฟัง หลายเรื่องเป็นการแก้ปัญหาที่เกิดขึ้นเฉพาะหน้า บางอย่างเป็นการเอาตัวรอด บางเรื่องก็ไม่คาดคิดมาก่อน!!  การหาที่พักหรือที่ซุกหัวนอนเป็นอีกเรื่องหนึ่งซึ่งน่าสนใจ!

แต่ไหนแต่ไรมาแล้วผมไม่เคยคิดจองที่พักล่วงหน้า เป็นคนที่ค่อนข้างมองโลกสวย คิดว่าหนทางเบื้องหน้าจะต้องมีทางออกให้เสมอ แต่ทุกวันนี้รูปแบบของการเดินทางได้เปลี่ยนแปลงไปมาก นับตั้งแต่มีการจองที่พักออนไลน์ มีเว็บให้ข้อมูลเกี่ยวกับเส้นทางและสถานที่ต่าง ๆ ที่นักเดินทางสามารถหาคำตอบได้โดยง่าย ที่พักเกือบทุกแห่งมี free wifi ให้ได้เชื่อมต่อสื่อสารถึงกันได้แม้อยู่ห่างกันคนละมุมโลก  แม้ในอ้อมกอดของป่าเขาลำเนาไพรอย่างเช่น Bukit Lawang ก็ยังมี wifi ให้ใช้เหมือนกับใน George Town บนเกาะปีนัง

จองที่พักล่วงหน้าดีมั้ย?  ผมชักจะเห็นด้วยแล้วว่ามันดี อย่างเช่น การจอง Friendly Green House ผ่าน booking.com โดยไม่ต้องเสียค่าธรรมเนียมใด ๆ ทำให้ผมมั่นใจได้ว่ามีที่พักแน่นอนเมื่อไปถึงเกาะปีนัง ยิ่งปัจจุบันนี้มี app ของแต่ละเว็บ อย่างเช่น booking.com หรือ hostelworld,com ให้ดาวน์โหลดมาไว้บน smart phone อะไร ๆ ก็ดูจะง่ายไปหมด...

การจองที่พักออนไลน์และการหาข้อมูลทางอินเทอร์เน็ตระหว่างการเดินทาง เป็นสิ่งที่ผมเริ่มนำเข้ามาใช้เป็นครั้งแรกในทริปที่ผ่านมา สะดวกและราบรื่นดีทุกอย่างทั้งที่พักในมาเลเซียและอินโดนีเซีย  คิดว่าคราวหน้าถ้าไปไซ่ง่อน...ผมก็จะใช้วิธีนี้อีก!

อย่างไรก็ตามในช่วง ๒ สัปดาห์ของการเดินทางก็ต้องพักค้างตามโรงแรมอื่น ๆ อีก ผมต้องอาศัยนอนบนลานหน้าสถานีรถไฟหัวลำโพง...

นั่งหลับบนขบวนรถเร็วกรุงเทพ-สุไหงโกลก....

พักที่ "ฟ้าอันรุ่ง" โรงแรมเก่าแก่ของเมืองเบตง...

ถึงมาเลเซียก็ต้องหาที่พักในเมือง Baling...

แถมยังต้องหาที่พักคืนแรกใน Bukit Lawang เมื่อเกิดการเปลี่ยนแปลงกำหนดการเดินทางโดยไม่คาดคิด...

และที่ลืมไม่ลงก็คือ การอาศัยเก้าอี้ในสนามบิน Kuala Namu เป็นที่นั่งหลับทั้งคืน...

สรุปค่าที่พักสำหรับทริปครั้งนี้ รวมทั้งสิ้นเป็นเงิน ๑,๖๙๕ บาท ที่แพงที่สุดคือโรงแรมใน Baling ราคาคืนละ ๒๒๐ บาท ส่วนที่ถูกที่สุดคือ Rain Forest ใน Bukit Lawang คืนละ ๑๑๐ บาท...

เงิน ๑,๖๙๕ บาท...บางท่านอาจใช้พักในโรงแรมหรูได้เพียงคืนเดียว!!