FB Trip ไปลพบุรี - ลิงที่ศาลพระกาฬ

ดูลิงที่พระปรางค์สามยอดแล้ว... ผมปั่นจักรยานตรงมาศาลพระกาฬ

เจอะลิงอีก! มันเพ่นพ่านมากกว่าที่ปรางค์สามยอด ที่นี่ไม่มีเจ้าหน้าที่ถือหนังสติ้กคอยไล่ยิง คงไม่มีใครกล้าทำเพราะเป็นลิงของเจ้าพ่อ...

ผมเคยได้ยินว่ามีคนถูกลิงคว้าแว่นตา กระเป๋า กล้องถ่ายรูป หรือแม้แต่ผ้าพันคอ จนทางศาลฯ ต้องตั้งป้ายเตือน...

หุหุ ถ้ามันแย่งกล้องถ่ายรูปผมไปแล้วหนีขึ้นไปอยู่บนยอดไม้โน่น ผมคงหมดสิทธิ์ได้คืน...

ใต้ต้นไม้ใหญ่มีป้ายห้ามผู้คนให้อาหารลิง...

ไม้ใหญ่ต้นนี้น่าจะเป็นเสมือนสนามเด็กเล่นของลิงเด็ก ๆ  

มันห้อยโหนกันอยู่อย่างสนุกสนาน...

มองไปทางไหนก็เห็นแต่ไพร่พลของหนุมาน...

เห็นแล้วก็อดคิดถึงเจ้าหางยาวที่ Bukit Lawang ไม่ได้!

จริง ๆ แล้ว ผมอยากกลับไปดูลิงที่ Bukit Lawang มากกว่า!

Travellin’ light ไป Bukit Lawang – อวสาน

หลังจากท่องโลก ๒ สัปดาห์มาตั้งแต่วันที่ ๑ เมษา วันนี้ก็ได้เวลามุ่งหน้ากลับบ้าน!

ลงไปที่ห้องจำหน่ายตั๋วของสถานีขนส่ง...

ซื้อตั๋วรถตู้กลับไปหาดใหญ่ ค่าโดยสาร ๓๕ ริงกิต ในตั๋วบอกว่ารถออกเวลา ๑๒.๔๕ น. แต่เอาเข้าจริงก็ยืดออกไปเป็นชั่วโมง...

หลบไปกินอาหารกลางวันที่ร้านอาหารใกล้สถานีขนส่ง ผมเติมพลังไว้ก่อน เพราะการเดินทางยังอีกยาวนาน...

อยากกินอะไร มากน้อยแค่ไหน ก็ไปขอให้เค้าตักให้...

แม่ค้าจะมาดูที่โต๊ะแล้วเขียนราคาให้ไว้ ตกลงมื้อนี้อาหารเครื่องดื่มรวม ๕ ริงกิต...

รถตู้คันนี้แหละที่พาผมกลับหาดใหญ่... ปักษ์ใต้บ้านเรา

ผู้โดยสารมีไม่เต็มคัน นั่งกันแบบสบาย ๆ ครับ...

คิดว่าเส้นทางที่เห็นนี่แหละที่ผมเคยปั่นจักรยานจากอลอร์สตาร์มาบัตเตอร์เวิร์ธ...

ถึงด่านมาเลย์ รถตู้จอดให้ผู้โดยสารลงไปยื่นหนังสือเดินทางเพื่อประทับตราออกจากประเทศมาเลเซีย ผมเดินทางเข้าออกภายในวันเดียว จบแล้วการท่องเที่ยวต่างแดน!

ยังเหลือก็แค่เดินทางกลับบ้าน....จากหาดใหญ่ผมนั่งรถ บขส. ไปลงหมอชิต

เช้าวันที่ ๑๖ เมษายน ๒๕๕๘ ต่อรถ ปอ.2 (บขส. เช่นกัน) กลับลำปาง...

ถึงสถานีขนส่งลำปางเย็นมากแล้ว ไม่มีรถเมล์เขียวให้นั่งไปห้างฉัตร ผมเดินแบกเป้ไปยืนรอสองแถวลำปาง-ห้างฉัตรที่สี่แยกดอนปาน แต่หารถไม่ได้ หมดทางเข้าจริง ๆ ผมต้องโทรศัพท์ขอให้คุณพ่อของน้องเมเปิลช่วยมารับไปส่งบ้าน...

ในที่สุดก็กลับถึงบ้านโดยสวัสดิภาพ...

อวสานเรื่องราว travellin' light ไป bukit lawang ได้ซะที  ขอขอบคุณเพื่อน ๆ ที่ติดตามอ่านจนจบครับ!

Mahadi

กำลังจบเรื่อง Bukit Lawang ผมอยากจะทิ้งชื่อของไกด์ชาวอินโดนีเซียคนหนึ่งไว้ในบล็อกนี้...

เขาคนนั้นคือ Mahadi ไกด์สูงวัย ผู้อาสานำนักท่องเที่ยวเข้าป่าตามหาอุรังอุตัง  ผมเห็นชายคนนี้ ตั้งแต่วันที่เค้าแบกสัมภาระหนักอึ้งพาลูกทัวร์ชาวยุโรปกลับมาส่งที่ Rain Forest Guest House ในสภาพเหงื่อท่วมตัวแล้วล่ะ

อยู่ในวัยเดียวกัน...ผมได้นั่งคุยกับ Mahhdi ที่เพิงริมน้ำใน Rain Forest Guest House  คิดว่าถ้าได้ออกทัวร์กับชายคนนี้จะต้องไม่ผิดหวังอย่างแน่นอน...

แข็งแรง รอบรู้ มีไฟแรง ใช้ภาษาอังกฤษได้ดี ทั้งหมดเป็นคุณสมบัติที่ทำให้ผมต้องนำชื่อของไกด์คนนี้มาแนะนำ ติดต่อ Mahadi ได้ที่เบอร์ 081-397761325 ที่อยู่คือ Timbang Jaya, Bahorok, Gotong Royong 20774, Sumatra Utara, Indonesia

Mahadi บอกว่ามียาดีประเภทม้ากระทืบโรงจึงทำให้แข็งแรง!

Tony and his unconditional giving

คงจะไม่แปลกถ้าชายคนที่ชื่อ Tony จะชักชวนบรรดานักท่องเที่ยวที่เขาพบเจอให้มากินข้าวที่บ้าน แล้วตื้อให้ซื้อของในร้าน หรือไม่ก็ข่มขู่ให้จ่ายเงินช่วยค่าอาหาร (เหมือนพวก ๑๘ มงกุฏในเวียดนาม) แต่ผมเห็นโทนีทำน้ำอะโวคาโดให้ดื่ม ทำอาหารอินโดนีเซียกินด้วยกัน...แล้วนั่งคุยหัวเราะร่วน!!  

ชายคนนี้ไม่เคยเอ่ยถึงสินค้าของตัวเองแม้แต่คำเดียว...ไม่เรียกร้องอะไรทั้งสิ้น!

วันนี้นอกจากผมแล้ว ยังมีหนุ่มเยอรมันอีก ๒ คนที่ถูกโทนีเชิญให้มาดูการทำอาหารและร่วมดื่มกิน...

ลูกสาวของโทนีปั่นน้ำอะโวคาโด...

นำมาเทให้แขกของบิดา...

ผมไปถึงก่อน จึงได้ไปจ่ายตลาดกับเจ้าบ้าน แล้วกลับมาทำหน้าที่เป็นลูกมือเตรียมผักไว้ให้กุ๊กใหญ่...

ภรรยาก็ช่วยด้วยอีกแรง ดูเธอมีความสุขที่ได้ทำอาหารเลี้ยงผู้ที่สามีเชิญมา...

ระหว่างรอ main dish ก็มีออเดิฟ (hors'oeuvre) มาให้ขบเคี้ยวก่อน.....

มาแล้วครับ อาหารจานใหญ่น่ากิน  ผมจำชื่อไม่ได้แล้ว!

Tony มานั่งกินด้วย ส่วนภรรยายืนยิ้มอยู่ข้างหลัง...

กินยังไม่ทันเสร็จ หนุ่มอินเดียอาศัยอยู่ในฮาวาย (สวมเสื้อเหลือง) ก็เดินเข้ามาร้าน คนนี้ก็ถูกเชิญมาเหมือนกัน โทนีชวนให้ร่วมวงด้วยแต่เค้าบอกว่ากินมาแล้ว

กินเสร็จผมรวบรวมถ้วยชามไปไว้ที่ซิงค์ กำลังจะลงมือล้าง ภรรยาของโทนีห้ามไว้ เธอบอกว่าเป็นหน้าที่ของเธอ ในขณะที่โทนีนั่งคุยอย่างมีความสุข...

มีผลไม้ให้กินล้างปาก...

เห็นว่าอิ่มหนำสำราญกันแล้ว...โทนีก็บอกกับเรา ๓ คนว่าจะไม่ขอดึงตัวเอาไว้ เขามองดูผู้มาเยือนค่อย ๆ ทยอยกลับ...ด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม!  He just gave us unconditionally...

ตั้งแต่วันนั้นผมก็ยังไม่มีโอกาสได้พบโทนีอีกเลย....