วันเสาร์ที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563

FB Trip ไป อช.แม่ปิง - วัดสะปุ้งน้อย

ตั้งใจไว้แต่แรกแล้วว่า ก่อนปั่นจักรยานออกจากป่าซางไปบ้านโฮ่ง ผมต้องไม่พลาดการแวะเยือน "วัดสะปุ๋งน้อย"  วัดที่ผ่านไปเห็นมาตั้งแต่วันวาน!


เช้านี้ หลังจากออกนอกทางไปวัดม่วงน้อย (M) ผมขี่จักรยานกลับมายังทางหลวงหมายเลข 106 (ลำพูน-ลี้)


จากปากทาง (P) เข้าไปตามถนนคอนกรีต ประมาณ ๒.๖ กิโลเมตรถึงวัดสะปุ๋งน้อย (W) 


ระหว่างทางผ่านโรงเรียนบ้านสะปุ๋ง (สามัคคีราษฎร์รังสฤษฏ์) เก็บภาพไว้หน่อย...


นำจักรยานเข้ามาจอดพิงเสาเต็นท์ไว้... แล้วเดินเก็บภาพ



เริ่มที่อนุสาวรีย์ “หลวงปู่ครูบาอ้าย อินทะปัญโญ” (2) ก่อนเลย... 



Facebook ประวัติความเป็นมานครหริภุญชัย บรรยายว่า...
"ครูบาอ้าย" เป็นอดีตเจ้าอาวาสวัดสะปุ๋งน้อย อ.ป่าซาง จ.ลำพูน นามเดิมว่า "อ้าย เสนป่าหมุ้น" เกิดเมื่อปี พ.ศ ๒๔๓๔ ที่บ้านปากบ่อง อ.ป่าซาง ท่านบวชเป็นสามเณรเมื่ออายุ ๑๕ ปี จนอายุได้ ๒๑ ปีก็อุปสมบทเป็นภิกษุมีฉายาว่า "อินทปัญโญภิกขุ"  ครูบาอ้ายได้มุ่งมั่นศึกษาสมถวิปัสสนากัมมัฎฐาน เวทมนตร์คาถา ตำราโหราศาสตร์ รวมทั้งวิชาแพทย์แผนโบราณ จากครูบาอาจารย์หลายสำนัก...
ในระหว่างดำรงค์ตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดสะปุ๋งน้อย ครูบาอ้ายได้พัฒนาเสนาสนะภายในวัดให้มีความเจริญก้าวหน้า อีกทั้งยังเป็นประธานในการก่อตั้งโรงเรียนวัดสะปุ๋งน้อย (อินทปัญญาราษฎร์รังสฤษฏิ์)... 
ครูบาอ้ายถึงแก่มรณะภาพในเวลา ๐๕.๓๙ น. เมื่อวันที่ ๘ กันยายน ๒๕๐๕ ด้วยอาการอันสงบ นับอายุได้ ๗๑ ปี หลังจากบรรจุศพครูบาอ้ายได้ ๑ เดือน เกิดมีก้อนขาวรูปทรงสัณฐานคล้ายปะการังขนาดเท่ากำปั้นผู้ใหญ่วางอยู่บนร่างของครูบาบริเวณหน้าอก ญาติโยมต่างลงความเห็นว่าเป็นพระธาตุดิบ (ยังไม่ได้เผาร่าง)...
เหตุการณ์มหัศจรรย์เป็นที่กล่าวขานเป็นอย่างมากในยุคนั้น กระทั่งวันที่ ๑๒ เมษายน ๒๕๐๖ คณะศิษยานุศิษย์ได้จัดงานฌาปนกิจร่างของครูบาอ้าย ณ เมรุหน้าวัดสะปุ๋งน้อย ภายหลังงาน ๗ วันก็พบเหตุอัศจรรย์อีกครั้ง ขณะกำลังเก็บอัฐิของครูบาได้พบเม็ดพระธาตุอยู่ในกองเถ้า ๒ เม็ดโดยมีขนาดเล็กเท่าเมล็ดข้าวโพด ๑ เม็ดและขนาดใหญ่เท่าประมาณปลายนิ้วยาว ๑ นิ้วอีกหนึ่งเม็ดติดอยู่กับกะโหลกศรีษะของครูบาอ้าย ปัจจุบันนี้ได้เก็บรักษาพระธาตุไว้ให้พุทธศาสนิกชนได้กราบไหว้บูชาประจำปีที่วัดสะปุ๋งน้อย อ.ป่าซาง จ.ลำพูน...
  

มีรูปปั้นครูบา ๔ องค์ (ครูบาศรีวิชัย ครูบาอภิชัยขาวปี ครูบาชัยยะวงศ์ษาพัฒนา และครูบาพรมมา) นั่งอยู่บนแท่นสีขาวประดับลายเทพพนมภายใต้ร่มฉัตรทอง...









พอดีที่วัดกำลังเตรียมจัดงานบุญเข้ากรรม*  มีการตั้งเต็นท์ ตั้งป้าย (1) ต้อนรับพระมหาเถรานุเถร เจ้าคณะ และพระสังฆาธิการ... 


เห็นสถานที่เข้าปริวาสกรรมสำหรับภิกษุผู้ที่จะมาเข้ากรรม ผมเก็บภาพมาฝากเพื่อน ๆ ด้วยความตื่นเต้นกับเต็นท์ฟาง.. 






หลังนี้สำหรับตุ๊ลุงแดง (วัดกอม่วง)...


   
วัดกอม่วงต้องไปอีก ๕ กิโลเมตร  ไกลเกินครับ! คงไม่ได้ไป...
---------------------------------------------------------------------------------------
* เข้ากรรม คืองานบุญที่ทำในเดือนอ้าย (เดือนเจียง) เป็นกิจกรรมสำหรับพระโดยตรงเพื่อให้ภิกษุผู้ต้องอาบัติสังฆาทิเสสทำพิธีที่เรียกว่า "วุฏฐานพิธี" หรือ "พิธีเข้ากรรม" โดยเข้าปริวาสกรรม พักอยู่ในสถานที่อันสงบ สำรวมกาย-วาจา-ใจ นั่งสมาธิ สวดมนต์ภาวนาโดยใช้เวลามากกว่าปกติ บางทีมีการอดข้าวอดน้ำถึง ๒-๓ วันก็มี  พุทธศาสนิกชนผู้หวังบุญกุศลก็ร่วมกันดูแลอุปัฎฐากพระสงฆ์ที่เข้าอยู่กรรม บริจาคทาน รักษาศีล ฟังธรรม ถือว่าจะได้บุญมากกว่าการทำบุญตักบาตรทั่วไป (ที่มา-วิกิพีเดีย)

วันศุกร์ที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563

FB Trip ไป อช.แม่ปิง - พระเจดีย์วัดม่วงน้อย


"วัดม่วงน้อย" มีพระเจดีย์สีทอง (4) ตั้งอยู่หลังวิหาร (2) เป็นของดีในวัดเล็ก ๆ ที่ไม่ค่อยมีใครกล่าวถึง...  



เก็บภาพมาฝากเพื่อน ๆ แล้วดังนี้...









พระพุทธรูปประดิษฐานอยู่ในซุ้มจระนำ 



หอระฆังแสดงให้เห็นถึงความเก่าแก่...






มีมณฑปพระครูพิศาลธรรมานุศาสก์ตั้งอยู่ไม่ไกลจากศาลาการเปรียญพิศาลธรรมานุสรณ์...










ศาลาบำเพ็ญบุญเป็นอาคารสองชั้น น่าจะเรียกว่าอาคารบำเพ็ญบุญ...



และที่เห็นคงเป็นกุฏิสงฆ์...



๙.๐๕ น. ได้เวลาเดินทางต่อแล้วครับ!

วันพฤหัสบดีที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563

FB Trip ไป อช.แม่ปิง - วิหารวัดม่วงน้อย


ปล่อยให้เจ้าเพื่อนยากยืนรออยู่ข้างศาลาหลังเล็ก (3) ตาแก่เมืองรถม้าออกเดินถือกล้องถ่ายรูปไปด้านหน้าวิหาร (2)... 


เว็บเทศบาลตำบลม่วงน้อย กล่าวว่า...
วัดม่วงน้อย ตั้งอยู่ที่บ้านม่วงน้อย หมู่ที่ ๔ ตำบลม่วงน้อย อำเภอป่าซาง จังหวัดลำพูน สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ ๔ ไร่ ๓ งาน ๗๒ ตารางวา...  สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๒๓๕ เดิมเป็นวัดที่เจริญรุ่งเรืองวัดหนึ่ง ต่อมาประชากรในหมู่บ้านลดน้อยลง และเกิดอุทกภัย ชาวบ้านจึงได้อพยพไปอยู่ที่อื่น วัดจึงขาดการทำนุบำรุงจึงทรุดโทรมไป บางปีมีพระจำพรรษา บางปีก็ขาดไป จนถึงปี พ.ศ. ๒๔๓๕ ได้มีพระเณรจำพรรษามากขึ้น โดยมีพระอธิการคำอ้าย สีลวโร เป็นเจ้าอาวาส ได้ชักชวนศรัทธาประชาชนอันมีพ่อแสนจ๋อมเป็นกำนัน ได้ช่วยกันบูรณปฏิสังขรณ์ขึ้นใหม่...

เก็บภาพมาฝากเพื่อน ๆ แล้วดังนี้...


ทางเข้าเรียบง่าย (ไม่ต้องสร้างประตูโขงสูงใหญ่ไว้แสดงพลังศรัทธา)  มีเพียงสิงห์คู่อยู่บนเสา (1) ก็พอ...



วิหารงดงามตามรูปแบบที่ได้เห็นผ่านมาแล้วหลายวัด ทั้งมุขหน้า ช่อฟ้าใบระกาและหน้าบัน...












ด้านหลังมีบันไดซ้ายขวาขึ้นสู่ประตูเข้า ๒ ช่อง...








ข้างวิหารมีระฆังแขวนอยู่บนแท่น ดูคล้ายใบเสมา...แต่ไม่น่าจะใช่!

วันพุธที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563

FB Trip ไป อช.แม่ปิง - ออกนอกทาง (อีกแล้ว)

๒๙ ธันวาคม ๒๕๖๒ (๘.๔๕ น.) ผมปั่นจักรยานมาหยุดอยู่หน้าป้ายบอกทาง หากเลี้ยวขวาที่สี่แยกข้างหน้า ปั่นไป ๒๑ กิโลเมตรก็ถึง อ.สันป่าตอง จ.เชียงใหม่... 


เป้าหมายของผมคือ อ.ลี้ ซึ่งต้องตรงไป ๘๙ กิโลเมตร คิดว่าเย็นนี้คงถึงถ้าไม่โอ้เอ้เสียเวลา ระหว่างนั้นก็มีหมาน่ารักเดินเข้ามา ผมเอาขนมปังกรอบยื่นให้ แต่มันไม่ยอมรับ...


ปากซอยด้านซ้ายมือ มีป้ายบอกทางไปวัดม่วงน้อย ๑,๕๐๐ เมตร 



อืมมม...ไปกลับรวมกันแล้วก็ ๓ กิโลเมตร เมื่อวานบอกตัวเองแล้วว่าจะไม่ไปยังวัดที่อยู่นอกเส้นทางอีก แต่เนี่ยยังเช้าอยู่...ขอลองดูอีกซักวัดจะเป็นไร!  จากปากทาง (1) ผมปั่นเข้าไป ๑๐ นาทีก็ถึงบ้านม่วงน้อย และวัดม่วงน้อย (2)







เข้าไปในวัดแล้วจอดรถพิงเสาไว้...



รู้สึกสงบ ไม่เหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้า ผมมีความสุขกับการเดินทางออกนอกทาง อยู่ห่างไกลความวุ่นวาย