ตั้งใจไว้แต่แรกแล้วว่า ก่อนปั่นจักรยานออกจากป่าซางไปบ้านโฮ่ง ผมต้องไม่พลาดการแวะเยือน "วัดสะปุ๋งน้อย" วัดที่ผ่านไปเห็นมาตั้งแต่วันวาน!
จากปากทาง (P) เข้าไปตามถนนคอนกรีต ประมาณ ๒.๖ กิโลเมตรถึงวัดสะปุ๋งน้อย (W)
ระหว่างทางผ่านโรงเรียนบ้านสะปุ๋ง (สามัคคีราษฎร์รังสฤษฏ์) เก็บภาพไว้หน่อย...
นำจักรยานเข้ามาจอดพิงเสาเต็นท์ไว้... แล้วเดินเก็บภาพ
เริ่มที่อนุสาวรีย์ “หลวงปู่ครูบาอ้าย อินทะปัญโญ” (2) ก่อนเลย...
Facebook ประวัติความเป็นมานครหริภุญชัย บรรยายว่า...
"ครูบาอ้าย" เป็นอดีตเจ้าอาวาสวัดสะปุ๋งน้อย อ.ป่าซาง จ.ลำพูน นามเดิมว่า "อ้าย เสนป่าหมุ้น" เกิดเมื่อปี พ.ศ ๒๔๓๔ ที่บ้านปากบ่อง อ.ป่าซาง ท่านบวชเป็นสามเณรเมื่ออายุ ๑๕ ปี จนอายุได้ ๒๑ ปีก็อุปสมบทเป็นภิกษุมีฉายาว่า "อินทปัญโญภิกขุ" ครูบาอ้ายได้มุ่งมั่นศึกษาสมถวิปัสสนากัมมัฎฐาน เวทมนตร์คาถา ตำราโหราศาสตร์ รวมทั้งวิชาแพทย์แผนโบราณ จากครูบาอาจารย์หลายสำนัก...
ในระหว่างดำรงค์ตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดสะปุ๋งน้อย ครูบาอ้ายได้พัฒนาเสนาสนะภายในวัดให้มีความเจริญก้าวหน้า อีกทั้งยังเป็นประธานในการก่อตั้งโรงเรียนวัดสะปุ๋งน้อย (อินทปัญญาราษฎร์รังสฤษฏิ์)...
ครูบาอ้ายถึงแก่มรณะภาพในเวลา ๐๕.๓๙ น. เมื่อวันที่ ๘ กันยายน ๒๕๐๕ ด้วยอาการอันสงบ นับอายุได้ ๗๑ ปี หลังจากบรรจุศพครูบาอ้ายได้ ๑ เดือน เกิดมีก้อนขาวรูปทรงสัณฐานคล้ายปะการังขนาดเท่ากำปั้นผู้ใหญ่วางอยู่บนร่างของครูบาบริเวณหน้าอก ญาติโยมต่างลงความเห็นว่าเป็นพระธาตุดิบ (ยังไม่ได้เผาร่าง)...
เหตุการณ์มหัศจรรย์เป็นที่กล่าวขานเป็นอย่างมากในยุคนั้น กระทั่งวันที่ ๑๒ เมษายน ๒๕๐๖ คณะศิษยานุศิษย์ได้จัดงานฌาปนกิจร่างของครูบาอ้าย ณ เมรุหน้าวัดสะปุ๋งน้อย ภายหลังงาน ๗ วันก็พบเหตุอัศจรรย์อีกครั้ง ขณะกำลังเก็บอัฐิของครูบาได้พบเม็ดพระธาตุอยู่ในกองเถ้า ๒ เม็ดโดยมีขนาดเล็กเท่าเมล็ดข้าวโพด ๑ เม็ดและขนาดใหญ่เท่าประมาณปลายนิ้วยาว ๑ นิ้วอีกหนึ่งเม็ดติดอยู่กับกะโหลกศรีษะของครูบาอ้าย ปัจจุบันนี้ได้เก็บรักษาพระธาตุไว้ให้พุทธศาสนิกชนได้กราบไหว้บูชาประจำปีที่วัดสะปุ๋งน้อย อ.ป่าซาง จ.ลำพูน...
มีรูปปั้นครูบา ๔ องค์ (ครูบาศรีวิชัย ครูบาอภิชัยขาวปี ครูบาชัยยะวงศ์ษาพัฒนา และครูบาพรมมา) นั่งอยู่บนแท่นสีขาวประดับลายเทพพนมภายใต้ร่มฉัตรทอง...
พอดีที่วัดกำลังเตรียมจัดงานบุญเข้ากรรม* มีการตั้งเต็นท์ ตั้งป้าย (1) ต้อนรับพระมหาเถรานุเถร เจ้าคณะ และพระสังฆาธิการ...
เห็นสถานที่เข้าปริวาสกรรมสำหรับภิกษุผู้ที่จะมาเข้ากรรม ผมเก็บภาพมาฝากเพื่อน ๆ ด้วยความตื่นเต้นกับเต็นท์ฟาง..
หลังนี้สำหรับตุ๊ลุงแดง (วัดกอม่วง)...
วัดกอม่วงต้องไปอีก ๕ กิโลเมตร ไกลเกินครับ! คงไม่ได้ไป...
---------------------------------------------------------------------------------------
* เข้ากรรม คืองานบุญที่ทำในเดือนอ้าย (เดือนเจียง) เป็นกิจกรรมสำหรับพระโดยตรงเพื่อให้ภิกษุผู้ต้องอาบัติสังฆาทิเสสทำพิธีที่เรียกว่า "วุฏฐานพิธี" หรือ "พิธีเข้ากรรม" โดยเข้าปริวาสกรรม พักอยู่ในสถานที่อันสงบ สำรวมกาย-วาจา-ใจ นั่งสมาธิ สวดมนต์ภาวนาโดยใช้เวลามากกว่าปกติ บางทีมีการอดข้าวอดน้ำถึง ๒-๓ วันก็มี พุทธศาสนิกชนผู้หวังบุญกุศลก็ร่วมกันดูแลอุปัฎฐากพระสงฆ์ที่เข้าอยู่กรรม บริจาคทาน รักษาศีล ฟังธรรม ถือว่าจะได้บุญมากกว่าการทำบุญตักบาตรทั่วไป (ที่มา-วิกิพีเดีย)
