แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ อช.แม่ปิง แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ อช.แม่ปิง แสดงบทความทั้งหมด

วันศุกร์ที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2563

FB Trip ไป อช.แม่ปิง - สิ้นสุดการเดินทาง

รถโดยสาร ลี้-ลำพูน-เชียงใหม่ เที่ยวสุดท้ายออกจากสถานีจอดรถโดยสารประจำทางเมืองลี้ (1) เมื่อเวลา ๙ โมงเช้า...


ถึงสถานีขนส่งเชียงใหม่อาเขต (3) ระยะทางรวมทั้งสิ้นประมาณ ๑๓๔ กิโลเมตร นับว่าถูกมากกกก...ค่าโดยสาร ๖๐ บาทสำหรับผู้โดยสาร ๑ คน พร้อมจักรยานพับและสัมภาระอีก ๓ ชิ้น!


วิ่งมาตามเส้นทางหมายเลข 106  ถึงสถานีขนส่งลำพูน (2) เมื่อเวลา ๐๙.๕๓ น.


ผู้โดยสารลงไปบ้างแล้ว...


ด้วยเวลา ๓ ชั่วโมงที่นั่งมาบนรถโดยสารติดพัดลมอย่างมีความสุข ผมมาถึงสถานีขนส่งเชียงใหม่อาเขตเวลาเที่ยงวันพอดี...


นำเจ้าเพื่อนยากออกมาจากที่เก็บท้ายรถ...


หิ้วมาประกอบ (unfold) ที่ม้าหิน...

 

พร้อมที่จะลุยต่อแล้วครับ  พอดีนึกได้ว่ายังไม่ได้กินอะไร เลยต้องแวะซื้อนมและขนมปังกินก่อน...


ออกมานั่งกินอยู่หน้าร้าน มองไปข้างหน้าเห็นคอนโด Supalai สูงใหญ่...



ผมอาศัยอยู่บ้านทุ่งโฮเต็ลตั้งแต่เด็ก สมัยนั้นแถวนี้ยังเป็นทุ่งนา ตอนกลางคืนผมกับเพื่อนบรรจงเดินจากบ้านไปดูคอนเสิร์ทที่โรงเรียนดาราวิทยาลัย ถนนตรงนี้เงียบและเปลี่ยวจนน่ากลัว ถึงกับต้องพากันวิ่งผ่านต้นไม้ใหญ่ใกล้สามแยก  ปัจจุบันมันเปลี่ยนแปลงขนาดนี้เชียวหรือ?


หลังจากนั้นก็ขี่จักรยานออกไปยังวัดกู่คำซึ่งอยู่ใกล้สถานีขนส่ง (วัดที่พระภิกษุวิชัย อภิปุญโญ ไปขออาศัยจำวัดอยู่พักนึง ก่อนที่จะลาสิกขากลับไปหาแม่ที่บ้านทุ่งโฮเต็ลซอย ๓)  


แบตเตอรี่กล้องยังคงเหลือ ผมแวะไปเยือนวัดหนองป่าครั่งอีกหนึ่งวัด ก่อนปั่นจักรยานถึงสถานีรถไฟเชียงใหม่เมื่อเวลา ๑๓.๑๘ น.


ถ่ายภาพเจ้าเพื่อนยากที่ป้ายชื่อสถานี นับว่าครบรอบการเดินทางตั้งแต่ขี้นรถไฟไปลงสถานีหนองหล่ม   ตลอดการเดินทาง ๔ คืน ๕ วัน...ผมถ่ายรูปได้ ๒ พันกว่าบาน ได้เที่ยว อช.แม่ปิง และวัดอีกมากมายหลายวัด


ขอจบ "FB Trip ไป อช.แม่ปิง" ณ บัดนี้  ขอให้เพื่อน ๆ ทุกคนโชคดีและมีความสุขนะครับ...

วันพฤหัสบดีที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2563

อิ่ม...แม่ปิง อิ่ม..ตลอดทาง!

เดินทางใช้เงินไปไม่ถึง ๒๐๐ บาทจากเชียงใหม่ - บ้านหนองหล่ม - ป่าซาง - บ้านโฮ่ง - เมืองลี้ ถึงอุทยานแห่งชาติแม่ปิง ผ่านมาแล้ว ๓ วัน ๓ คืน...ยังไม่มีช่วงไหนเลยที่ผมรู้สึกว่าหิวกระหายแบบจริง ๆ จัง ๆ ! 



เริ่มจากการที่พระวัดหนองหล่มบอกให้กินข้าวกลางวันก่อนเดินทางต่อ ผมปั่นแวะดื่มกินตามจุดบริการนักท่องเที่ยวไปจนถึงป่าซางแล้วให้เพื่อนเลี้ยงอาหารค่ำพร้อมไวน์แดงนำเข้า...



เมื่อคืนที่ผ่านมาก็นั่งกินอาหารค่ำในเต็นท์ โดยอาศัยแสงไฟจากไฟฉาย เช้าวันนี้ก่อนออกเดินทาง ผมแวะมาที่ครัวอิ่มแม่ปิงก่อน...



เก็บภาพเจ้า Banian ไว้หน่อยนะ...



ที่เห็นคือครัวหรือร้านอาหารซึ่งให้บริการนักท่องเที่ยว มีชื่อว่า "ครัวอิ่มแม่ปิง"




มีกาแฟทรีอินวันให้ผมชงกับน้ำร้อนกินเอง ส่วนอาหารก็สั่งจากเมนูที่เห็น...



"ขอข้าวผัดไข่กับผัดผักรวมละกัน"  สั่งแล้วก็นั่งฟังเสียงกระทะจากในครัว



ไม่นานนักอาหารก็ออกมา ปริมาณพอดี ๆ ไม่มากเกิน อร่อยจนลืมถ่ายรูป อิ่มท้องแล้วจ่ายเงิน ทั้งหมดแม่ค้าคิดแค่ ๖๐ บาท ตาแก่เมืองรถม้าอิ่มจนลุกแทบไม่ขึ้น!...

   
ถึงอย่างไรก็ต้องไปแล้วละ ตรงซุ้มทางเข้า...ผมหยุดเก็บภาพไว้หน่อย เมื่อวานนี้แบตฯ หมด!





ล้อจักรยานหมุนพาผมโลดแล่นลงไปตามเส้นทางที่ปั่นขึ้นมาเมื่อวานนี้...





แล้วก็มาถึงด่านตรวจบ้านแม่ลาน เป็นจุดบริการนักท่องเที่ยวที่ผมแวะมาดื่มกาแฟเมื่อวันวาน...



จอดรถไว้ที่เดิม...

  
เติมพลังด้วยเครื่องดื่มอีก ทั้ง ๆ ที่เพิ่งกินมาจากครัวอิ่มแม่ปิง...



อยากบอกเพื่อน ๆ ว่า ทริปนี้ผมอิ่มตลอดทาง!

วันพุธที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2563

นางฟ้าจำแลงแห่งอุทยานแห่งชาติแม่ปิง

วันสุดท้ายของปี ที่ ๓๑ ธันวาคม ๒๕๖๒...เช้านี้มีตาแก่เมืองรถม้าคนเดียวตั้งเต็นท์นอนอยู่บนสนามหญ้า ใกล้กับอาคารศูนย์บริการนักท่องเที่ยว อุทยานแห่งชาติแม่ปิง จังหวัดลำพูน


อุณหภูมิช่วงเช้ามืดบนนี้ก็คงประมาณ ๑๐ กว่าองศาเซลเซียส เมื่อดูจากป้ายบอกอุณหภูมิเมื่อ ๒ วันก่อน....


นอนค้างคืนอยู่ที่ทำการอุทยานแห่งชาติแม่ปิง (1)  ผมไม่ได้ไปตั้งเต็นท์นอนที่ทุ่งกิ๊ก (2) ซึ่งอยู่ห่างออกไปอีก ๑๕ กิโลเมตร...



นอนในเต็นท์แบบสบาย ๆ ไม่ต้องเกรงใจใคร รอจนแดดจ้าเมื่อเวลา ๑๐.๑๐ น.



ไปอาบน้ำแล้วค่อยมาเก็บเต็นท์ที่ผึ่งแดดไว้...

 





เก็บขยะ เก็บของใส่รถให้เรียบร้อย สำรวจให้ดีว่าไม่ลืมอะไรไว้ แล้วค่อยเดินไปที่สำนักงานฯ บอกลาเจ้าหน้าที่สาวสวยของศูนย์บริการนักท่องเที่ยว...



ยลโฉมเธอแล้วอดคิดถึงเพลง "นางฟ้าจำแลง" ของสุนทราภรณ์ไม่ได้...
...หรือว่า ชาติก่อน นางได้รับพร ของใคร
คงสร้างผลบุญ ยิ่งใหญ่ จึงได้วิไล งามตา
นางฟ้า องค์ใด แปลงกาย ลงมา
จึงงาม ดังเทพธิดา ลาวัณย์...

ลาก่อน...แม่สาวน้อยแลอุทยานแห่งชาติแม่ปิง!

วันจันทร์ที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2563

ทางหลวงหมายเลข 1087 (ลี้-ก้อทุ่ง)


ปั่นจักรยานออกจาก วัดพระธาตุดวงเดียว มาตามทางหลวงหมายเลข 106  ประมาณ ๑ กิโลเมตร... ผมเลี้ยวขวาเข้าสู่ทางหลวงหมายเลข 1087 (ลี้-ก้อทุ่ง)


๑๔.๔๘ น.  หยุดถ่ายภาพป้ายบอกเส้นทางไปอุทยานแห่งชาติแม่ปิง (Maeping National Park) ตัวเลข 20 กม. ทำให้ใจชื้น...คิดว่าถ้าใช้เวลา ๒ ชั่วโมง ผมก็ถึง อช.แม่ปิงก่อน ๕ โมงเย็น!



นำข้อมูลระยะทางมาให้เพื่อน ๆ ดูอย่างชัดเจนดังนี้...
อุทยานแห่งชาติแม่ปิง  20 กม.
สวนป่าวงษา (บ้านผาด้าย)  15 กม.
สถานีควบคุมไฟป่า อช.แม่ปิง  18 กม.
โครงการชลประทานขนาดเล็ก ฝายแม่หาด   16 กม.
องค์การบริหารส่วนตำบลแม่ลาน  21 กม.
หน่วยจัดการต้นน้ำแม่แตะ   22 กม.
เทศบาลตำบลก้อ   35 กม.
สถานีตำรวจภูธรก้อ   36 กม.
โรงเรียนบ้านก้อจัดสรร   36.5 กม.

กล้องถ่ายรูปแบตฯ หมดแล้ว จะหยุดทำไมให้เสียเวลา...ผมตั้งหน้าตั้งตาปั่นลูกเดียว จากสามแยกปากทาง (A) ๑๓ กิโลเมตร เห็นพุทธอุทยานชัยยะสุขังปางประทีป (W) ทางด้านขวามือ (ปักหมุดเอาไว้ก่อน ขากลับค่อยแวะ) 



เส้นทางก็เป็นอย่างที่เห็น แม้จะไม่โหดแต่ก็ไม่ง่ายนัก รถเก๋งนักท่องเที่ยวขับผ่านไปหลายคัน บางคนอาจมองมาที่ตาแก่ที่กำลังปั่นขึ้นเนินด้วยความเวทนา เพราะนอกจากผมแล้วก็ไม่มีใครปั่นจักรยานขึ้นมาด้วยเลย!




เพื่อน ๆ กรุณาดูสีเขียวในแผนที่ จากพุทธอุทยานชัยยะสุขังปางประทีป หนทางเริ่มขึ้นเขา (B) แล้วก็มาถึงปากทางเข้า อช.แม่ปิง (C) 



เห็นด่านตั้งอยู่ด้านซ้ายมือ มีหรือที่ตาแก่ผู้เหนื่อยล้าจะไม่หยุดแวะดื่มน้ำเย็นและกาแฟร้อน!



อย่างเนี้ยขอนอนพักค้างคืนก็น่าจะได้ อิอิ...



ได้คุยกับเจ้าหน้าที่ในขณะที่ดวงตะวันคล้อยต่ำยอแสง...



เข้าเขตอุทยานแล้วคร้าบบ...



ปั่นอีกกี่กิโลเมตรจำไม่ได้แล้ว รู้แต่ว่าขึ้นเขาเป็นส่วนใหญ่... 

  
ในที่สุดก็ถึงจุดหมายปลายทางคือ ศูนย์บริการนักท่องเที่ยว (3) อุทยานแห่งชาติแม่ปิง



๑๗.๑๒ น. ถ่ายรูปเจ้าเพื่อนยากไว้หน่อย...



ได้หยุดพักหลับนอนกันแล้วล่ะ!