เพื่อน ๆ ที่รักเคยดู The Last Ride ภาพยนต์ปี 2012 ซึ่งเป็นเรื่องราวในชีวิต ๔๘ ชั่วโมงสุดท้ายของ Hank Williams หรือเปล่าครับ?
แม้จะได้รับคะแนนไม่ถึง 6/10 แต่ผมก็คิดว่า The Last Ride เป็นภาพยนต์ที่น่าชมเรื่องหนึ่ง (โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับ ส.ว. ที่ชื่นชอบเพลงลูกทุ่งตะวันตก) เป็นเรื่องราวการเดินทางด้วยรถยนต์ครั้งสุดท้ายของ Hank Williams จาก Alabama ไปสิ้นสุดใน West Virginia เมื่อเขาต้องจบชึวิตเสียก่อนในวันขึ้นปีใหม่ปี 1953 (อายุได้ ๒๙ ปีเอง) จริง ๆ แล้วพระเอกในเรื่องคือ Silas Combs (แสดงโดย Jesse James) สารถีวัย ๑๙ ปี ผู้ได้รับการว่าจ้างจาก Hank Williams ให้ขับรถคันหรูไปส่งให้ทันงานคอนเสิร์ท...
และถ้าจะให้ดี เพื่อน ๆ ต้องดู Your Cheatin' Heart (1964) ด้วยนะ...
แล้วก็ยังมีอีกเรื่องหนึ่งคือ I Saw The Light (2015) เรื่องนี้ผมยังหาดูไม่ได้ครับ!
อยากจะนำชื่อ The Last Ride มาใช้กับการเดินทางด้วยรถไฟเมื่อวันที่ ๘ สิงหาคม ๒๕๕๘ ของผมซักหน่อย คิดว่าคงจะเป็นการนั่งรถไฟฟรีระยะทางไกลครั้งสุดท้ายของผมจริง ๆ เพราะอีกหน่อยก็คงไม่มีบริการเช่นนี้อีก! การเดินทางไปขึ้นเครื่อง AirAsia ถ้านั่งรถไฟไปลงที่สถานีดอนเมือง แม้จะค่อนข้างเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้า แต่สำหรับผมแล้วมันสะดวกดี ลงรถไฟแล้วเดินข้ามไปยังอาคารผู้โดยสารขาออกได้เลย...
The Last Ride ของผมคงจะอยู่ในความทรงจำไปอีกนาน เช่นเดียวกับการนั่งรถไฟฟรีครั้งก่อน ๆ รวมถึงการเดินทางจากเชียงใหม่ไปนอนค้างคืนอยู่ที่หน้าสถานีหัวลำโพงก่อนต่อรถไปหาดใหญ่เมื่อ เดือนเมษายน ๒๕๕๘ ด้วย วันนี้ผมขอนำภาพเก็บตกระหว่างการเดินทาง The Last Ride มาโพสต์ไว้... ก่อนจะเล่าเรื่องในเวียดนามและกัมพูชาต่อ
Travel light มีเพียงเป้น้ำหนัก ๗ กิโลกรัม ขึ้นรถไฟไปด้วยกัน...
"ถึงก็ช่าง...ไม่ถึงก็ช่าง" รถไฟใช้เวลานานกว่ารถยนต์ ต้องอดทน... หาความเพลิดเพลินจากการมอง ๒ ข้างทาง
แลชีวิตผู้คนซึ่งรัฐบาลก่อน ๆ ขนานนามว่า "รากหญ้า"
มี subject ให้ต้องเตรียมกล้องไว้จับภาพ เมื่อถึงสถานีทาชมภู...ผมรู้แล้วว่า "สะพานขาว" สะพานรถไฟที่เคยเขียนถึงกำลังรออยู่ข้างหน้า!!
นั่นไง...วัดที่เคยไปเก็บภาพให้เพื่อน ๆ มาแล้ว!
รถวิ่งผ่านไปอย่างรวดเร็ว ผมจับภาพสะพานขาวได้เพียงบานเดียว!
หากเป็นการเดินทางที่มิใช่ travel light มีเจ้า D50 มาด้วย... ผมคงได้ภาพที่ดีกว่านี้
พยายามค้นหาความแตกต่างและความงามที่ซ่อนเร้นในสิ่งที่เห็น ชั่วโมงที่ยาวนานก็จะสั้นลง กลับกลายเป็นช่วงเวลาอันน่ารื่นรมย์...
ลองขึ้นรถไฟฟรีดูสักครั้งซิครับ... ก่อนที่จะไม่มีให้นั่ง!!
บันทึกการท่องโลกที่ค่อนข้างแตกต่าง ด้วยงบประมาณจำกัดแต่ใจเกินร้อย พร้อมที่จะเดินไปข้างหน้า เพื่อนำประสบการณ์กลับมาฝาก!
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ the last ride แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ the last ride แสดงบทความทั้งหมด
วันอาทิตย์ที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2558
วันพุธที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2558
the last ride
เพื่อเตรียมตัวสำหรับทริปไปไซง่อนในเดือนสิงหาคมนี้ ผมคงต้องเร่งเขียน Travllin' light ไป Bukit Lawang ให้จบโดยเร็ว! คิดว่าที่ผ่านมาผมได้เล่าเรื่องการเดินทางออกจากเชียงใหม่ตั้งแต่วันที่ ๑ เมษายน ๒๕๕๘ จนถึงวันที่ ๑๕ อย่างค่อนข้างละเอียดพร้อมกับรูปภาพอีกมากมาย นับเป็นความสุขใจที่ได้เขียนต่อเนื่องมาด้วยความอดทนจนถึงวันนี้!
ลงเครื่องที่สนามบินปีนัง ผ่าน ตม. มาเลเซีย...ผมได้รับอนุญาตให้อยู่ได้อีก ๓๐ วัน! แต่คงไม่อยู่นาน ผมอยากกลับเมืองไทยให้ได้ภายในวันนี้!
เริ่มด้วยการนั่งรถเมล์สาย 401E จากสนามบินไป George Town....
ไปลงปลายทางที่ท่าเรือข้ามฟาก! ๙.๒๐ น...แล้วหรือเนี่ย?
ต้องเติมพลังก่อนเดินทางไกล ผมเดินไปกินอาหารเช้าที่ร้านอาหารฮกเกี้ยนริมทาง สั่งราดหน้ามากิน ๑ จาน (๕ ริงกิต) และกาแฟเย็น ๑ แก้ว (๑.๕๐ ริงกิต)
ต้องยอมรับว่าอร่อยมั่ก ๆ
ไปเข้าห้องน้ำฟรีที่สถานีขนส่ง...
จากนั้นก็เดินไปลงเรือข้ามฟาก (ขากลับไปบัตเตอร์เวิร์ธไม่ต้องจ่ายตังค์)
บนเรือข้ามฟาก...ถ่ายรูปเก็บไว้อีกหน่อย คิดว่าคงเป็น "เที่ยวสุดท้าย (the last ride)" ในชีวิตนี้!
เรือเทียบฝั่งด้านบัตเตอร์เวิร์ธแล้ว...
ขึ้นฝั่ง... ผมแบกเป้เดินไปยังท่ารถหรือสถานีขนส่งบัตเตอร์เวิร์ธ ตัดสินใจแล้วว่าจะนั่งรถตู้กลับหาดใหญ่!
ลาก่อน...ปีนังที่รัก!
ลงเครื่องที่สนามบินปีนัง ผ่าน ตม. มาเลเซีย...ผมได้รับอนุญาตให้อยู่ได้อีก ๓๐ วัน! แต่คงไม่อยู่นาน ผมอยากกลับเมืองไทยให้ได้ภายในวันนี้!
เริ่มด้วยการนั่งรถเมล์สาย 401E จากสนามบินไป George Town....
ไปลงปลายทางที่ท่าเรือข้ามฟาก! ๙.๒๐ น...แล้วหรือเนี่ย?
ต้องเติมพลังก่อนเดินทางไกล ผมเดินไปกินอาหารเช้าที่ร้านอาหารฮกเกี้ยนริมทาง สั่งราดหน้ามากิน ๑ จาน (๕ ริงกิต) และกาแฟเย็น ๑ แก้ว (๑.๕๐ ริงกิต)
ต้องยอมรับว่าอร่อยมั่ก ๆ
ไปเข้าห้องน้ำฟรีที่สถานีขนส่ง...
จากนั้นก็เดินไปลงเรือข้ามฟาก (ขากลับไปบัตเตอร์เวิร์ธไม่ต้องจ่ายตังค์)
บนเรือข้ามฟาก...ถ่ายรูปเก็บไว้อีกหน่อย คิดว่าคงเป็น "เที่ยวสุดท้าย (the last ride)" ในชีวิตนี้!
เรือเทียบฝั่งด้านบัตเตอร์เวิร์ธแล้ว...
ขึ้นฝั่ง... ผมแบกเป้เดินไปยังท่ารถหรือสถานีขนส่งบัตเตอร์เวิร์ธ ตัดสินใจแล้วว่าจะนั่งรถตู้กลับหาดใหญ่!
ลาก่อน...ปีนังที่รัก!
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)







































