แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ รถไฟฟรี แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ รถไฟฟรี แสดงบทความทั้งหมด

วันอังคารที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559

FB Trip ไปเชียงใหม่ - "วันนี้ไปไหน...ลุง?"

ตั้งแต่มีจักรยานพับ...การเดินทางไปเชียงใหม่ของผมง่ายขึ้นเยอะ! ไม่ต้องเดินข้ามถนนไปนั่งรอรถเมล์เขียว ซึ่งไม่รู้ว่าจะมาเมื่อไหร่? หรือจะมีที่นั่งหรือไม่?  แถมยังต้องจ่ายค่าโดยสารอีกกว่า ๕๐ บาท!  ผมหันมาใช้บริการรถไฟฟรี ขบวนท้องถิ่น 407 (นครสวรรค์-เชียงใหม่) ใช้เวลาแค่ ๒ ชั่วโมงเอง!


๑๒.๑๕ น. คือเวลาที่ผมออกจากบ้านแล้วปั่นจักรยานระยะทาง ๓ กิโลเมตรไปยังสถานีรถไฟห้างฉัตร เจ้าหน้าที่รถไฟเห็นตาแก่สวมกางเกงสะดอกับจักรยานสีเขียวมักจะถามว่า "วันนี้ไปไหน...ลุง?"


กำหนดเวลารถเข้าสถานีห้างฉัตรคือ ๑๒.๔๖ น.  ถึงเชียงใหม่ ๑๔.๓๕ น.  ถ้าจะเสียเวลาบ้างก็เป็นเรื่องปกติธรรมดา...

 
มิได้อาทรแม้แต่น้อย...ผมเปลี่ยนการรอคอยให้เป็นช่วงเวลาที่มีความสุขด้วยการถ่ายภาพ...





นั่งสบาย ๆ ไปกับรถดีเซลราง ผมจำสถานีที่จอดได้หมด จุดหมายปลายทางคือสถานีเชียงใหม่...

   

คราวนี้ผมไม่หิ้วมันออกไปกางที่หน้าสถานี...แต่เริ่มกันตรงนี้เลย

  

ใช้เวลาไม่เกิน ๓๐ วินาที... เจ้าเพื่อนยากก็พร้อมที่จะเดินเคียงคู่ไปด้วยกัน



จูงจักรยานบนชานชาลาไม่มีใครว่า เดินออกไปได้เลยครับ



มีบ้านอยู่ติดกับลาน ร.ส.พ. ตรงข้ามกับโรงแรมรถไฟ...ผมเห็นถังเก็บน้ำสีดำมาตั้งแต่เด็ก!



มาถึงที่นี่แล้วไม่มีเบื่อ! ถ่ายภาพพระเอกไว้อีก ๑ บาน...


วันนี้ "FB Trip ไปเชียงใหม่" จะไปไหนดีครับ?

วันอาทิตย์ที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2559

FB Trip ไปอุบล – รถไฟฟรีไปอยุธยา

การเดินทางพร้อมจักรยานพับด้วยรถไฟไม่ว่าจะเป็นขบวนไหน ถ้าจะให้สะดวกสุดก็ต้องเริ่มจากต้นทางไปเลย จะได้ไม่มีปัญหาเรื่องที่เก็บจักรยาน...

เช้าวันที่ ๑๐ ตุลาคม ๒๕๕๙ ผมเลือกเดินทางจากต้นทางที่สถานีพิษณุโลกไปอยุธยาโดยใช้บริการรถไฟฟรีขบวน 202 ออกเวลา ๐๖.๐๕ น.  ตีห้าครึ่งก็รับตั๋วได้แล้ว จากนั้นก็นำจักรยานไปหาที่นั่งซึ่งในตั๋วไม่ระบุคันและหมายเลขที่นั่ง




ขบวนรถพิษณุโลก-กรุงเทพจอดเทียบชานชาลารออยู่แล้ว....ขึ้นไปหาที่นั่งได้เลย


สำหรับผมแล้ว ที่เก็บจักรยานพับที่ดีที่สุดคือบนชั้นวางสัมภาระ....



คล้องสายล็อคไว้ด้วยเพื่อให้อยู่กับที่ ถ้าเป็นกลางคืนก็จะได้หลับได้สบาย ไม่ต้องเป็นห่วงว่าใครจะพามันไปอยู่ด้วย...


ผมซื้อกาแฟร้อนดื่ม ๑ แก้ว ๑๐ บาท...


เจ้างูยักษ์เลื้อยออกจากสถานีพิษณุโลกตรงเวลา ในขณะที่แสงเงินแสงทองเริ่มจับขอบฟ้า!




ผมหาคุณค่าจากทุกนาทีที่ผ่านไปและทุก ๆ ไมล์ที่ผ่านพ้นโดยไม่รู้สึกเบื่อหน่ายแม้แต่น้อย...


เพลิดเพลินกับการเก็บภาพแต่ละสถานีที่ผ่านไป...



 
ถึงสถานีอยุธยาแล้วครับ...


เก็บภาพขบวนรถธรรมดา "พิษณุโลก-กรุงเทพ" ไว้ ๑ บาน ก่อนที่มันจะเคลื่อนตัวออกไป...


เพิ่งจะผ่านเที่ยงวัน ผมมีเวลากว่า ๔ ชั่วโมงปั่นจักรยานเที่ยว "อยุธยา" เมืองเก่าของเราแต่ก่อน!

วันพฤหัสบดีที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2559

FB Trip ไปอุบล – สถานีบึงพระ

วันที่ ๑๐ พฤษภาคม ๒๕๕๙ ระหว่างเดินทางเข้าลาว ผมได้พบกับคุณสถาพรและครอบครัวที่ด่านภูดุ่แล้วได้รับอนุเคราะห์ให้อาศัยนั่งรถไปด้วยจนถึงไซยะบูลี...


สำหรับทริปไปลาวใต้ครั้งนี้ บนเส้นทางไปอุบลราชธานีด้วยความมุ่งมั่นว่าจะต้องไปแวะเยี่ยมคุณพรผู้มีน้ำใจที่จังหวัดพิษณุโลกให้ได้ ผมเลือกที่จะนั่งรถไฟฟรีขบวน 408 ไปลงที่จังหวัดพิษณุโลกแล้วปั่นจักรยานไปหาคุณพร ทีแรกวางแผนไว้ด้วยว่าจะไปเยี่ยมอาจารย์ ดร.ดำ แต่ทราบทีหลังว่าท่านได้ย้ายไปอยู่เชียงใหม่แล้ว ผมจึงหิ้วของฝากจากลำปางไปด้วยเพียงชุดเดียว...


ที่พิษณุโลกจะต้องหาคุณพรให้เจอ โดยอาศัยนามบัตรใบเดียวที่ได้รับไว้...



สบายมากครับ!  เมื่อเกือบ ๓๐ ปีที่แล้วผมเคยทำในสิ่งที่ยากกว่านี้หลายเท่า มีแค่ชื่อและที่อยู่ของชาวออสซี่ ๗-๘ คน ผมแบกเป้ไปตามหาได้ครบทุกคน ยิ่งสมัยนี้มีข้อมูลให้ค้นหาได้จากอินเทอร์เน็ตแถมยังมีเบอร์โทร ผมก็แค่นั่งรถไฟไปลงที่สถานีใกล้สุดแล้วปั่นจักรยานไปหา ไม่ได้ติดต่อไปล่วงหน้าเพราะอยากให้เป็นเซอร์ไพร์สสำหรับครอบครัวคุณพร ผมตรวจสอบดูแล้วพบว่าผมต้องไปลงที่ "สถานีบึงพระ" แล้วปั่นจักรยานประมาณ ๑๐ กิโลเมตรไปสี่แยกหนองอ้อ ตำบลท่าโพธิ์


ที่สถานีห้างฉัตร เจ้าหน้าที่รถไฟออกตั๋วฟรีให้ผมไปลงสถานีบึงพระด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม เค้าจำผมได้ดี!


 

ทีแรกคิดว่าวันอาทิตย์คงจะมีคนเยอะ แต่เมื่อขึ้นรถผมพบว่ามีที่ว่างให้ผมกับเจ้า Banian ให้เดินทางได้อย่างสบาย

 


การโดยสารรถไฟฟรีเช่นนี้ทำให้ผมได้เห็นภาพชีวิตและสัมผัสบรรยากาศใกล้ชิดติดดิน...






ไม่นั่งหลับแม้แต่งีบเดียว ผมยังคงตื่่นตาตื่นใจกับภาพทั้งบนรถและริมทางรถไฟ...




ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนสีเมื่อรถไฟฟรีวิ่งเข้าจอดที่สถานีพิษณุโลก ผมนั่งต่ออีกไม่กี่กิโลเมตรก็ถึง "สถานีบึงพระ"...


เที่ยวนี้มีผมลงจากรถไฟเพียงคนเดียว...




ถ่ายภาพเจ้าตูบไว้ ๑ บาน ก่อนพาเจ้า Banian ออกจากสถานีบึงพระ...



ผมรู้สึกตื่นเต้นเมื่อได้เริ่มผจญภัยอีกครั้ง!