ลุงพล เพื่อนใหม่

เสร็จจากการถ่ายรูปวัดทุ่งบอมใต้ ตาแก่บ้านห้างฉัตรนำจักรยานเข้ามาหลบอยู่ใต้เงาไม้หน้าศาลาราย...

 

 

ใกล้ ๆ กันมีชายคนหนึ่งนั่งสูบบุหรี่อยู่กับสุนัขพันธุ์ไทยสวมปลอกคอสีเขียว...

 

 

ผมจำไม่ได้ว่าใคร break the ice ทำให้เราได้พูดคุยกันฉันท์มิตร ทราบว่าเขาเป็นคนบ้านบ่อแฮ้ว อำเภอเมืองลำปางโน่น ชื่อ "พล" มาทำสวนอยู่ที่บ้านทุ่งบอม แม้เป็นคนต่างถิ่น แต่ก็มาช่วยงานพัฒนาเมื่อวัดต้องการ 

 

ทราบว่าที่ผ่านมาผมไปค้างคืนวัดพระธาตุจอมก้อย ลุงพลบอกว่าเสียดายจัง...ถ้าได้เจอกันก่อนก็จะชวนมานอนที่บ้านสวน ถามด้วยว่าวันนี้นอนบ้านทุ่งบอมอีกสักคืนมั้ย? ผมขอบคุณและบอกว่าต้องปั่นจักรยานไปวัดทุ่งส้าน... 

 

ตาแก่บ้านห้างฉัตรกำลังจะเดินทางต่อ ลุงพลย้ำว่าถ้าได้ผ่านมาอีกทีให้แวะพัก แถมยังชวนให้ไปดูที่บ้านซึ่งอยู่ไม่ไกลก่อน ผมไม่ปฏิเสธ...จากวัด (W) จูงจักรยานไปตามถนน (R) ด้วยกัน

 

 

 แค่ 500 เมตรก็ถึงสวนลุงพล (G) 

 

 

 

ลุงพลไขกุญแจประตูรั้ว (F) เปิดให้นำจักรยานเข้าไปตั้งไว้...

 

บ้านสวนหลังเล็ก (B) ทำให้ผมอิจฉาในความเป็นอยู่เรียบง่าย... 

 

 

บนพื้นที่พออยู่พอกิน...ลุงพลปลูกต้นไม้โตเร็วที่เอาไปทำกระดาษไว้เป็นทิวแถว (T)

 

 

 

 

 

นั่งใกล้เตาไฟ เพื่อนใหม่พูดว่า "ปี้ไซ...มาอยู่ บ่าต้องไปซื้อกิ๋น ผมเยียได้!" แปลได้ความว่า "พี่ชัยมาอยู่ ไม่ต้องไปซื้อหาของกิน ผมทำเองได้" ผมเชื่อเช่นนั้นจริง ๆ

 

 

 

 

จำใจต้องจากลา ผมปั่นจักรยานออกจากบ้านลุงพล 

 

 

ลาก่อน...น้องชายผู้ใจดี