วันพุธที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2569

ลุง...อย่าไปเล้ย

ปั่นจักรยานระยะทาง 2 กิโลเมตรจากวัดทุ่งบอมใต้ (1) ผมทะลุออกมาเจอทางหลวงหมายเลข 1157 (2)
 
 
 
ตรงทางแยกผมเลี้ยวซ้ายเพื่อไปวัดทุ่งส้าน มองไปด้านซ้ายมือ...เห็นทิวเขาอยู่ไกล ๆ
 
 
 
ถนนข้างหน้าตรงไป อ.เมืองปานและน้ำตกแจ้ซ้อน ผมปั่นจักรยานอีก 2 กิโลเมตร มองเห็นร้านอาหารอยู่ด้านซ้ายมือ...ตรงทางแยก (T) 
 
 
เช้านี้ยังไม่ได้กินอะไรเลย ต้องเติมพลังแล้วล่ะ ตาแก่บ้านห้างฉัตรเลี้ยวซ้ายเข้ามา ใน Google Maps บอกว่าเป็น "ร้านก๋วยเตี๋ยว อาหารตามสั่ง (คุณติ๋ม)" รอดตายแล้ว...ผมสั่งอาหารทันที
 
 
เส้นเล็กเย็นตาโฟมาก่อนเลย... 
 
 
ตามด้วยข้าวราดผัดกะเพรา... 
 

ผมกินไปคุยไป ถามถึงทางไปวัดทุ่งส้านและดอยจิกจ้อง คุณติ๋มแม่ค้าบอกว่าไม่อยากให้ใช้ถนนใหญ่ซึ่งมีรถเยอะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือรถพ่วงซึ่งเพิ่มจำนวนขึ้นกว่าแต่ก่อน แนะนำให้ใช้ถนนเส้นในปลอดภัยกว่า แต่พอรู้ว่าตาแก่จะไปเดินขึ้นดอยจิกจ้อง ข้อมูลสารพันก็ออกจากปากด้วยความเป็นห่วง ไม่เคยไปแต่รู้ว่ามันสูงและยากลำบาก ร้านนี้เป็นจุดที่นักเดินทางผู้มาสำรวจดอยจิกจ้องแวะพักกินอาหาร ส่วนใหญ่จะบอกว่าไม่ขอมาอีกแล้ว แม้แต่คนหนุ่มแน่นนักกีฬาก็ยังบอกว่าไม่ง่ายเลย คุณติ๋มเล่าด้วยว่ามีคนแก่เดินขึ้นไปเสียชีวิตในช่วงฝนตก หน่วยกู้ภัยต้องนำร่างลงมาอย่างยากเย็น "อย่างคุณลุงก็น่าเป็นห่วงเหมือนกัน" เธอสำทับ
 

ออกจากร้านก๋วยเตี๋ยว ใช้เส้นทางสายในมุ่งไปวัดทุ่งส้าน...
 
ถนนไปวัดทุ่งส้าน - ภาพจาก Google Street Views
 

ตาแก่หัวดื้อยังคงสองจิตสองใจเรื่องดอยจิกจ้อง!

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น