๙ เมษายน ๒๕๖๑ ออกจากสถานีรถไฟ Gemas เวลา ๐๖.๓๐ น. ผมปั่นจักรยานเลี้ยวออกไปตามทางหลวงหมายเลข 1 มุ่งหน้าสู่เมืองมะละกา
ใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วโมง ขี่จักรยานมาได้ประมาณ ๑.๔ กิโลเมตร ผมก็เห็นร้านอาหารตั้งอยู่ริมทาง...
ขออนุญาตนำภาพจาก google street views มาลงให้เพื่อน ๆ เห็นชัด คล้าย ๆ กับว่าได้ปั่นจักรยานมาด้วยกัน...
 |
| ภาพจาก google street views - thanks! |
นั่นไง... เลี้ยวขวาข้ามถนนเข้าไปเล้ย
 |
| ภาพจาก google street views - thanks! |
อย่างเนี้ยแหละที่ผมชอบ กินอาหารตามข้างทาง ราคาไม่แพง นอกจากอิ่มท้องแล้วยังอิ่มใจเมื่อได้เห็นชีวิตผู้คนที่ประกอบสัมมาอาชีพ และความรักความอบอุ่นในครอบครัว...
พ่อแม่ลูกช่วยกันทำมาหากิน... พ่อชงกาแฟ แม่ตักข้าวขาย ลูกสาวช่วยเสริฟ!
มาแล้วครับ เริ่มด้วย Nasi Goreng วิกิพีเดียกล่าวว่า...
นาซีโกเร็ง (nasi goreng) หรือที่ในภาษามลายูปัตตานีเรียกว่า นาซิ กฺอแรฺ็ง มีความหมายตรงตัวว่า "ข้าวผัด" เป็นอาหารที่นำข้าวสุกไปผัดกับน้ำมันหรือเนยเทียม ปรุงรสด้วยซีอิ๊วหวาน (kecap manis) หอมแดง กระเทียม มะขาม และพริก อาจมีส่วนผสมอื่นด้วย เช่น ไข่ ไก่ กุ้ง...
ยังไม่พอครับ... ขอสั่ง Mee Goreng อีกจาน วิกิพีเดียกล่าวว่า..
มีโกเร็ง (mi goreng, mee goreng) แปลตรงตัวว่าบะหมี่ผัด เป็นอาหารที่พบทั่วไป โดยนำบะหมี่สีเหลืองมาผัดกับกระเทียม หอมหัวใหญ่หรือหัวหอม ใส่ไก่หรือเนื้อ พริก ผัก มะเขือเทศ ไข่ และผักดอง
เครื่องดื่มที่ผมเลือกดื่มเช้านี้คือ "โอเลี้ยง" สั่งง่าย ๆ ว่า "โกปี โอ ไอซ์" (Kopi O Air)
กินเสร็จเวลา ๐๗.๒๐ น. ผมควักยาหลังอาหารออกมา เป็นยาคุมความดันและยาสลายลิ่มเลือด (วันที่เขียนเรื่องนี้ ผมหยุดกินยาเคมีมาได้เกือบ ๑ เดือนเต็มแล้วครับ)
กินยาแล้วจ่ายตังค์ค่าอาหารเช้ามื้อนี้ ผมจำตัวเลขไม่ได้แล้ว...รู้แต่ว่าถูก! จากนั้นก็นำจักรยานกลับมาตั้งใกล้หลักกิโล ถ่ายภาพเจ้าเพื่อนยากไว้หน่อย!
พร้อมแล้ว...ผมออกแรงปั่นจักรยานมุ่งหน้าไปตามทางหลวงหมายเลข 1 ทันที!
