วันที่ ๒๓ ตุลาคม ๒๕๖๐... ชายไทยสองคนนั่งเรือข้ามโขง ไปขี่จักรยานเที่ยวดอนแดง ประมาณ ๑๐ โมงครึ่งก็ปั่นถึงวัดแห่งหนึ่งซึ่งอยู่กลางเกาะ ตาแก่คนที่ชอบถ่ายรูปเดินเก็บภาพวิหาร...
ในขณะที่มือกีต้าร์ชื่อดังเอนหลังเอาแรง...
วิหารปูกระเบื้องสวย ศิษย์วัดบอกผมว่าพระพุทธรูปที่เห็นนั่นคนไทยนำมาถวายเมื่อไม่นานมานี้...
เมื่อได้เวลาพระฉันเพล มีชาวบ้าน ๓ คนนำอาหารมาถวาย...
พจนานุกรมราชบัณฑิตยสถานกล่าวว่า "ข้าวก้นบาตร" คืออาหารเหลือจากพระฉันแล้วที่ให้ศิษย์วัดได้อาศัยกิน...
เวลา ๑๑.๒๘ น. พระฉันเสร็จแล้ว ศิษย์วัด (สูงวัย) ยกโตกกับข้าวลงมา...
แทนที่จะเอาไปกินเอง กลับนำมาให้ ๒ คนไทยกิน...
แม่ลูกผู้นำอาหารมาถวายนั่งมองคนไทยปั้นข้าวเหนียวกินด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ทั้งสองดีใจที่เห็นผู้มาเยือน "กิ๋นเข่า" อย่างเอร็ดอร่อย....
เจ้าตูบซึ่่งเข้าใจว่าเป็นสุนัขของสองแม่ลูกก็มองดูอยู่เช่นกัน...
ผมกินเกลี้ยงเลยครับ คุณแม่บอกว่าถ้ายังไม่อิ่มก็ตามไปกินที่บ้านซึ่งอยู่หน้าวัดได้อีก...
ผมรู้สึกภูมิใจที่ได้มากินข้าวก้นบาตรที่วัดบนดอนแดง นับเป็นประสบการณ์ที่ลืมไม่ลง!
