กู่ศรีปิงเมือง โบราณสถานเวียงลอ

สิ่งหนึ่งซึ่งผมได้เห็นในเวียงลอคือ ภาพผู้สูงอายุ (รุ่นคุณตาคุณยาย) ที่ยังมีสุขภาพแข็งแรงและเดินได้ดี

 

ไม่รู้เหมือนกันว่าด้วยเหตุอันใด? อาจเป็นเพราะธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมที่ดี มีแม่น้ำอิง (แม่น้ำสายเดียวที่ไหลขึ้นเหนือไปลงแม่น้ำโขง) หล่อเลี้ยงให้ความอุดมสมบูรณ์กับพื้นที่ทำการเกษตรเขียวขจี หรืออาจเป็นเพราะชาวบ้านกินปลากันเยอะกว่าเนื้อวัวเนื้อควาย??  เช้าวันที่สองของการเยือน ผมได้พบคุณยายท่านหนึ่งกำลังรดน้ำต้นไม้อยู่หน้าวัดศรีปิงเมือง (W1) ด้วยจิตอาสาอันน่าสรรเสริญทำงานให้กับวัด...ท่านเป็นผู้ที่รับมอบกระเป๋าตังค์ที่ผมลืมไว้ในวิหารพระสามพี่น้องจาก "ตุ๊ลุง" แล้วนำไปมอบให้คณะกรรมการวัดเพื่อสืบหาผู้เป็นเจ้าของ ผมยกมือไหว้ขอบคุณและบอกว่าถ้าไม่ได้กระเป๋าคืน...แย่แน่เลย ด้วยเสียงดังฟังชัดเมื่อถูกถามถึงทางไป "วัดพระแก้ว"... คุณยายบอกให้ใช้ถนนเส้นเล็ก ๆ ลัดเลาะผ่าน "กู่ศรีปิงเมือง" (W2) ไป

 

กู่ศรีปิงเมืองได้รับการบูรณะฯ เป็นอย่างดีแล้ว ตั้งอยู่ภายในอ้อมกอดของบ้านเรือนและต้นไม้ที่เข้ากันได้เป็นอย่างดี 

 

 

 

 

 

บอกตัวเองว่าโชคดีที่ได้มาเยือน...ผมยิ้มได้อย่างมีความสุข