Exploring the world with an unusual Thai

วันอาทิตย์ที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2565

วัดหัวฝาย ต.กล้วยแพะ อ.เมือง จ.ลำปาง

วัดหัวฝาย ตั้งอยู่เลขที่ ๒๙๘ หมู่ ๔ ตำบลกล้วยแพะ อำเภอเมือง จังหวัดลำปาง...

ปกติแล้วป้ายชื่อวัดที่ตั้งอยู่ปากซอย ริมทางหลวงที่ปั่นจักรยานผ่านไป หากไม่แน่ใจว่าตัววัดนั้นอยู่ลึกเข้าไปมากน้อยแค่ไหน หรือถ้าไม่ได้เห็นหลังคาโบสถ์หรือยอดพระเจดีย์อยู่ไกล ๆ จะไม่ดึงดูดให้ผมเลี้ยวเข้าไป เพราะเคยมีประสบการณ์ว่าเคยขี่จักรยานเข้าไปเกือบ ๒ กิโลเมตรแล้วขี่กลับทำให้ต้องเหนื่อยและเสียเวลามากเกินไป

เช่นเดียวกันวันนี้ ปั่นจักรยานมาตามทางหลวงหมายเลข 1037 (แม่ทะ-ลำปาง) ถึงจุดใกล้สี่แยก (R) ผมมองไปทางด้านขวามือเห็นหลังคาโบสถ์วัดหัวฝาย (W) อยู่ไกล ๆ

เป็นเช่นนี้ก็แน่ใจ... ผมเลี้ยวขวา (T) เข้าไปตามถนนมุ่งสู่หมู่บ้านหัวฝายทันที! ไม่นานนักก็ถึง

จอดจักรยานไว้ ผมเห็นซุ้มประตูโขงใหญ่โตงดงาม ตั้งอยู่หน้าอุโบสถ (2)...

เดินออกมาดูข้างนอก เห็นป้ายชื่อวัด ตลาดสดชุมชนบ้านหัวฝาย (M) และต้นโพธิ์

กลับเข้ามาเก็บภาพในวัดต่อ...ดีจังมีป้ายแผนผังวัดตั้งไว้ด้วย

ทำให้รู้ว่าตรงไหนเป็นภัตตะศาลาประชารังสฤษดิ์ ตรงไหนเป็นศาลาสุมนรังสรรค์

เด็ก ๆ สนุกสนานร่าเริง...

วัดนี้ดี...มีศรัทธาชาวบ้าน ๔๐๐ กว่าครัวเรือน มีข้าวนึ่งก้นบาตรเหลือเยอะ นำมาปั้นตากแดด คิดว่าแห้งแล้วคงเอาไปทอดทำข้าวแต๋น

ประตูโบสถ์เปิดอยู่ เพื่อน ๆ ไปดูข้างในด้วยกันน้า!

วันเสาร์ที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2565

สุสานบ้านแม่ทะ ลำปาง

การเดินทางเก็บภาพด้วยกล้องดิจิตอลที่มีอยู่ของผม สำหรับสถานที่ที่ผมเล็งอยู่นั้นมี ๔ หมวดหมู่ (category) ด้วยกัน คือ ๑.สถานีอนามัย ๒.ตลาด วัดวาอาราม และโรงเรียน ๓.โรงพยาบาล ๔.สุสาน

ทั้ง ๔ หมวดนั้นสัมพันธ์กับเรื่อง เกิด แก่ เจ็บ ตาย ซึ่งเป็นสัจจธรรมแห่งชี่วิตทั้งสิ้น...

ภาพจาก YouTube - ขอขอบคุณ

หลายคนอาจสงสัยว่าทำไมผมจึงชอบปั่นรถเข้าไปหยุดอยู่ในสุสานหรือป่าช้า นั่งสงบใจ พิจารณาถึงความตายที่ไม่มีใครหลีกพ้นแล้วเก็บภาพฌาปนกิจสถานหรือหลุมฝังศพเอาไว้ ผมไม่รู้สึกกลัว ไม่รังเกียจ ไม่คิดว่าเป็นการกระทำที่เป็นอัปมงคล ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ภาพถ่ายป่าช้าหลายต่อหลายแห่งจึงถูกอัพโหลดขึ้น google maps เรื่อยมา...