จากตลาดทุ่งโฮ้ง (1) บนถนนยันตรกิจโกศล ผมใช้ทางหลวงหมายเลข 1101 ในการเดินทางไปยังวัดพระธาตุช่อแฮด้วยระยะทางประมาณ ๑๐ กิโลเมตร ครั้นถึงครึ่งทางก็เห็นทางเข้า "บ้านถิ่น" หมู่บ้านไทลื้อแห่งเดียวของจังหวัดแพร่ซึ่งอยู่ทางด้านซ้ายมือ (2)...
Facebook ของ Tat Phrae กล่าวว่า...
“บ้านถิ่น” ถิ่นไทลื้อแห่งเดียวของ จ.แพร่ สันนิฐานว่า ในช่วงต้นรัตนโกสินทร์ ประมาณปี พ.ศ. ๒๓๓๐ เจ้ามังไชย เจ้าเมืองแพร่ ได้ร่วมรบกับเจ้าเมืองน่านที่เชียงรุ่ง สิบสองปันนา ได้มีการกวาดต้อนชาวไทลื้อมาไว้ที่เมืองแพร่ ซึ่งเป็นที่ตั้งของบ้านถิ่นจนถึงปัจจุบัน ความเป็นไทลื้อที่ส่งต่อสืบทอดมา ทั้งภาษาพูดไทลื้อที่ไพเราะสะดุดหู เสื้อผ้าอาภรณ์เครื่องแต่งกาย หัตถกรรมผ้าทอ วิถีชีวิตเรียบง่ายรักสงบ ล้วนเป็นเอกลักษณ์โดดเด่นของชาวไทลื้อที่เห็นในปัจจุบัน
สิ่งแรกที่เห็นที่บ่งบอกความเป็นไทลื้อได้ดี คงจะไม่พ้นการแต่งกายของชาวไทลื้อบ้านถิ่น โดยเฉพาะชุดที่ผู้หญิงไทลื้อสวมใส่ มีความเป็นเอกลักษณ์ตั้งแต่ศีรษะที่มีผ้าโพก ซึ่งเมื่อก่อนจะใช้ผ้าล๊บ (ผ้าปูที่นอน) โพกศีรษะ สวมเสื้อผ่าอกสีดำหรือสีกลมท่าแขนยาว ประดับตกแต่งกระดุมด้วยเครื่องเงิน หรือลูกปัดสีเงิน นุ่งซิ่นลายขวางที่เรียกว่า “ซิ่นตาซิว” ที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะของชาวไทลื้อ สะพายย่ามถุงหมากประจำตัว และเครื่องประดับเงินเข้ากับชุด...
นับเป็นหมู่บ้านไทลื้อที่น่าเที่ยวอีกแห่งหนึ่งก็ว่าได้ ตำบลบ้านถิ่นได้รับการพัฒนาให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวของจังหวัด มีสถานที่น่าสนใจทั้ง ตลาด วัดวาอาราม รวมทั้งที่พักแบบโฮมสเตย์อีกหลายแห่ง..
ที่ผมจะพาไปวันนี้คือ "วัดถิ่นใน" (3) ตั้งอยู่ริมทางหลวงชนบทหมายเลข พร.4018
ซุ้มประตู (4) ทางด้านหน้าโบสถ์ กำลังอยู่ระหว่างการก่อสร้าง...
อุโบสถ (9) ตั้งเด่นอยู่ตรงกลาง เสียดายที่ประตูปิดอยู่...ผมได้แต่เก็บภาพด้านนอกมาฝากเพื่อน ๆ
ไม่ว่าจะเป็นซุ้มประตูหรือหน้าต่างช่างดูงามยิ่งนัก...
วัดถิ่นในนั้นควรค่าแก่การแวะชมจริง ๆ
