ริมฝั่งแม่น้ำไซง่อน

หลังฝนหลั่ง...พลังกลับคืนมาพร้อมกับความชุ่มฉ่ำ ผู้คนก้าวออกจากที่กำบัง!  ผมเห็นภาพชีวิตริมฝั่งแม่น้ำไซง่อนเริ่มดำเนินต่อไป...

ไม่รู้จะบรรยายอย่างไร ทำได้ก็แต่แค่เก็บภาพมาฝากเพื่อน ๆ

เสาธงสัญญาณยังคงถูกอนุรักษ์ไว้ เช่นเดียวกับที่ Fort Cornwallis บนเกาะปีนัง...

ไม่มีน้ำเจิ่งนองบนพื้นถนน บาทวิถีเริ่มแห้ง เก้าอี้ยาวพร้อมที่จะให้นั่งอีกครั้ง!

แผนที่ที่อยู่ในมือบอกผมว่ามีโรงละคร หรือ opera house ตั้งอยู่ห่างออกไปประมาณ ๕ บล็อคถนน!

ไม่ไปดูเห็นจะไม่ได้...ผมเดินข้ามถนน Ton Duc Thang แล้วเดินมุ่งหน้าไปตามถนน Dong Khoi

อยากรู้จังว่า opera house เมืองไซง่อนจะมีรูปร่างอย่างไร?

แม่น้ำไซง่อนในวันที่ฝนหลั่ง...

ขณะที่เดินไปยังสะพานข้ามแม่น้ำไซง่อน ผมแหงนหน้าขึ้นมองเมฆดำบนท้องฟ้า ดูเหมือนว่าเทวดากำลังเตรียมประพรมน้ำมนต์ให้ตาแก่เมืองรถม้า เพื่อต้อนรับการมาเยือนตั้งแต่วันแรกซะแล้ว!

เห็นได้ว่าเวียดนามเค้าก่อสร้างทางเดินและปรับปรุงภูมิทัศน์ริมแม่น้ำไซง่อน ก่อนที่เราจะคิดโครงการปรับปรุงสองฝั่งเจ้าพระยาซะอีก!  อยากให้เพื่อน ๆ ได้มาเดินด้วยกันจัง...

ได้นำภาพมาให้ดูก็ยังดี...

ฝนทำท่าจะเทลงมาแล้ว!!...

ไม่กลัวฝน! มันมิได้เป็นตัวทำลายความสุขของผมเลยแม้แต่น้อย!!

เด็ก ๆ ก็ยังคงเพลิดเพลินกันตามประสา...

เมื่อพระพิรุณเริ่มโปรยปราย... ผมรีบมองหาที่หลบฝนทันที! ใต้สะพานสีเขียวนั่นคงใช้ได้...

ดู ๆ แล้วผมก็เป็นแค่ลุงชาวเวียดนามคนหนึ่งที่ได้ร่วมอาศัยหลบฝนอยู่ใต้สะพาน...

ริมแม่น้ำไซง่อนในวันที่ฝนหลั่ง... ๙ สิงหาคม ๒๕๕๘!