แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ เมืองโบราณ แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ เมืองโบราณ แสดงบทความทั้งหมด

วันพฤหัสบดีที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2562

วิหารวัดม่อนแสนศรี จ.ลำปาง

ก่อนหน้านั้นผมได้พาเพื่อน ๆ ไปดูพระเจดีย์สีทองซึ่งตั้งอยู่หลังวิหารวัดม่อนแสนศรีแล้ว...



อาจารย์ ดร.สุภาพได้กรุณาให้ความคิดเห็นเสริมว่า mound (ม่อน) คือตำแหน่งของเมืองในยุคแรก ๆ ผมย้อนกลับไปดูภาพถ่ายดาวเทียมใน google earth อีกครั้ง ก็ยิ่งได้เห็นในความชาญฉลาดของคนโบราณในการเลือกทำเลในการสร้างเมือง   "ม่อนแสนศรี" คงจะหมายถึงเนินเขาที่เต็มไปด้วยต้นไม้ (ต้นสะหรี) หรือเมืองที่เจริญรุ่งเรือง (ศรี)


  







โชคดีที่ประตูโบสถ์เปิดอยู่ ถ่ายรูปโดยรอบแล้วเข้าไปดูด้วยกันนะครับ...





 



เห็นภาพนี้แล้ว... ผมคิดถึงคำพูดของคุณหมอพรเทพ (ดูแลสมองผม) ที่ขอให้ศานติสุขพึงบังเกิด



คิดถึงคุณหมอพงษ์ศักดิ์ (ดูแลสายตาผม) ที่บอกผมเมื่อวันพุธที่แล้วว่า "ยังดีอยู่"  ขอบคุณพระเจ้า...ผมขอเวลาอีกไม่นานครับ!

วันศุกร์ที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2560

สะพานห้วยสระหัว จำปาสัก


จาก "ด้วยรักจำปาสัก" ปั่นจักรยานไปวัดพู ดูไม่ไกลเลย แค่ ๖ กิโลเมตรก็เข้าเขตเมืองโบราณ... 


ถึงบ้านพัฒนาวัดหลวงเก่า...


ต้องข้ามสะพานห้วยสระหัว*...




ไม่รู้เป็นไง ผมช่างมีความผูกพันอยู่กับสะพานลักษณะนี้เสียจริง ขัวเหล็กที่เชียงใหม่เคยเห็นตั้งแต่ตอนเป็นเด็ก เคยนั่งสามล้อวิ่งผ่านโครงเหล็กสีดำได้ยินเสียงติดหูมาถึงทุกวันนี้


และทุกครั้งที่เห็นภาพสะพานเช่นนี้ ใจผมก็จะประหวัดถึงภาพยนต์เรื่อง The Bridges of Madison County (1995)

ภาพจาก imdb.com
สะพานสีเขียวข้ามห้วยสระหัวอาจจะไม่มีเรื่องราวโรแมนติกเหมือนของ Robert กับ Francesca แต่ก็เตือนให้ผมระลึกถึงวันเวลาแสนสุขในจำปาสัก...






มองเห็นแม่น้ำโขงอยู่ไม่ไกล...






จากสะพานนี้ อีกไม่ไกลก็ถึงวัดพูแล้ว...

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

*  ชื่อ "ห้วยสระหัว" ถ้าเป็นบ้านผมก็จะอ้างอิงว่าแต่ก่อนผู้มีบุญหนักศักดิ์ใหญ่ได้ยกทัพมาหยุดพักแล้วลงสระหัวที่ลำห้วยแห่งนี้ แต่สำหรับที่เมืองเก่า จำปาสัก ผมมิอาจทราบได้ อาจารย์หมูผู้ช่วยอ่านชื่อป้ายให้บอกว่า "ห้วยสระหัว แปลว่าห้วยหนอง คลองบึง"หุหุ ผมจินตนาการไปไกลเกินไป