๑๓.๒๒ น. ผมปั่นจักรยานมาถึงบ้านโฮ่ง...
เทศบาลตำบลบ้านโฮ่งมีหอนาฬิกาเป็นแลนด์มาร์ค ก็เหมือนกับเขลางค์นครที่มีหอนาฬิกาอยู่ตรงห้าแยก หรือหอนาฬิกากลางใจเมืองพินอูลวิน (Pyin Oo Lwin) ประเทศเมียนมาร์...
หอนาฬิกาบ้านโฮ่งก็งามไม่แพ้ใครนะครับผมว่า... มาถึงแล้วก็ต้องถ่ายรูปซะหน่อย
ไม่ไกลจากหอนาฬิกา (1) มีห้องสมุดประชาชนตั้งอยู่ (2) ผมเป็นพวกตาอยู่ไม่สุข เพื่อน ๆ จำได้มั้ยครับ? เมื่อได้เข้าเมืองไม่ว่าจะเป็นที่ไหนก็มักจะต้องมองหาห้องสมุด อยากเปรียบเทียบครับ คิดว่าคุณภาพของประชากรสามารถวัดได้จากสภาพของห้องสมุดประชาชนที่ได้เห็น...
ตั้งใจว่าจะกินก๋วยเตี๋ยวที่บ้านโฮ่งสักชาม พอดีซื้อข้าวโพดคลุกเนย (๑๐ บาท) + ส้มเขียวหวาน ๑ กิโล (๒๕ บาท) กับแม่ค้าใกล้ ๆ หอนาฬิกา ได้กินกับกล้วยน้ำว้าและขนมปังกรอบที่พกมาจากป่าซาง ก็เลยลืมเรื่องก๋วยเตี๋ยว! เติมพลังแล้วมีแฮง...ผมออกเดินทางจากหอนาฬิกาอำเภอบ้านโฮ่ง (2) มุ่งหน้าไปเมืองลี้โดยไม่รอรี...
หนทางขึ้นเขาข้างหน้ายังอีกไกลนัก!
