วัดศรีรัตนมงคล หรือวัดร้องยาว อ.สารภี มิได้อยู่ในรายชื่อวัดที่ผมจดไว้ แต่ก็โชคดีที่บังเอิญได้ไปเจอ แล้วนำภาพมาฝากเพื่อน ๆ
เป็นคนเดินทางที่ไม่ทันสมัย...ผมมีแค่เศษกระดาษที่จดไว้ว่ามีอะไรอยู่ที่ไหน? จากวัดป่าแคโยง (P) ไปถึงสี่แยกใหญ่บนถนนรอบเมือง (I) ปั่นจักรยานเลี้ยวซ้ายไปตามเส้นทางลูกรังที่กำลังอยู่ในระหว่างการก่อสร้างเพิ่มเลน สายตามองหาวัดเชียงแสน google earth ให้ข้อมูลไว้ผิด ผมไม่มีทางได้เจอหรอก เพราะมันอยู่คนละทิศ!
ไปได้แค่ ๗๐๐ เมตร...ผมตัดสินใจเลี้ยวซ้ายที่ปากทาง (L) ปั่นเข้าไปตามถนนเส้นเล็ก ๆ คิดว่าถ้ายังไงก็ค่อยปั่นกลับไปเริ่มต้นใหม่ที่ถนนเชียงใหม่-ลำพูน (106)
เข้าไปอีก ๑ กิโลเมตรก็พบกับวัดร้องยาว [w] ที่ไม่มีชื่อในแผ่นโพย...
กลับมาแล้วจึงพบข่าวจากผู้จัดการออนไลน์ว่า...
ชาวบ้านจากหลายพื้นที่ทยอยเดินทางไปกราบไหว้ขอพร พร้อมตักน้ำจาก “บ่อบ่แห้ง” หรือน้ำบ่อที่ไม่เคยแห้งข้างวัดศรีรัตนมงคลหรือวัดร้องยาวขึ้นมาล้างหน้าล้างตาอย่างต่อเนื่อง เพราะเชื่อว่าทำให้หน้าตาสดใสและสายตาดี....ผมเลี้ยวจักรยานเข้าไปจอดข้างในวัด เพื่อน ๆ ตามนะครับ....
เจ้าอาวาสกล่าวว่าก่อนหน้านี้ได้ปรับพื้นที่จนพบบ่อน้ำสี่เหลี่ยม ด้านข้างมีกองดินเจดีย์เก่า น้ำในบ่อดังกล่าวไม่เคยแห้ง...นอกจากนั้นในวัดยังมีศิลาแลงที่โผล่จากพื้นดิน มีคนมากราบไหว้และนำน้ำขมิ้นส้มป่อยมาล้าง บ้างก็มาโยนเหรียญใส่ขอพรตามความเชื่อ..
ศาลาหลวงพ่อสมปรารถนา (1) ตั้งอยู่ด้านหน้า....
ด้านซ้ายเป็นศาลาบำเพ็ญบุญหรือศาลาอเนกประสงค์ (2)...
เต็นท์ที่เห็นนั้นคือที่นอนของเณร...
วิหาร (3) อยู่เบื้องหน้า...
วิหารสร้างไว้ในลักษณะเปิด สว่างไสว อากาศถ่ายเทได้ดี แต่เวลามีลมพายุก็ยุ่งเหมือนกัน...
เดินไปดูบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ (4)
ขอดื่มคนด้วยนะครับ...
ให้การต้อนรับอย่างดี...หญิงผู้นี้พาผมเที่ยวเดินชมโดยรอบ
นี่คือศิลาแลงซึ่งโผล่ขึ้นมาจากพื้นดินตามที่ปรากฏในข่าว...
หอเสื้อวัด (5)...
ต้นโพธิ์...
ผมดีใจเมื่อได้มาเยือนวัดร้องยาวที่เพิ่งสร้างใหม่ได้ ๔-๕ ปี ยังไม่ปรากฏชื่อและตำแหน่งที่แน่นอนใน google maps...
ออกจากวัดร้องยาวไปเลี้ยวซ้ายตรงสามแยก (6)...ผมปั่นไปตั้งต้นใหม่ที่วัดกู่เสือ (K) !
