วันเสาร์ที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2559

Cycling in Hoi An - on the beach


พูดถึง "ชายหาด" ทำให้คิดถึงเพลง "On the beach" ของ Cliff Richard เห็นภาพคนเต้นรำกันอย่างสนุกสนานกับเสียงร้องของท่านเซอร์ที่ว่า... "Come on, everybody, stomp your feet.  On the beach you can dance with anyone you meet.  'Cause your troubles are out of reach on the beach..."   ๑๑ โมงเช้าวันที่ ๑๑ กรกฏาคม ๒๕๕๗ ผมปั่นจักรยานมาถึงชายหาด An Bang  ที่นี่คงไม่มีคนเต้นรำ แต่จะมีอะไรบ้างก็ต้องไปดูกัน!



จริง ๆ แล้วจะนำจักรยานเข้ามาฝากไว้กับร้านรับฝากทางด้านขวามือก็ได้ (คันละ ๑๐,๐๐๐ ดอง) เค้าห้ามไม่ให้นำจักรยานเข้าไปไกลกว่านี้!



Welcome to An Bang Beach...




ข้าง ๆ หอสังเกตการณ์มีทางลงไปยังชายหาด...



ลงมายืนอยู่บนผืนทรายแล้วครับ...


มีรูปมาให้ดู.. แต่ความร้อนระอุจากผืนทรายคงไม่สามารถนำมาฝากเพื่อน ๆ




















ผมบันทึกลงสมุดว่า..."เดินลงบันไดไปชายหาด - หญิงเวียดนามส่งเสียงเซ็งแซ่เรียกให้ไปเช่าเก้าอี้นอน (ทราบทีหลังว่าราคา ๒๐,๐๐๐ ดอง) -  พยายามหลีกเลี่ยงเดินออกห่าง - ไปตามชายหาดมองหาจุดที่มีคนน้อยที่สุด - พบแล้วถอดเสื้อวางรวมกับของอื่น ใช้หมวกคลุม - ลงเล่นน้ำทะเล - นานแล้วที่ไม่ได้เที่ยวทะเล - ดำน้ำ - ตั้งกล้องอัตโนมัติถ่ายรูปตัวเอง..."



ผมได้ลงแช่น้ำทะเล(จีนใต้)สมใจแย้ว!

วันศุกร์ที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2559

Cycling in Hoi An - to An Bang Beach

กลับมาตั้งต้นใหม่บนถนน Hai Bà Trung... ผมขี่จักรยานต่อไปยังชายหาด An Bang


ต้องข้ามสะพาน (1) ซึ่งมีลักษณะคล้ายสันเขื่อน...


ถ่ายภาพที่เห็นทางด้านขวาไว้หน่อย....



สองขาออกแรงปั่นต่อ พาจักรยานวิ่งสู่ "Tra Que village" หมู่บ้านเกษตรอินทรีย์ (organic farming) เห็นป้ายต้อนรับตั้งอยู่ริมทาง จริง ๆ แล้วที่บ้านเราก็มีสวนผักอย่างนี้อยู่ไม่น้อย แต่มิได้ส่งเสริมให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวเพื่อดูดเงินจากนักท่องเที่ยวเหมือนกับที่นี่...


มีทัวร์จัดให้ฝรั่งมาจับจอบปรับหน้าดิน ปลูกผัก รดน้ำ เก็บผักแล้วหัดทำอาหารกินเอง  พอดีผมเคยเห็นมามากพอแล้ว ผัดผักก็ทำอยู่บ่อย ๆ (โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือผัดผักบุ้งไฟแดง อิอิ) จึงไม่สนใจในหมู่บ้านฯ ดังกล่าว แค่ขี่จักรยานข้ามสะพาน (2) แล้วตรงไปเรื่อย ๆ








จนถึงสี่แยก (3)...


จ๊ะเอ๋กับทางหลวงขนาด ๔ เลนซึ่งเชื่อมต่อไปยังดานัง...


ปั่นตรงไปอีกนิดเดียวก็ถึงสี่แยกเล็กก่อนถึงชายหาด...


ตรงหัวมุมด้านขวามือมีร้านอาหารตั้งอยู่ ผมเห็นสแตนโชว์เมนูอาหาร และป้ายบอกว่าฝากรถได้ฟรี...


ที่เห็นคือสภาพถนนที่ผมปั่นจักรยานผ่านมา...


ถึงเวลาหาอะไรใส่ท้องแล้วล่ะ กินที่นี่ก็ดี จะได้ฝากรถไว้ไม่เสียตังค์...


ผมจอดจักรยานไว้ใต้ร่มไม้...


๑๑ โมงแล้ว..!


เข้าไปนั่งโต๊ะไม้ระแนงสวยงาม ผมสั่งกาแฟเย็นมาดับร้อนก่อน ๑ แก้ว...


แล้วเลือกดูจากเมนูเล่มแดงของร้าน "Quyhn Hoa"...  สั่ง Fried rice mixed vegetables w/egg ราคา ๔๐,๐๐๐ ดอง


มาแล้วคร้าบบบ....


ผมต้องกินให้อิ่มก่อนไปแช่น้ำทะเล!