บันทึกการท่องโลกที่ค่อนข้างแตกต่าง ด้วยงบประมาณจำกัดแต่ใจเกินร้อย พร้อมที่จะเดินไปข้างหน้า เพื่อนำประสบการณ์กลับมาฝาก!
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ เมืองโพนทอง แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ เมืองโพนทอง แสดงบทความทั้งหมด
วันศุกร์ที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2560
วัดพูสำลี เมืองโพนทอง
วัดพูสำลี (1) อยู่ก่อนถึงตัวเมืองโพนทอง (2) ประมาณ ๔ กิโลเมตร...
ที่รั้วไม้มีป้ายเขียนบอกด้วยว่า "ประตูโขง" และ "ยินดีต้อนรับทุกท่าน"
เลี้ยวเข้าไปจะเห็นพระพุทธรูปยืนองค์ใหญ่ทางด้านขวามือ...
วัดนี้เป็นวัดที่ ๓ บนเส้นทาง 16W ที่ได้เข้ามาเยือน ๑๓.๑๐ น. ผมขี่จักรยานเข้าไปถึงวิหาร เก็บภาพมาฝากเพื่อน ๆ ตามหน้าที่...
หอระฆังสร้างใหม่ยังไม่ทันได้แขวนระฆังหรือกลอง...
การก่อสร้างมีต่ออย่างไม่หยุดยั้งตามกำลังศรัทธาบ้านโพนทอง...
วัดนี้มีอยู่ใน google maps แล้วครับ
ป้ายกำกับ:
ทางหลวง 16W,
ประตูโขง,
เมืองโพนทอง,
วัดพูสำลี,
วิหาร,
หอระฆัง,
FB Trip
วันศุกร์ที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560
เมื่อนกตัวน้อยมองเมืองปากเซ
ชายรูปหล่อสวมกางเกงสีแดงสด มีผ้าขาวม้าพันคอ กำลังชี้มือไปยังสะพานมิตรภาพลาว-ญี่ปุ่น และเมืองปากเซที่เห็นอยู่เบื้องล่าง เขาผู้นี้คือ อ.หมู มือกีต้าร์ผู้หลบแสงสีในกรุงเทพมหานครไปซุ่มซ่อนอยู่ที่เมืองจำปาสักได้หลายเดือนแล้ว
ผู้ที่ขึ้นไปบนพูเสลา นอกจากจะได้เยือนวัดสวยประดิษฐานพระพุทธรูปสีทององค์ใหญ่แล้ว ยังจะได้เห็นสะพานข้ามแม่น้ำโขงและเมืองปากเซในลักษณะ Bird's-eye view ใครไปเที่ยวเมืองปากเซก็ต้องพยายามตะเกียกตะกายขึ้นไปถึงที่นั่นให้ได้...
วันที่ ๒๖ ตุลาคม ๒๕๖๐ อาจารย์หมูขับรถพาผมขึ้นไปยังวัดพูเสลา...
จากทางหลวง 16W เลี้ยวเข้าไป ทางด้านซ้ายมือผมเห็นบันไดขึ้นสูงชันที่สามารถเดินขึ้นไปถึงวัดได้ ถ้าไปคนเดียวผมคงเลือกทางนี้ แต่อาจารย์หมูขับรถอ้อมเขาขึ้นไป (ระยะทางประมาณ ๕ กิโลเมตร) ถึงลานจอดรถที่อยู่ข้างบน...
เวลา ๔ โมงเย็นแสงเหลือไม่มากแล้ว ต้องแข่งกับเวลาและแบตเตอรี่กล้องที่กำลังจะหมด...ผมรีบเก็บภาพเมืองปากเซที่เห็นอยู่เบื้องล่างทันที
นำมาฝากเพื่อน ๆ แล้วนะครับ...
ผู้ที่ขึ้นไปบนพูเสลา นอกจากจะได้เยือนวัดสวยประดิษฐานพระพุทธรูปสีทององค์ใหญ่แล้ว ยังจะได้เห็นสะพานข้ามแม่น้ำโขงและเมืองปากเซในลักษณะ Bird's-eye view ใครไปเที่ยวเมืองปากเซก็ต้องพยายามตะเกียกตะกายขึ้นไปถึงที่นั่นให้ได้...
วันที่ ๒๖ ตุลาคม ๒๕๖๐ อาจารย์หมูขับรถพาผมขึ้นไปยังวัดพูเสลา...
จากทางหลวง 16W เลี้ยวเข้าไป ทางด้านซ้ายมือผมเห็นบันไดขึ้นสูงชันที่สามารถเดินขึ้นไปถึงวัดได้ ถ้าไปคนเดียวผมคงเลือกทางนี้ แต่อาจารย์หมูขับรถอ้อมเขาขึ้นไป (ระยะทางประมาณ ๕ กิโลเมตร) ถึงลานจอดรถที่อยู่ข้างบน...
เวลา ๔ โมงเย็นแสงเหลือไม่มากแล้ว ต้องแข่งกับเวลาและแบตเตอรี่กล้องที่กำลังจะหมด...ผมรีบเก็บภาพเมืองปากเซที่เห็นอยู่เบื้องล่างทันที
นำมาฝากเพื่อน ๆ แล้วนะครับ...
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)








































