แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ศูนย์การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์เจืองแอ็ก แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ศูนย์การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์เจืองแอ็ก แสดงบทความทั้งหมด

วันเสาร์ที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2559

ศูนย์การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์เจืองแอ็ก – ลาก่อน

จากจุด 6 ผมก้าวเดินต่อไปพร้อมกับฟังเสียงบรรยายที่เป็นภาษาไทยจาก audio guide... 


จุดที่ 7 เป็นหลุมศพรวม ๔๕๐ ศพ...



จุด 8 ป้ายสัญลักษณ์ : ห้องเก็บเครื่องมือสังหาร ประชาชนถูกฆ่าอย่างไร...



ภายในบริเวณที่มีโซ่ขึงกั้นไว้มีป้ายบอกว่าเป็นเศษซากกระดูกและฟัน (Bones and Teeth Fragments)...
The bones and teeth fragment that were exhumed in 1980 were in the ground. Nowadays, the bones and teeth fragments have come up after the flood and raining a lot, and they were collected to keep on.


จุดที่ 8 เป็นหลุมศพแบบจีน เศษซากกระดูกและฟัน...




มีป้ายเตือนมิให้เหยียบลงบนกระดูก...


จุดนี้คือหลุมศพมากกว่าร้อยศพ ศพเด็กและผู้หญิงส่วนใหญ่อยู่ในสภาพเปลือย...



มีผู้โยนธนบัตรไว้ทำบุญด้วย...


จุด 13 : หลุมศพรวม ๑๖๖ ศพไร้ศีรษะ...




จุด 14 : ตู้กระจกเก็บเสื้อผ้าของเหยื่อ...





จุด 15 ต้นไม้สังหาร (killing tree) ที่เขมรแดงจับเด็กฟาดจนเสียชีวิต!!



จุด 16 ตู้กระจกกระดูกและฟันของเหยื่อ...



ศาลวิญญาณ...



จุด 17 ในแผ่นพับเขียนว่าเป็น "ต้นไม้วิเศษ"


มีป้ายเขียนว่า "Magic Tree... The tree was used as a tool to hang a loudspeaker which make sound louder to avoid the moan of victims while they were being executed."  ผมไม่เข้าใจว่าทำไมถึงได้เรียก "ต้นไม้วิเศษ" ในเมื่อมันใช้แขวนลำโพงเปิดเสียงดังให้กลบเสียงร้องโหยหวนของผู้ถูกสังหาร...


จากจุด 11 ในแผ่นพับเขียนว่า "เดินบนเส้นทางริมทะเลสาบ"


"นั่นหรือคือทะเลสาบ?"  น่าจะเป็นหนองน้ำที่เขมรแดงนำศพไปทิ้งมากกว่า...


ไม่ค่อยมีคนเดินไปทางด้านหลังหรอกนะ...ดูท่าวังเวงไม่น้อย!!


ก้าวเดินไปคนเดียวอย่างเชื่องช้า...ผมเก็บภาพไปเรื่อย ๆ





มีศาลาริมน้ำ...


ตาแก่เมืองรถม้าไม่มีโอกาสได้นั่งพักเพราะว่าเย็นมากแล้ว...


เป็นเรื่องเศร้าครับ...คิดว่าน่าจะจบเรื่องทุ่งสังหารซะที!

วันศุกร์ที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2559

ศูนย์การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์เจืองแอ็ก - จุด 2 ถึง 6


เปิดฟังเสียงประกอบการท่องเที่ยวจากจุดที่ 2 ไปจุดที่ 6 เสียงบรรยายเป็นภาษาไทยชัดเจน แต่ละย่างก้าวของผมเชื่องช้าและรู้สึกปวดร้าว..



ดูจากแผนผังศูนย์การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์เจืองแอ็ก (Choueng Ek Genocidal Center) ในแผ่นพับ จุดที่ 2 - 6 จะเห็นรูปอาคารและศาลา ซึ่งในสภาพเป็นจริงปัจจุบันนี้ว่างเปล่า แต่มีป้ายและภาพประกอบปักบอกไว้ว่าตรงนั้นแต่ก่อนเคยเป็นอะไร...
2  ป้ายสัญลักษณ์ : ที่หยุดรถบรรทุก
3  ป้ายสัญลักษณ์ : สถานที่กักกันที่มืดและสิ้นหวัง
4  ป้ายสัญลักษณ์ : ที่ทำการของเพชฌฆาต
5  อดีตศาลาพิธีกรรมแบบจีน
6  ป้ายสัญลักษณ์ : ห้องเก็บสารเคมี


เพื่อน ๆ ลองนึกภาพ...เมื่อรถบรรทุกวิ่งมาจอด (Truck Stop) ที่จุด 2 เหยื่อจากคุกโตลสเลงและที่อื่น ๆ จะถูกนำมาลงที่นี่เดือนละ ๒-๓ ครั้งหรือทุก ๆ ๓ สัปดาห์ รถแต่ละคันบรรทุกเหยื่อผู้ตื่นตระหนกและถูกผ้าปิดตาจำนวน ๒๐ ถึง ๓๐ คน พอมาถึงก็ถูกนำไปฆ่าทันทีที่หลุมและหนองน้ำ เมื่อจำนวนเหยื่อมีมากเกิน ๓๐๐ คน ไม่สามารถฆ่าให้หมดภายในวันเดียว จึงคุมตัวส่วนหนึ่งไปขังไว้ในอาคารหลังคาสังกะสีกั้นฝาด้วยแผ่นไม้ ปล่อยให้อยู่ในความมืดและความสิ้นหวังเพื่อรอการถูกสังหารในวันต่อไป....ช่างน่าอเนจอนาถใจแท้!



ห้องเก็บสารเคมีเคยอยู่ตรงนี้ เป็นที่เก็บสารพิษจำพวกดีดีทีและอื่น ๆ เพื่อใช้ราดลงบนกองศพเพื่อลดกลิ่นเหม็นที่จะคลุ้งกระจายออกไป แล้วยังใช้ปลิดชีพเหยื่อผู้ที่ถูกฝังทั้งเป็นด้วย!!!






วันนี้ขอแค่นี้ก่อน...ยากเกินที่จะเขียนต่อแล้วครับ!!!!

วันพุธที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2559

ศูนย์การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์เจืองแอ็ก - สถูปที่รำลึก


เรื่องราวที่ผมรับทราบจากการไปเยือนศูนย์การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์เจืองแอ็ก ขอนำมาบอกเล่าด้วยความเห็นใจ และจิตคารวะต่อดวงวิญญาณของผู้สูญเสียทุกคน...


เคยดูภาพยนต์ที่มีฉากเชลยถูกบังคับให้ขุดหลุมฝังตัวเอง ก่อนที่จะถูกยิงทิ้งให้ตกลงไปในหลุม แต่สิ่งที่เกิดขึ้นที่นี่เป็นเรื่องจริงไม่ใช่อิงนิยาย เป็นการกระทำที่โหดเหี้ยมยิ่งนัก เมื่อเขมรแดงใช้ท่อนไม้ทุบศีรษะหรือไม่ก็ใช้ใบตาลเชือดคอเหยื่อ!! ส่วนเด็กเล็กก็นำไปฟาดกับต้นไม้!!!

kritanut.blogspot.com กล่าวไว้ในหัวข้อ " เหตุการณ์สะเทือนโลก - ปรากฎการณ์ที่สั่นคลอนความเป็นมนุษย์"   ว่า...
สิ่งแรกที่เขมรแดงกระทำหลังจากได้รับอำนาจ คือ การกวาดต้อนประชาชนกัมพูชาทั้งหมดจากกรุงพนมเปญและเมืองสำคัญอื่น ๆ มาบังคับให้ทำการเกษตรและใช้แรงงานร่วมกันในพื้นที่ชนบท เพื่อจำแนกประชาชนที่ถือว่าเป็น "ศัตรูทางชนชั้น" ไม่ว่าจะเป็น ทหาร ข้าราชการ เชื้อพระวงศ์ ผู้มีการศึกษา หรือผู้มีวิชาชีพเฉพาะในด้านต่าง ๆ ออกมาเพื่อขจัดทิ้ง การกระทำดังกล่าวนี้ ส่งผลให้ประชาชนชาวกัมพูชาต้องเสียชีวิตจากการถูกสังหาร ถูกบังคับใช้แรงงาน และความอดอยาก เป็นจำนวนประมาณ ๘๕๐,๐๐๐ ถึง ๓ ล้านคน ซึ่งเมื่อเทียบอัตราส่วนของประชาชนที่เสียชีวิตต่อจำนวนประชาชนกัมพูชาทั้งหมดในขณะนั้น (ประมาณ ๗.๕ ล้านคน ในปี พ.ศ. ๒๕๑๘ ) ถือได้ว่าระบอบการปกครองของเขมรแดงเป็นหนึ่งในระบอบที่มีความรุนแรงที่สุดในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ ๒๐
(ขอขอบคุณที่มาของข้อมูล)

ก่อนหน้านี้ที่คุกโตลสเลง ผมได้เห็นกองกะโหลกอยู่ในตู้กระจกและจุดธูปคารวะมาแล้ว แต่ ณ สถูปที่รำลึกแห่งนี้มีมากเหลือที่จะบรรยาย...











หวังว่าเหตุการณ์เช่นนี้จะไม่เกิดขึ้นอีกต่อไป...ไม่ว่าแห่งใดในโลกนี้!