FB Trip ไปแปดริ้ว - ศาลหลักเมือง

๙ พฤศจิกายน ๒๕๖๐... ผมปั่นจักรยานจากหน้าสวนมรุพงษ์ (1) ระยะทางประมาณครึ่งกิโลเมตร เห็นศาลหลักเมือง (2) ตั้งอยู่ด้านซ้ายมือ

ศาลหลักเมืองจังหวัดฉะเชิงเทราอยู่ริมแม่น้ำบางปะกง ติดกับโรงพยาบาลพุทธโสธร ถนนมรุพงษ์ ตำบลหน้าเมือง อำเภอเมือง จังหวัดฉะเชิงเทรา...

ศาลเจ้าพ่อหลักเมือง (C) มีศิลปะจีนที่สวยงาม จุดที่ ๑ คือไหว้เทพยดาฟ้าดิน (ลีกง)...

ผมนำจักรยานเข้าไปจอดไว้ด้านหน้าศาลเจ้าพ่อเซี่ยงกง...

เดินเก็บภาพมาฝากเพื่อน ๆ

ลึกเข้าไปด้านหลังเป็นอาคารศาลหลักเมือง (T)

หลังคาทรงจตุรมุขพร้อมยอดพระปรางค์ที่งดงาม...

ภายในศาลมีเสาหลักเมือง ๒ เสา เสาหนึ่งเป็นเสาหลักเมืองเก่าสร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๓๗๗ อีกเสาหนึ่งเป็นเสาหลักเมืองปัจจุบันสร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๔๓๘  เสาหลักเมืองทำจากไม้มงคล ยอดเสาเป็นรูปดอกบัวตูม  ตกแต่งบัวฐานเสาด้วยหินแกรนิต...

  ไก่เยอะจัง!

 

ไก่มาจากลำปางรึเปล่าเนี่ย? 

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ที่มาของข้อมูล - ศาลหลักเมือง The City  Pillar Shrine เขียนโดย Supitcha E.

FB Trip ไปเชียงใหม่ – ศาลหลักเมืองที่วัดเจดีย์หลวง

ปั่นจักรยานไปถึงวัดเจดีย์หลวงวรวิหาร... ผมเห็นนักท่องเที่ยวมากมายที่ประตูทางเข้า มีเจ้าหน้าที่คอยยกปิดเปิดแขนกั้นรถยนต์ เค้าปล่อยให้ตาลุงแก่จากเมืองรถม้าขี่จักรยานผ่านเข้าไปได้โดยไม่เก็บตังค์ !

มีศาลหลักเมือง (Chiang Mai City Pillar) ตั้งอยู่ทางด้านซ้ายมือ เป็นวิหารจตุรมุขศิลปะแบบล้านนาประยุกต์ จุดแรกที่จะต้องแวะไปดูก่อน...

"เสาอินทขิล" ตั้งอยู่ใจกลาง เว็บศูนย์สนเทศภาคเหนือกล่าวว่า...

ด้านหน้าพระวิหารหลวง เป็นที่ตั้งของเสาอินทขิลหรือเสาหลักเมือง เสานี้ก่อด้วยอิฐถือปูน และกล่าวว่า แต่เดิมอยู่ที่วัดสะดือเมือง (หรือวัดอินทขิล) ซึ่งเป็นที่ตั้งหอประชุมติโลกราชข้างศาลากลางหลังเก่า ครั้นต่อมาในสมัยพระเจ้ากาวิละครองเมืองเชียงใหม่ ให้ย้ายเสาอินทขิลมาไว้ที่วัดเจดีย์หลวง และได้บูรณปฏิสังขรณ์ขึ้นใหม่ พร้อมทั้งสร้างวิหารครอบไว้เมือปี พ.ศ. ๒๓๔๓  ต่อมาวิหารอินทขิลได้ชำรุดทรุดโทรมไปตามกาลเวลา พอปี พ.ศ. ๒๔๙๖ ครูบาขาวปี นักบุญแห่งล้านนาไทยอีกท่านหนึ่ง ได้สร้างวิหารอินทขิลขึ้นใหม่ในรูปทรงที่เห็นในปัจจุบัน

มีป้ายห้ามเข้าตั้งอยู่... สุภาพสตรีเข้าไปข้างในไม่ได้!

พร้อมป้ายชี้แจงเหตุผลให้ทราบดังนี้...

เสาอินทขีล เป็นเสาหลักเมืองของเชียงใหม่ เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธ์ที่ชาวไทยโดยเฉพาะชาวเชียงใหม่ให้ความเคารพ ถือเป็นหลักยึดเหนี่ยวจิตใจของเมือง ภายใต้ฐานเสาอินทขีลบรรจุเครื่องสักการะไว้เป็นจำนวนมาก จึงมีข้อห้ามสำหรับสตรีไม่ว่าชาติศาสนาใดขี้นไปบนวิหารอินทขีล เพราะสตรีมีประจำเดือน มีความเชื่อว่าจะเป็นการลบหลู่และทำลายความศักดิ์สิทธิ์ของเสาอินทขีล แม้แต่ผู้ชายที่แต่งตัวไม่เรียบร้อยและไม่เคารพก็ไม่ควรขึ้นบนวิหารเสาอินทขีล และเชื่อว่าหากมีการฝ่าฝืนจะทำให้บ้านเมืองเกิดเภทภัย

เสียดายที่สาว ๆ ไม่ได้เข้าไปเห็นภาพจิตรกรรมฝาหนังอันงดงาม...

ขอให้ผมได้ทำหน้าที่เก็บภาพมาฝากก็แล้วกัน...

FB Trip ไปอุบล – เมืองปั่นได้ เมืองปั่นดี

บ้านอื่นเมืองอื่นผมไม่รู้ แต่ที่อุบลฯ ผมเพิ่งเคยเห็นเส้นทางจักรยานรอบใหญ่กลางใจเมืองที่สมบูรณ์แบบเช่นนี้!!!

ขอบคุณเทศบาลเมืองอุบลฯ ที่ให้ความสำคัญกับนักปั่นจักรยาน เขลางค์นครบ้านผมไม่มีอย่างนี้หรอก...จะบอกให้!

บนเส้นทางจักรยาน (bike lane) ผ่านสวนสาธารณะ วัด พิพิธภัณฑ์ ตลาดโต้รุ่ง ฯลฯ ไม่มีรถยนต์มาจอดขวาง ผมปั่นได้สบาย ๆ  ใครหนอคิดคำว่า "เมืองปั่นได้...ปั่นดี"

ศาลหลักเมืองอยู่ตรงนั้น พิพิธภัณฑ์อยู่ตรงโน้น...

สวนอยู่ตรงนี้...

ขี่เข้าไปได้ถึงข้างใน มอเตอร์ไซค์ไม่มีสิทธิ์...

ตลาดโต้รุ่งเป็นศูนย์รวมอาหารการกิน กลิ่นอบอวลบนพื้นที่กว้างขวางสว่างไสว...

ผมรู้สึกดีใจที่มีโอกาสมา "ปั่นได้...ปั่นดี" ในอุบลราชธานี...เมืองคนดีมีน้ำใจ

Travellin' light ไปเขมร - ศาลหลักเมือง พนมเปญ

๑๔ สิงหาคม ๒๕๕๘ ย่างเข้าวันที่สองในพนมเปญ  ผมมีเวลา ๒ วันเต็ม ๆ สำหรับการสำรวจเมืองหลวงของกัมพูชา ได้วางแผนไว้แล้วว่าวันนี้จะใช้สองขาเดินเที่ยว พรุ่งนี้ค่อยเช่าจักรยานปั่นไปคุกโตนสเลงและทุ่งสังหาร ผมได้เห็นการจราจรซึ่งไม่แออัดและตึกสูงใหญ่ที่ยังมีไม่มาก...ชักจะชอบพนมเปญขึ้นมาแล้ว คิดว่าเป็นเมืองหลวงแห่งเดียวที่หายใจได้คล่องปอด

ท้องฟ้าเช้านี้ดูสดใส ผมออกเดินเที่ยวตลาดตั้งแต่เช้า สายหน่อยก็มาเดินอยู่บริเวณสวน (1) หน้าพระราชวัง (Royal Palace) (2)

ผมเพลินอยู่กับการเก็บภาพมาฝากเพื่อน ๆ

ยังพอมีสีเขียวให้ได้ชื่นชม...

"ช้าง ๆๆๆๆ น้องเคยเห็นช้างหรือเปล่า?..."

ได้เห็นสายน้ำจากโตนเลสาบและน้ำโขงที่ไหลมาบรรจบกัน...

จุดที่มีผู้คนมากมายคือบริเวณศาลหลักเมือง (3)....

ไม่ต่างกับ กทม. ที่มีศาลหลักเมือง วัดพระแก้ว สนามหลวง ฯลฯ อยู่ไม่ไกลแม่น้ำเจ้าพระยา....

อะไร ๆ ก็ดูดี เสียอย่างเดียวคือเศษขยะที่เกลื่อนกลาดอยู่บนพื้น!

ถ้าเป็นอย่างเนี้ยก็คงไม่เท่าไหร่ เพราะย่อยสลายกลายเป็นปุ๋ยได้

ดู ๆ แล้ว... ผมคิดว่าดัชนีความสุขของคนพนมเปญน่าจะสูงกว่าคนกรุงเทพนะ!