ข้าง ๆ วิหารหลวงวัดสันกลางใต้ยังมีวิหารหลังเล็กอีกหนึ่งหลัง งดงามราวกับเทวดาลงมาสร้างไว้
หลังย่อมลงมา บันไดเหลือเพียง ๗ ขั้น มีตัวมอม* เป็นผู้พิทักษ์รักษา...
วิกิพีเดียกล่าวว่า...
มอม* เป็นสัตว์ในจินตนาการอย่างหนึ่งรูปร่างคล้ายราชสีห์ผสมมังกร ในทางศิลปะล้านนานั้นช่างปั้นบางครั้งก็ปั้นให้ดูคล้ายตุ๊กแก กิ้งก่า หรือค่าง ลักษณะของศิลปะนั้นได้รับอิทธิพลจากจีน ส่วนในศิลปะลาวและอีสานนั้นเชื่อว่า มอมเป็นสิงห์จำพวกหนึ่ง ช่างนิยมปั้นให้มีลักษณะคล้ายสิงห์ลำตัวยาวประดับราวบันได หรือปั้นคล้ายสุนัขขนาดใหญ่มีแผงคอและแผงหลัง และชาวอีสานถือว่ามอมเป็นสัตว์มงคลที่ปรากฏอยู่ในลายสักร่างกายของคนสมัยโบราณด้วย...หน้าบันงดงามด้วยลวดลายวิจิตร...
ภายในวิหารประดิษฐานพระพุทธรูปปางสมาธิ...
ศาลามีหลังคาบังแดดบังฝน เบื้องบนประดับด้วยฉัตร ๓ ยอด...
เชิงบันไดมีมกรคายนาคแบบมินิ อย่างนี้ผมเพิ่งได้เห็น...
ถัดไปทางโน้นเป็นศาลาบำเพ็ญกุศล สร้างเมื่อปี ๒๕๓๓...
ขอปิดท้ายเรื่อง "วัดสันกลางใต้" ด้วยภาพเชิญร่วมทำบุญ 108
อิอิ ดูคล้ายคณะนักร้อง (choir) เลยล่ะ!
