Travellin' light ไปเขมร - วัดพนม

วิหารใหญ่วัดพนมสร้างขึ้นใหม่หลายครั้ง หลังที่เห็นอยู่ในปัจจุบันสร้างเมื่อปี พ.ศ. ๒๔๖๙... ยังไม่ถึงร้อยปี!!  

วิกิพีเดียกล่าวว่า "คันทวย หรือ ทวย  คือส่วนหนึ่งของสถาปัตยกรรม ทำหน้าที่ค้ำยันชายคา ระเบียง หรือหลังคาของสิ่งก่อสร้าง" ที่วิหารวัดพนมแห่งนี้ ผมเพิ่งมีโอกาสได้เห็นคันทวยอันงดงาม เป็นรูปแบบสถาปัตยกรรมการของวัดเขมรที่เห็นได้อย่างชัดเจน

มีระเบียงล้อมรอบวิหาร เดินเข้าไปได้...

ไม่ได้เข้าไปข้างในวิหารเพราะคนเยอะเหลือเกิน ผมมองผ่านหน้าต่างแบบเรียบง่ายเข้าไป เห็นพระประธานและภาพจิตรกรรมฝาผนัง

ถ่ายภาพเจดีย์ใหญ่มาให้เพื่อนเยอะหน่อยนะครับ!

ทางด้านทิศใต้มีรูปปั้นยายเพ็ญอยู่ในศาลาหลังเล็ก ชาวเขมรพากันไปกราบไหว้ไม่ขาดสาย...

ผมยกมือไหว้คุณยายเพ็ญแล้วก้าวลงบันไดไปยังถนนพระนโรดม (Preah Norodom Blvd) ที่อยู่เบื้องล่าง...

จุดหมายต่อไปคือตลาดใหญ่ของกรุงพนมเปญ (central market)...

Travellin' light ไปเขมร - ขึ้นเขายายเพ็ญ

มาเที่ยวเมืองหลวงของกัมพูชา หากมิได้ไปเห็น "วัดพนม" หรือ ขึ้นเขายายเพ็ญ ก็เหมือนกับว่ายังไม่ถึงกรุงพนมเปญ...ผมคิดว่าอย่างงั้นนะ!

เดินจาก Velkommen Backpackers อากู๋บอกว่า ๑.๑ กิโลเมตรเอง...

ก่อนขึ้นบันไดนาค ต้องไปจ่ายค่าเข้าชม ๑ เหรียญก่อน...

เค้าเรียกว่า "วัดพนมรีสอร์ท"...

ในภาษาเขมร คำว่า ភ្នំ (phnom) หมายถึง "ภูเขา"  ดังนั้นวัดที่ผมกำลังจะเดินไปถ้าจะเรียกแบบไทย ๆ ก็น่าจะเป็น "วัดเขา" (ถ้าแนบชื่อคนสร้างไว้ด้วยก็อาจเป็นแบบ "วัดเขายายเที่ยง" หรืออะไรประมาณนั้น)  วัดนี้มีตำนานบอกให้รู้ถึงที่มาของคำว่า "พนมเปญ (Phnom Penh)"  กล่าวคือ เมื่อ ๖๐๐ ปีก่อนมีเศรษฐีนีชาวเขมรผู้มีศรัทธาแก่กล้าในพุทธศาสนาชื่อ "เพ็ญ" ได้พบพระพุทธรูป ๔ องค์ซ่อนอยู่ในต้นไม้ที่ถูกน้ำพัดมาจากโตนเลสาบในช่วงน้ำท่วมใหญ่มาเกยฝั่ง จึงได้สร้างวัดขึ้นบนยอดเขาที่อยู่ใกล้ ๆ กัน เพื่อเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปเหล่านั้น ชาวบ้านเรียกเขาลูกนี้ว่า "พนมเปญ"  ซึ่งแปลว่า "เขายายเพัญ" นั่นเอง...

ซื้อตั๋วแล้ว ผมเดินขึ้นบันไดนาค...

ไม่สูงครับ เดินขึ้นไม่เหนื่อย ผมกดชัตเตอร์เก็บภาพมาฝากเพื่อน ๆ ดังนี้...

หอกลองอยู่ตรงมุม ด้านหน้าตั้งเสาหงส์...

วิหารใหญ่อยู่ตรงกลางครับ... เดี๋ยวต้องไปดูใกล้ ๆ

ถึงเขมร...ผมได้ขึ้นเขายายเพ็ญ มายืนอยู่บนวัดพนมแล้วครับ!