วันเสาร์ที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2566

พระเจดีย์ วัดม่อนดอยแก้ว

กลางลานคอนกรีต...ผมเห็นพระเจดีย์หรือพระธาตุวัดม่อนดอยแก้วมีความสูงไม่มากนักตั้งอยู่!

 

เป็นเจดีย์รูปทรงแปลกตา... ต่างจากที่ได้เห็นโดยทั่วไปในวัดส่วนใหญ่

 

ปล้องไฉนมีเส้นผ่าศูนย์กลางพอ ๆ กันทาสีทองตั้งอยู่บนบัลลังก์ บนยอดประดับด้วยฉัตรทองงดงาม...

 

 

เจดีย์ประธานตั้งตรงกลางฐาน มีเจดีย์รายตั้งอยู่ทั้ง 4 มุม 

 

เนื่องจากผมไม่เคยร่ำเรียนมาจึงขอไม่พูดมาก... เก็บภาพมาฝากเพื่อน ๆ ดีฝ่า

 

 



 




 
 

ขออภัย...ไม่ทราบอายุของพระเจดีย์!

วันศุกร์ที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2566

เกือบพลาดวัดม่อนดอยแก้วซะแล้ว!

 วัดม่อนดอยแก้ว ตั้งอยู่บ้านทุ่งปง ตำบลทุ่งกว๋าว อำเภอเมืองปาน จังหวัดลำปาง...
 
 
 
จากวัดอรัญคูหาสวรรค์ (W1) ผมปั่นจักรยานมาตามทางหลวงชนบทหมายเลข 4015 ระยะทางเกือบ 10 กิโลเมตร ถึงวัดม่อนดอยแก้ว (W2) ซึ่งตั้งอยู่บนเนินสูงด้านขวามือ...
 

มีบันไดนาคทางขึ้นวัดอยู่ติดถนน (L) ผมเห็นตัววัด (W2) ซึ่งอยู่บนม่อนดอยแว๊บ ๆ คิดว่าถ้าจะให้เดินขึ้นคงไม่ไหวแน่ ผมจอดถ่ายรูปแล้วปั่นจักรยานต่อไป...

 
นึกยังไงไม่รู้...เกิดเสียดายขึ้นมาดื้อ ๆ ผมหยุดรถถามหญิงคนหนึ่งซึ่งนั่งอยู่บนผามริมทาง (A) ถึงทางปั่นจักรยานขึ้นไปข้างบนโน่น คำตอบคือมีทางขึ้นเป็นถนนเล้นเล็ก ๆ แต่จะสูงหน่อย เธอบอกด้วยว่า "หันหมู่ปั่นรถถึบเขาก่อปั่นขึ้นไปกั๋น"  ตาแก่บ้านห้างฉัตรวกรถกลับแล้วเลี้ยวเข้าไปตามถนนลาดยาง (E) 
 
 
 


ยังไม่พบทางขึ้น...ต้องถามชาวบ้านที่ผ่านมาอีกครั้ง เธอชึ้ให้เห็นปากทางเล็ก ๆ (TR) ซึ่งผมปั่นเลยมาแล้วประมาณ 10 เมตร... 


 
ทางชันครับ... ต้องจูงจักรยานขึ้น หักเลี้ยวตรงถนน (D) ขึ้นวัด (W2) อีกที เห็นห้องน้ำ (T) อยู่ข้างล่างโน่น (สิ่งที่ผมคิดในใจคือ มาตั้งเต็นท์อยู่ตรงสนามหญ้าใต้ต้นไม้แล้วค้างคืนได้สบายเลยล่ะ)
 
 
ขึ้นถึงข้างบนแล้วกั๊บ...

 
 
นำจักรยานจอดไว้หลังพระพุทธรูป...

 
 
 
จากระเบียงหน้าองค์หลวงพ่อทันใจเมืองปาน...ผมมองลงไปข้างล่างเห็นวิวสวย ได้สูดอากาศบริสุทธิ์และรับรู้ถึงความเงียบสงบ 

 



เสียดายแย่เลย...หากมิได้ขึ้นมา!

slowly but surely

ใกล้เที่ยงแล้วครับ ได้เวลาที่ตาแก่บ้านห้างฉัตรต้องเดินทางต่อ!!
 
 
 
วัดที่อยู่บนดอยหรือบนม่อน ส่วนใหญ่จะนิยมสร้างพระพุทธรูปองค์ใหญ่ ๆ ไว้ข้างบน เป็นเหมือนแลนด์มาร์คดึงดูดให้ผู้คนฝ่าฟันความสูงชันขึ้นไปให้ถึงข้างบน...
 
ถ่ายเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม 2562

FB Trip ไปอุทยานแห่งชาติแม่ปิงเมื่อ 4 ปีที่แล้ว... ผมพาเจ้า Banian ลุยขึ้นไปบนถนนซึ่งกำลังอยู่ระหว่างการก่อสร้าง เพื่อน ๆ มองเห็นพระเจ้าทันใจอยู่ไกล ๆ สุดสายตานั่นมั้ย?
 
ถ่ายเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม 2562

คำเมืองเรียกพระพุทธรูปองค์ใหญ่ ๆ ว่า "พระเจ้าต๋นหลวง" ที่วัดดอยอรัญคูหาสวรรค์ อำเภอเมืองปาน จังหวัดลำปาง นี่ก็เช่นกัน เขากำลังก่อสร้าง "พระเจ้าต๋นหลวง" (2) อย่างที่เห็น


 

 
 
 
 



จากข้างบนนี้มองลงไป ผมจับแฮนด์เจ้าสหัสเดชแน่น บอกตัวเองว่าอย่าขี่ลงไป


ความลาดชันขนาดที่เห็นเป็นอันตรายครับ ปกติหากเป็นถนนคอนกรีตหรือถนนราดยาง ถ้ามั่นใจในระบบห้ามล้อของจักรยานก็น่าจะค่อย ๆ ขี่ลงไปได้ แต่ถนนลูกรังซึ่งสามารถล้มและลื่นไหลไปได้ทุกขณะนั้นอันตรายเกินไป


 
slowly but surely ดีกว่า...จูงขึ้นมาก็ต้องจูงลงไป ผมลงมาถึงจุดปลอดภัยได้ในที่สุด
 
 
แวะเยี่ยมน้องแพะที่บ้านตรงหัวมุม (G) หน่อยครับ...
 

 

 






เพื่อน ๆ คิดว่าผมทำถูกต้องมั้ยที่ไม่ขี่จักรยานลงมา?