วิหารวัดสุวรรณาวา

 

บันไดนาคขึ้นสู่โถงด้านหน้าของวิหารวัดสุวรรณาวา มีราวสแตนเลสไว้ให้คนแก่เกาะกันล้มด้วย...

 

ช่อฟ้าใบระกาแลหน้าบันก็สวยไม่แพ้ใคร...

 

 

 

แสงแดดสาดส่องคันทวยเกิดภาพงดงาม...

 

 

 

หลังคาลดชั้น ๒ ระดับ...

  

 

 

  

 

 

หลังวิหารมี ๒ ประตูซ้ายขวา ตรงกลางประดิษฐานพระพุทธรูป... 

 

ตรงตามสูตรคือถัดมาเป็นพระเจดีย์...

 

  

เก็บภาพมาฝากเพื่อน ๆ ดังนี้...

 

 

 

 

  

 

ออกจากวัด... ลงเนินต้องห้ามล้อ เจ้าทัสซูเฮะส่งเสียงดังน่ากลัว! เกือบ ๔ โมงเย็นแล้วครับ

วัดสุวรรณาวา(นาหืก)

จากถนนโชตนา (ทางหลวงหมายเลข 107) ถ้าเพื่อน ๆ อยากไปอำเภอปายด้วยเส้นทางที่ไม่พลุกพล่าน ก็ต้องหาทางหลวงชนบทหมายเลข 3009 ให้ได้ หากไม่มีเครื่องมือนำทางก็อาศัยปากสอบถามเค้าเรื่อยไป...

 

ชาวบ้านรู้กันว่า 3009 คือเส้นทางสายในไปปาย เป็นแค่เพียงถนนลาดยางไม่กว้างแต่ร่มรื่น ผมปั่นประมาณ ๑๐ กิโลเมตรถึงวัดสุวรรณาวา (นาหืก) หมู่ ๑ ตำบลสะลวง อำเภอแม่ริม

 

เห็นศาลาริมน้ำทางด้านซ้ายมือ... ตาแก่เมืองรถม้าพาเจ้าทัสซูเฮะขึ้นนั่งพัก เอากล้วยตากออกมากิน

ชื่นชมกับบรรยากาศริมน้ำ...

 มองไปฝั่งตรงข้ามเห็นห้องน้ำของร้านลาบนาหืก...

 

ทีแรกคิดว่าจะนอนที่นี่แหละคืนนี้ แต่นาฬิกาบอกเวลา ๑๕.๒๕ น. ยังมีเวลาอีกมากกว่าจะมืด ผมตัดสินใจไปต่อ จูงจักรยานมาที่ซุ้มประตู (3) ถ่ายภาพไว้แล้วขี่ขึ้นไปตามถนนเบื้องหน้า...

วัดอยู่บนเนิน ต้องจูงจักรยานขี้นนึดนิงถึงวิหาร (4)

แสงแดดยามบ่ายแก่ ๆ ทำให้เกิดเงายาวทอตตัว...

 

 

 

 

 

 

ไปดูวิหารกับพระเจดีย์กันดีกว่า!

วิหารวัดเจดีย์สถาน

วัดเจดีย์สถานเลือกสีชมพูให้กับผนังวิหาร พื้นตัวหนอนก็ยังปูให้มีลวดลายงามตา...

บันไดปูกระเบื้อง ๒ สี นำขึ้นสู่มุขด้านหน้า...

 

ลวดลายบานประตูและซุ้มสวยงาม...

 

หลังคาลดชั้น ๒ ระดับ ด้านข้างมี ๕ ช่องหน้าต่างพร้อมซุ้มลายวิจิตร...

 

 

  

หลังวิหารมีบันไดขึ้นไปยังระเบียงแคบ ๆ มีอยู่ ๑ ประตู... 

 

 

 

เห็นแง้มอยู่นิด ๆ ตาแก่ไม่กล้าเปิดเข้าไปดูข้างใน! ทวารบาลดูน่ากลัว

 

มาถ่ายรูปพระเจดีย์ดีกว่า...

 

 

หุ้มทองจังโก...

 

ยังมีอุโบสถอีก ๑ หลัง เก็บภาพมาฝากเพื่อน ๆ แล้วดังนี้...

 

 

 

 

ด้านหลังอุโบสถ...

 

 

เก็บภาพสีเงินขอบหลังคาศาลาและซุ้มไว้อีก ๑ บาน...

 

 

ลาแล้วจ้า...สิงห์จ๋า 

 

 

ออกจากวัดเจดีย์สถาน ผมปั่นจักรยานหาทางลัดไปเมืองปาย!