วิหารวัดสบไร่ จ.ลำปาง

วิหารวัดสบไร่ (3) สร้างใหม่ ตั้งอยู่บนลานด้านหลัง มีหลังคาลดชั้น 3 ระดับ...

 

 

เก็บภาพมาฝากเพื่อน ๆ แล้วดังนี้... 

 

บันไดนาคนำทางขึ้นสู่มุขหน้า...

 

 

 

 

 

 

ด้านข้างฝั่งขวามี 4 หน้าต่างและ 1 ประตูสู่คูหาหลัง...

 

  

 

 

 

ฝั่งซ้ายก็มี 4 หน้าต่าง แต่ไม่มีประตู...

 

ด้านหลังผนังทึบเรียบง่าย...

 

เห็นลวดลายวิจิตร ผมคิดว่าสวย...แต่ขนาดของช่อฟ้าและหางหงส์ที่ใหญ่ทำให้ดูอสมมาตร

วัดสบไร่ ต.หัวเสือ อ.แม่ทะ จ.ลำปาง

 วัดสบไร่ ตั้งอยู่เลขที่ 52 หมู่ 9 ตำบลหัวเสือ อำเภอแม่ทะ จังหวัดลำปาง...

จากวัดหัวเสือ (W1) ผมปั่นจักรยาน1.8 กิโลเมตรถึงวัดสบไร่ (W2)

 

  

 

บนทางหลวงหมายเลข 2004 ผมเห็นซุ้มประตูวัดสบไร่ (1) ตั้งอยู่ด้านขวามือ...

 

 

สังกัดมหานิกาย...สร้างเมื่อ พ.ศ.2583 ข้อมูลบอกว่าวัดมีเนื้อที่เกือบ 5 ไร่ บริเวณที่ตั้งเสนาสนะอยู่ติดกับถนนไม่กว้างนัก ไม่มีพระเจดีย์ มีแต่วิหารตั้งอยู่ด้านหลัง

 

ผมขี่จักรยานเข้ามาตั้งไว้ใต้เงาไม้...

 

 

เก็บภาพมาฝากเพื่อน ๆ แล้วดังนี้... 

 

 

มองไปด้านหลัง เห็นวิหารหลังงาม (3) ตั้งอยู่...  

 

 

หอระฆังตั้งอยู่ตรงกลางด้านหน้า... 

 

 

 

 

 

 

 

ศาลารายหลังยาว (4) ตั้งชิดแนวรั้วด้านข้าง...

 

อาคารที่เห็นน่าจะเป็นศาลาบำเพ็ญบุญ (5) ประดิษฐานพระพุทธรูป...

 

 

ห้องน้ำอยู่ตรงนี้จ้า...

 

เป็นวัดที่เงียบสงบ ดูเรียบง่าย มีเพียงวิหารเท่านั้นที่สร้างใหม่ไว้สวยงาม...

จุดชมวิวลุงจรูญ

วันที่ 3 มีนาคม 2569... ตาแก่บ้านห้างฉัตรตื่นนอนตอนฟ้าสาง เดินไปล้างหน้าแปรงฟันที่ห้องน้ำ แล้วกลับมาเก็บเต็นท์

 

ตั้งใจว่าจะไปจุดชมวิวลุงจรูญ ผมทิ้งเป้และกระเป๋าตูดมดไว้ที่ศาลากลางน้ำ ปั่นจักรยานออกมาตามถนนราดยาง

ต้องขึ้นเขาก็ไม่เบาเหมือนกัน ผมมีแค่นมผงและมูสลี่อย่างละ 3 ช้อนเป็นเชื้อเพลิงให้เท้าปั่นจักรยานขับเคลื่อนขึ้นไป...

 

 

 

เหนื่อยนักก็พักสูดหายใจลึก ๆ และเก็บภาพริมทาง...

 

 

ถึงแล้วจ้า... อากู๋บอกว่าประมาณ 2 กิโลเมตร

 

ตาแก่บ้านห้างฉัตรเดินขึ้นบันไดไปสัมผัสบรรยากาศเหนือเถ้าใบไม้แห้งอันเกิดจากไฟป่า...

 

 

 

ญาติธรรมท่านหนึ่งบอกผมว่า "ลุงจรูญ" มาสร้างเพิงเอาไว้ให้คนมาปฏิบัติธรรม...

 

มองเห็นแต่พื้นที่แห้งแล้งปกคลุมด้วยหมอกควันจนแทบไม่เห็นภูเขาที่อยู่ไกลออกไป!

 

 

ง

 

สงสัยตัวเองเหมือนกันว่าขึ้นมาทำไม? ไม่มีดอกไม้งดงาม ไม่ได้ยินเสียงนกร้อง ผมนั่งอยู่ท่ามกลางกลิ่นไหม้และหมอกควัน 

 

บอกจักรยานเพื่อนยากว่ากลับกันเหอะ...

 

ตอนลงแทบไม่ต้องปั่น ต้องใช้เบรคช่วยลดความเร็วตลอดทาง...

ลาก่อนจุดชมวิวลุงจรูญ คงไม่มีโอกาสได้มาอีกแล้ว!